ครูบาคะ

ระยะที่ผ่านมาได้แต่อ่าน ไม่ได้ทักทายด้วยอักษรค่ะ

1. ได้รับข่าวการจากไปของคุณพ่อของครูบาค่ะ ถึงแม้ว่าอ่านจากบันทึก เกิด แก่ เจ็บ จบ และสังคมเครือญาติ และ บันทึก ว่าด้วย..ความรู้สึก พอจะทราบว่า ครูบามองเห็นว่า การจากไปคือการเดินทางไปสู่ความสุขนิรันดร์ของผู้วายชนม์นะคะ...แต่ก็ขอร่วมไว้อาลัยและน้อมส่งท่านผู้เดินทางไปล่วงหน้าด้วยค่ะ และขอพระคุณที่ครูบาพยายามเตือนสติผู้ที่ยังอยู่ให้สร้างสั่งสมความดีงามในใจให้ยั่นยืนด้วยวิถีอันพึงกระทำในฐานะของคนไทย
2. เรื่องของความยากจนและการต่อสู้กับวงจรความยากจนของคนที่ขาดโอกาสทางสังคม ที่ผสานกับการขาดความเข้าใจรากเง่าวัฒนธรรมและความเป็นจริงของสังคมในปัจจุบัน และความอืดอาดไม่ทันการณ์ของหน่วยงานต่างๆภาครัฐ จากบันทึกต่างๆ ที่ครูบาพยายามเขียนกระตุ้นออกมาตลอดเวลา เช่น จัดอบรมแบบกรี๊ดกร๊าด!!  หรือหัวอกลูกเมียน้อย ฯลฯ...คิดว่า หน่วยงานภาครัฐต้องอ่านให้ออก ตีความให้แตก ถึงจะแก้ปัญหาได้ถูกจุดค่ะ....

ขอเรียนทักทายและเรียนว่าอ่านบันทึกของครูบาสม่ำเสมอค่ะ....ตอนนี้ถูกเร่งแก้งานวิจัยจนตาลายค่ะ เลยไม่ค่อยได้แวะมาบันทึกค่ะ