วันนี้ น่าจะเป็นวันเฮฮาศาสตร์จริงๆด้วย เมื่อคืนนี้พระอาจารย์ไร้กรอบแวะมาที่ห้อง เราหารือกันว่า รายการนำเสนอบริบทมหาชีวาลัยอีสานควรจะออกมาแบบไหนอย่างไร ทุกคนถึงจะมีส่วนร่วมอย่างแท้จริง ตามสไตล์เฮฮาศาสตร์

 

ไมค์โคโฟนอยู่ที่ใคร คนนั้นพูดก็แล้วกัน ไม่ว่าจะมีการนัดล่วงหน้าหรือไม่ก็ตาม เราจะฝึกปฏิบัติจากเหตุการณ์จริง สมาชิกใหม่จึงเล่าให้ฟังภายหลังว่าตื่นเต้นมือเย็นเฉียบ แต่ก็สนุกและประทับใจ เพราะสไตล์นี้ไม่มีพิษมีภัยมีใครๆเอาใจช่วยเต็มไปหมด เป็นการฝึกฝนว่า..รู้อะไรต้องอธิบายได้ เราแสดงวิธีอธิบายความรู้ผ่านความรู้สึกนึกคิดสดๆร้อนๆ  หลังจากผมฉายPower Point แนะนำสมาชิกแต่ละท่าน ทุกคนมาถึงบางอ้อ ว่าการมีส่วนร่วมเป็นเช่นนี้เอง

ประโยชน์ของBlog อยู่ที่การเตรียมตัว เตรียมความพร้อม เตรียมความรู้ เตรียมความคิด เตรียมความเข้าใจ ว่าเราจะไปประชุมเรื่องอะไร ขั้นตอนการเตรียมทุกแง่ทุกมุมไม่มีอะไรดีกว่านี้อีกแล้ว เอาBlogเป็นเครื่องมือในการเตรียมให้รู้สึกตัว รู้สึกถึงภาระหน้าที่ เมื่อไปเรียนรู้ในเวลาจำกัด เราจะไปโลดอย่างมั่นใจ มีเป้าหมาย ได้รับความรู้เต็มอิ่ม แล้วจะเกิดความเต็มใจ ในที่สุด 

รายการถัดมานี่สิ มันส์ระเบิด อาจารย์ไร้กรอบ บรรยายเรื่องปัจเจคได้อย่างเอกอุ ฮ่าๆๆๆ ทุกคนยิ้มกริ่ม และฮาด้วยความประทับใจเป็นระยะๆ  ผมคิดว่าคนที่ได้ฟังอาจารย์บรรยายจะได้แนวความคิดใหม่ๆสดๆที่ไม่เคยได้ยินที่ไหนมาก่อน ความประทับใจจึงปรากฏออกมาด้วยเสียงหัวเราะ และเสียงปรมมือ

 

ช่วงอาหารกลางวัน หนูตูนตามมาคล้องแขนให้ไปห้องอาหารที่เตรียมไว้  ทั้งๆที่บอกว่าเราเรียบร้อยแล้ว เธอก็ปรารถนาดีเกรงว่าพ่อจะหิว จึงไปนั่งชิมผลไม้ อาจารย์หนึ่งตามมากำกับ ซุบซิบกันแล้วเราก็ยกขบวนไปชมห้องสมุดมหาวิทยาลัย เราได้อาจารย์หนึ่งกับอาจารย์สุวรรณา ในฐานะเจ้าสำนักแห่งนี้พาชมด้วยตนเอง ถึงจะมีเวลาสั้นๆแต่ก็ได้รายละเอียดพอสมควร ขาไปเราได้เดินผ่านบริเวณสถานที่สวยงาม ถ่ายรูปกันไปเดินไปเอ็คชั่นไประยะทางประมาณ 3-400 เมตร เล่นเอานายแบบหน้ามืดเหมือนกัน ไปถึงห้องสมุด  ก็ดีใจแทนลูกหลานชาวเมือง2แคว มีสถานที่ค้นความรู้ทันสมัย สะดวก สงบ เย็นสบาย

 

(Blog ถ้าเรียนแล้วคันศีรษะสำเร็จแน่ แถมยังมีครูดีกำกับตัวต่อตัว)

ตอนขากลับนี่สิครับ พวกสังขารไม่อำนวยร้องขอนั่งรถกลับ โชคดีอะไรเช่นนี้ มีรถไฟฟ้ามาบริการ โฮ้โห มาเมื่องนี้ นอกจากได้นั่งรถรางแล้วยังได้นั่งรถไฟฟ้าอีกต่างหาก ลูกทัวร์ประทับใจมาก อาจารย์ไร้กรอบทำหน้าที่นายแบบตลอดทาง  มาถึงอาคารที่ประชุม  เราก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ในห้องย่อยที่ได้รับมอบหมาย ผมมานั่งงีบอยู่ห้องเขียนBlog แอบไปหลายงีบเหมือนกัน ตื่นมาก็เขียนรายงานประจำวันให้ท่านที่รักที่รออ่านได้ติดตาม ส่วนรูปขออนุญาตลงภายหลังนะครับ อิอิ

ก่อนที่จะอำลาคืนนี้  ขอให้กำลังชาว มน..

อยากได้แกลบให้ไปโรงสี

อยากให้ลูกหลานมีปัญญาดี

ต้องส่งมาศึกษาที่

มหาวิทยาลัยนเรศวร