41 วันผ่านไป ยิ่งรักเธอมากขึ้น

เมื่อคืนคงสร้างความรำคาญให้เธออีกแล้ว นี่เราเป็นอะไรไปอีกแล้ว โทรหาเธออยู่ได้ กวนเธอ รำคาญเธอ พูกชดคุยกับธอไม่รู้เรื่อง

เธอบอกผมว่าไม่เป็นผู้ใหญ่เลย เห็นแก่ตัว คุยกันไม่รู้เรื่องหรือไง

บอกว่าไม่อยากเจอ ไม่อยากมาพบ ต้องเข้าใจซิ ก็คนไม่ได้รักแล้ว

ไปพบก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา แล้วจะไปพบทำไม แล้วจะให้ทำอย่างไร ก็บอกมาดิ

แต่จะให้กลับไปรักนะ ไม่มีทางแล้ว

ถ้าอยากให้เรามีความสุข ก็ควรจะปล่อยเราไป เลิกโทรหาเรา เลิกมาหาเรา เลิกตามตื้อเรา ทำได้ไหม

ได้รับคำตอบมาแบบนี้ ก็ยิ่งทำให้เกิดความทุกข์ ยิ่งร้องไห้ ยิ่งเศร้าใจ หมดหวัง ไร้เรี่ยวแร้ง

ก็ผมรักเธอมากนี่ เธอคนแรกของผม เป็นคนที่ทำให้ผมรักมาก ยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ แต่เพราะความขาดสติ ความวู่วามของเรา ทำให้เธอเลิกรักผม

และทุกครั้งที่ผมไปหาเธอ มันมีแต่สร้างความวุ่นวาย สร้างแต่เรื่องแย่ๆ

เธอคงเลิกรักผมแน่แล้ว.........

แต่ผมก็ไม่เลิกรักเธอ

และจะตามรักเธอต่อไป

เส้นขนาน ย่อมไม่มีที่สิ้นสุด

รักเธอต่อไปจนวันตาย

รัก รัก รัก

เห็นแก่ตัวเพราะความรัก แต่ก็รัก