อบรมศีล 5 วัดป่าหนองไคร้ (ุ6) ซึมเศร้ากับ ศีล 5 เกี่ยวกันยังไง

พี่หนุ่ยเดินอย่างมุ่งมั่นไปข้างหน้าอย่างไม่หวั่นไหว เหมือนเตรียมาอย่างเต็มที่แต่เอ......รู้สึกว่าช๊อทนี้ไม่ได้เตรียมมานี่นา พอไมค์เข้ามีพี่หนุ่ยก็เปิดเวที เป็นภาษาพื้นบ้าน

ด้วยคำถามว่า “เคยถามคนไข้บ่ ว่าเพิ่นกินยา กินข้าวรึยัง หรือ ทำมาเป็นความเคยชิน บางทีดูแลกันมาก ๆ เดี๋ยวมีญาติโทรมาหาหมอว่า

“คุณหมอ มาเอาไปเด้อ มันฆ่าพ่อ ฆ่าแม่แล้ว”

คนอ่านอย่าพึ่งตกใจค่ะ คำว่า

“ฆ่าพ่อ ฆ่าแม่ ในภาษาอีสาน แง่หนึ่งอาจจะหมายถึง ตบตี ได้เช่นกัน”

แต่สำหรับที่นี่ วัดป่าหนองไคร้ จ.ยโสธร เข้าใจกันเป็นอย่างดี

แล้วพี่หนุ่ยก็ถามต่อ “ทำยังไงคนไข้จะมีความสุข?” ถ้าญาติใจไม่แข็งแรงใจไม่แกร่ง ใครจะดูแล ใจนี่ต้องแข็งแกร่งก่อนภาวะซึมเศร้าเป็นเรื่องของอารมณ์ พอคิดออกมาใจเรามันก็แสดงออกมา

อะลองถามตนเองดูสองอาทิตย์ที่ผ่านมามีอาการนี้ไหม

“อุก อัง หงอย เซ็ง บ่เป็นตาอยู่ มีแต่อยากไห้”

(กลุ้มใจ หงอย เซ็ง อยู่ไม่สุข มีแต่อยากร้องไห้”

มีคนตอบว่าเป็นด้วยค่ะ ก็แหมอารมณ์คนเรา ก็คงต้องมีบ้างใช่ไหมค่ะ ก็ใช่แล้วที่มีคนตอบว่าเป็น พี่หนุ่ยเอ่ยต่อว่า

“เป็นดู๋บ่ค่ะ”

(เป็นบ่อยไหมค่ะ)

“บ่ค่ะ”

(ไม่ค่ะ)

ถ้าเป็นอาการแบบนี้ สองอาทิตย์ติดต่อกันไป แสดงว่ามีภาวะซึมเศร้า

คุณบรรจงรับไมค์มาแล้วเล่าว่า

“ก็เริ่มจะอยากอยู่แต่ในบ้านเจ้าของ บ่อยากมาร่วมบุญร่วมงาน เริ่มเบื่อหน่ายไปหมด เป็นอยากอยู่เงียบ ๆ อยู่คนเดียว เห็นหมู่หลาย ๆ กะว่ากะเจ้า ม่วนสนุกอยู่ แต่กะอยากอยู่คนเดียว”

“ก่อนเป็น ผิดกับลูกกับ ผัว หรือ เพื่อนบ้านบ่”

เออแฮะ พี่เขาเริ่มซักหาสาเหตุของอาการซึมเศร้า ว่าอาการที่เกิดขึ้นไม่บังเอิญแน่ ๆ มันต้องมีเหตุ

ก็เป็นอันว่าผิดใจในนิดหน่อยในครอบครัว อืมเจ๋งจริง ได้ข้อมูลครบพร้อมเลยทีเดียว

พี่หนุ่ยเล่าถึงประสบการณ์ของคนไข้รายหนึ่งว่า

“ก่อนรับปริญญาลูก ตั้งความหวังไว้หลายกว่าจะส่งลูกเรียนจบ พอลูกเรียนจบ ก่อนรับปริญญา ลูกตาย

สามีเลยพลอยไม่พูดไม่จา ไม่กินข้าว ไม่กินน้ำ จึงมาปรึกษาหมอให้กินยา แนะนำให้ออกกำลังกาย อาการจึงดีขึ้น

ภาวะซึมเศร้ามีข้อดีคือ ถ้ารักษาภายในหกถึงเก้าเดือนกินยาก็จะหาย”

แล้วผู้ร่วมอบรมก็ถูกเชิญเข้ามามีส่วนร่วมแลกเปลี่ยน

“พ่อจรูญ เล่าถึงลูกชาย เสียงค่อนข้างเบาฟังได้ไม่ชัดนักค่ะ แต่จับใจความได้ว่า ลูกชายมีอาการผิดปกติ หายออกไปจากบ้าน ออกตามหา โชคดีที่ไปพบ แล้วนำกลับมารักษาให้หายได้”

คนที่สองที่ออกมาเล่าคือ แม่มณฑา เห็นท่านบ่อยครั้งในงานอบรมศีล 5 เหมือนคนคุ้นเคยกันทีเดียวค่ะ ท่านยิ้มเก่ง อารมณ์ดี พี่หนุ่ยจึงถามว่า

“แม่มณฑา อยู่อย่างไรให้ยิ้มแย้มแจ่มใสได้”

พอจับไมค์เสียงท่านก็ไม่ชัดนักค่ะ ฟัง ๆ ได้ประมาณว่า

“เมื่อก่อนถ้าใครพูดไม่ถูกใจ ที่จะโกรธมาก สาเหตุมาจากเหตุการณ์ในชีวิต มีการพลัดพราก สามีที่เคยอยู่กินด้วยกันมา เสียชีวิต เจอสภาวะความเหงา ความเศร้าโศกในชีวิต บ้านอยู่ห่างออกไปจากหมู่บ้าน คราานี้ มีผู้ชายมาอยู่ข้างบ้าน รู้สึกนึกกลัวขึ้นมา จึงคิดไปต่าง ๆ นานา แต่ยายมณฑาก็ผ่านมาได้ เพราะมีหลาน (น้องเม่น) เข้ามาช่วยดูแล”

ท่านที่สาม แม่อารี เป็นอีกคนที่เป็นแฟนพันธุ์แท้งานอบรมศีล 5 พอจับไมค์ท่านก็ยิ้มหวานแล้วเอ่ยว่า

“สวัสดีคุณพ่อคุณแม่ อันนี่กะผ่านมาคือกัน เกือบตาย แสบหัวใจ เวลาคิดฮอดลูก

กินยานอนหลับ ยาประสาทกินประจำหล่ะ จนต้องไปหาหมอ

หมอบอกว่า ถ้าเจ้าเฮ็ดใจบ่ได้ เจ้ากะบ่ต้องมาหาหมออีก ให้เจ้าเฮ็ดใจเด้อ

ตอนนั้นเหมือนมันจะหมุนติ้วเลยค่ะ หย่านฮอดกลองยาว”

แล้วพี่กะปุ๋มถามเพิ่มเติมว่า

“มาอบรมศีลห้า แล้วดีขึ้นยังไง”

“เพิ่นให้ความอบอุ่น มากอด กำลังใจมันกะดี เพิ่นกะแฮงกอด (พูดถึงตรงนี้แม่แอบตาเยิ้มใส่พี่กะปุ๋มด้วย)

มานอนวัดกะคือกันใจกะซื่นขึ้นมา

สามีกะฮักกันมาตลอด กอดกัน บ่ผิดใจกัน”

อั้นแน่ท่านมีแอบซึ้ง มาอบรมศีล 5 แล้วสามีรักมากขึ้น อบอุ่นมากขึ้น

เพราะพี่กะปุ๋ม คอยกอด พากอดให้กำลังใจ

ก็มาแทบทุกครั้งจะมีการฝึกกอดกันเป็นธรรมดาเลยค่ะ

กอดแล้วก็รู้สึกอบอุ่นดีมีกำลังใจ เป็นเหมือนยาเม็ดใหญ่อย่างที่ว่าเลยจริง ๆ ค่ะ

พี่หนุ่ยเสริมขึ้นมาว่า

“ จิตใจเข้มแข็งเพราะอิหยั๋งค่ะ เพราะเพิ่นคิดดี เป็นความฮัก บ่แม่นฮักแบบเพศหญิงเพศชาย แต่เป็นความฮักทีดี ๆ เป็นต้นทุน สามีแม่อารี เพิ่นคุย เพิ่นแสดงความรัก สำหรับคุณแม่อารีการกอดเป็นยาเม็ดใหญ่

ซึ่งยาแต่ละคนก็มียาคนละขนาน ถ้าไม่เคยเฮ็ดกะให้ลองเฮ็ด”

และแล้วพี่หนุ่ยก็สรุปแล้วก็ส่งเวทีคือพี่กะปุ๋ม

ท่านสรุปว่า การรักษาศีลครบห้าข้อ

ข้อ 1 ผลที่ไม่โกรธ ไม่ฆ่า จะรักผู้อื่น จะใจดี มีจิตใจอ่อนโยน

ข้อ 2 รักษาได้จะร่ำรวยด้วยหลักบุญนิยม จะไม่ขี้เหนียว