วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี ก็จะกลายเป็นทาส ของคนที่มีจิตใจดี ไม่เห็นแก่ตัวจัด ... แทนที่จะเป็นนาย หรือเป็นเครื่องทำลาย และปิดกั้นการเรียนรู้ ของมนุษย์ อย่างที่เป็นอยู่มากมาย ในสังคมไทยปัจจุบัน

  ไม่เขียนใหม่ แต่ยกมาทั้งดุ้นอีกครั้งครับ  ผมไประเบิดไว้ในบันทึกเรื่อง วิถีชีวิตทาส   ของอ.หมอวิจารณ์  พานิช เพราะอยากให้ท่านช่วยพ่วงบางสิ่งไปบอกต่อที่เวที ในงาน สมัชชาวิทยาศาสตร์ฯ ที่เมืองทองธานี ถ้าท่านเห็นสมควร … นี่ไงครับ

<div class="comment_item">

P
Handy
เมื่อ อา. 15 ก.ค. 2550 @ 14:44 [ 320745 ]

สวัสดีครับ
     ผมติดงานอบรมที่การรถไฟ ไปไม่ได้ ทั้งๆที่ตั้งใจไว้ดิบดี  ได้ขีดเขียนความคิดอ่านไว้แล้วหลายที่  ขอปลดปล่อยอีกที่ตรงนี้ เผื่อผสมผสานกับของท่านอาจารย์ได้บ้างครับ ....

.... ว&ท (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สื่อ – ICT) จะเป็นเครื่องมือ “ปลดโซ่ตรวน แห่งมายา      กลายเป็นเครื่องมือสร้าง คนที่มีจิตใจสูง ได้อย่างไร ...

  • การเรียนการสอน ไม่ว่าใน-นอกระบบโรงเรียน อย่าเอา ICT เป็นตัวนำ
  • ให้เริ่มด้วยวิถีธรรมชาติ มีคนจริงๆ พบกัน คุยกัน วางระบบ กำหนดขั้นตอน ให้เห็นกระบวนการว่าจะเดินไปอย่างไรเสียก่อน โดยยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ หลักใหญ่คือให้เขาได้รับการพัฒนาทุกมิติ เน้นที่จิตใจให้มากๆ
  • แสวงหาเทคโนโลยีที่เหมาะสม อาจไม่ต้องทันสมัยมากก็ได้ เพื่อมาใช้สนับสนุนกิจกรรมการเรียนรู้ .. สื่อเทคโนโลยี  สื่อการเรียนรู้ทั้งหลาย ต้องคิดออกแบบ เลือกใช้ หลังการออกแบบระบบการเรียนการสอนแล้วเท่านั้น
  • กิจกรรมการเรียนรู้ต้องเน้นปฏิสัมพันธ์ของคนจริงๆ F2F มีชีวิต และ ติดดิน ถ้าเป็น ICT เป็น Virtual ก็ต้องเป็นไปเพื่อเป็นเครื่องช่วยเท่านั้น เช่นเรื่อง Blog ใช้ Blog แล้ว ต้องให้คนออกจาก Blog มาร่วมแรงร่วมใจกันทำงานจริงๆ  แก้ปัญหาจริงๆด้วย
  • ระวังอย่าให้ ความง่าย ที่มากับเทคโนโลยี กลายเป้นเครื่องสร้าง "ความมักง่าย" ให้เยาวชน สร้างนิสัย หยิบโย่ง หนักไม่เอา เบาไม่สู้ ไม่อยากเรียนรู้ ไม่อยากใช้ความคิด ... เป็นกันมากเหลือเกินแล้วในปัจจุบัน เช่น ครูให้ค้นคว้าหาข้อมูล ทำรายงาน ก็ไปยกมาทั้งหน้าจาก Internet มีสมบูรณ์ทั้งเนื้อหาทั้งรูปภาพสวยงาม แต่ไม่ได้อ่านเลยสักตัว ซ้ำร้ายไปจ้างเขาทำตั้งแต่การหาข้อมูล และทำเล่มรายงาน ครูให้คะแนนดีๆ เพราะไม่รู้เรื่องก็ยังมีอยู่ เรียกว่า ครูโง่ที่ตามไม่ทัน แต่ที่ร้ายกว่านั้น ทำให้เด็กคนนั้น ต้องกลายเป็นคน "โง่ดักดาน"  "โง่ถาวร" ไปเลยก็ได้  คือไม่ต้องเรียนรู้อะไรก็ได้คะแนนดี
  • ระวัง ! อย่าให้สื่อ ICT เป็นเพียงเครื่องลำเลียงข้อมูล เพราะข้อมูลที่เด็กรับไปด้วยความคล่องตัว สะดวกสบาย แม้จะมีมากมาย และล้วนเป็นเรื่องดีๆ ก็กลายเป็น "กองขยะ" ได้ทันที ถ้าเป็นการ เรียนรู้แค่จำได้ บอกได้
        ต้องไปให้ถึงขั้น Application ให้ได้ การติดตามประเมินผลจึงต้องปฏิวัติ อีกมากมาย จะต้องไม่ใช่ "การตรวจกองขยะ" อีกต่อไป
  • การใช้เครื่องมือ สื่อ ICT ถ้าให้ดี ต้องมีเป้าหมายว่าจะช่วยให้เขาทำประโยชน์ผู้อื่น ได้อย่างไร เพราะ การทำเพื่อประโยชน์ตนเป็นหลัก จะบ่มเพาะความเห็นแก่ตัว 
        การให้เขาได้เรียนรู้ ความสุขจากการให้ สำคัญอย่างยิ่ง ฝึกได้ ทำได้ตั้งแต่ชั้นอนุบาลขึ้นไป 
        ทำต่อเนื่อง อย่าให้ขาดตอน ในที่สุด เขาจะกลายเป็นคนรักงาน และ ที่รักมากก็คือ งานเพื่อประโยชน์ของคนอื่นๆ หรือ สังคม 
        หากมีการช่วยกันยกย่อง ชื่นชม เอาระบบ ICT มาช่วยด้วย ในที่สุด ...
        วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี ก็จะกลายเป็นทาส ของคนที่มีจิตใจดี ไม่เห็นแก่ตัวจัด ... แทนที่จะเป็นนาย หรือเป็นเครื่องทำลาย และปิดกั้นการเรียนรู้ ของมนุษย์  อย่างที่เป็นอยู่มากมาย ในสังคมไทยปัจจุบัน

</div>