ขณะนี้ครูอ้อยกำลังเดินทางกลับ กทม.โดยมีคุณHandy มาด้วย  มาแวะที่ อำเภอโชคชัย นครราชสีมาก่อน 

พาคุณ Handy กินข้าวขาหมู  และพาไปเยี่ยมยายของพ่อบ้าน  ที่รอหลานชาย 

เราออกเดินทางจริงๆ เมื่อ  1  ทุ่ม  แวะเติมน้ำมัน  และตรงดิ่งเข้า กทม.โดยทางสายเลี่ยงเมือง 

พ่อบ้านเป็นคนขับ ครูอ้อยกับคุณ Handy รายงาน  และอ่านบันทึกจากมิตรรัก 

ครูอ้อยซาบซึ้งใจมาก  จากสายตาและคำพูดอันอ่อนหวานจากมิตรรัก  โดยเฉพาะท่านครูบาฯ ที่เป็นเหมือนพี่ชายและแบบพิมพ์ที่ดีให้ครูอ้อยนำมาเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิต ทั้งในเรื่องครอบครัวและหน้าที่การงาน 

และหลายๆคนที่ครูอ้อยได้สัมผัสจากการเล่าเรื่อง.....เร้าพลังจริงๆ  อาทิ ท่าน บางทรายที่ครูอ้อยนิยมชมชอบการทำงานของท่าน 

คุณสิงห์ป่าสักที่มีแนวการดำเนินการปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยมสมควรนำมาเป็นแบบอย่าง 

อืมมมม  ดีใจ  ภูมิใจจริงๆที่ได้พบ ได้รู้จัก  ได้สัมผัสกับมิตรภาพ....ที่ไม่ใช่ญาติ  แต่เหมือนญาติ 

นี่ล่ะความจริงใจที่ได้ให้  และได้รับตอบแทน 

ครูอ้อยจะสรุปยังไม่ได้เลยเรื่องที่ไปอยู่ที่สวนป่า 3 วัน

เพราะยังมีอีกมากที่จะต้องนำมาเขียน  โดยเฉพาะความประทับใจ  ในตัวบุคคลที่เปรียบเสมือนเป็น....เพชรของแผ่นดิน   ครูอ้อยยังซาบซึ้งกับคำพูดของท่าน ดร.แสวง  รวยสูงเนิน  บุคคลที่ครูอ้อยอยากพบตัวจริง 

ยังคิดเสมอว่า....ช่างโชคดีที่ได้พูดคุยกับท่าน  ถึงแม้ว่า  จะน้อยนิด  แต่ความรู้สึกที่ดีที่ทำให้ครูอ้อยรู้ว่า ....ท่านเป็นบุคคลในอุดมคติของครูอ้อยเลย  

เรื่องนี้ยังสรุปไม่ได้....ยังมีอีกมากที่ครูอ้อยคงต้องเล่ากันต่อไป  ขอจบแต่เพียงเท่านี้  เพราะมืดจัง  มองไม่ค่อยเห็นค่ะ