เมื่อดอกมันปลาบาน

วันที่ดอกมันปลาบาน  

          ช่วงของการฝึก STAFF ชุดเตรียมความพร้อมของทุกๆปีนอกจากเป็นช่วงที่มหาวิทยาลัยมหาสารคามคราคร่ำไปด้วยความเงียบเหงาแล้ว  สิ่งที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูมีชีวิตชีวาอีกอย่างหนึ่งคือ  กลิ่นหอมของดอกไม้นานาพรรณ ที่ชูช่อส่งกลิ่นหอมอบอวลทั่วบริเวณ  

           ตีห้าครึ่ง  มดกับทิพย์ตื่นจากความหลับใหล  “เช้าแล้วหรอเนี่ย”  ดูเหมือนว่า เราสองคนจะยังไม่ค่อยอยากตื่นนอนสักเท่าไหร่  เพราะยังไม่ชินกับการนอนน้อยและการตื่นนอนแต่เช้า  คงเพราะเป็นวันแรกที่เราต้องเริ่มกิจวัตรประจำวันในช่วงเช้าด้วยกระมัง       พี่ปอกับพี่จูตื่นเพราะเสียงคุยกันของมดกับทิพย์และต้องรับหน้าที่ไปส่งเราที่อาคารพลศึกษาด้วย 

          ในช่วงเช้าของวันนี้และทุกๆวัน STAFF ชุดเตรียมความพร้อมจะไปวิ่งตามเส้นทางที่กำหนดและมีกิจกรรมเต้นแอโรบิก  เล่นกีฬา  กิจกรรมทวนเพลง และการประชุมในช่วงเช้า ซึ่งพี่ๆเพื่อนๆทุกคนล่วงหน้าไปก่อนแล้ว   ส่วนมดกับทิพย์วิ่งไม่ได้เหมือนคนอื่นจึงไปทีหลังได้.......  

 “พี่ส่งแค่นี้นะ”พี่จูบอก

“พี่ไปก่อนนะ”พี่ปอว่า

“แล้วเจอกันนะคะพี่จู  พี่ปอ”ทิพย์บอกก่อนจะมีใครก็ไม่รู้มาพาเราสองคนไปนั่งที่บันไดอาคารพลศึกษา

“หมู่แมกไม้เอนไหว  ชูช่อใบทั่วริมสายธาร หลากพันธุ์ งามตาตระการ ลมโชยผ่านร่มเย็นสุขใจ”เพลงนี้มดกับทิพย์ยังร้องไม่ได้เลย  รู้แต่ว่าเป็นเพลง “ร่มธงเหลืองเทา”   แต่ไม่เป็นไร  ถ้าเราสองคนตั้งใจซะอย่างทำไมเราจะร้องเพลงนี้รวมทั้งเพลงอื่นๆไม่ได้

“นี่ดอกไม้หอมๆครับ”ใครก็ไม่รู้อีกนั่นแหละที่เอาดอกไม้กลิ่นคล้ายดอกจำปามาให้มดกับทิพย์

“ดอกอะไรคะเอามาจากไหน” มดถาม

“ดอกมันปลาครับ  ทุกๆปีในช่วงนี้  ดอกมันปลาที่ตึกบัญชีจะส่งกลิ่นหอม เป็นสัญลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของการเริ่มต้นการฝึก STAFF เพื่อเตรียมการประชุมเชียร์” คนให้ตอบ

         แต่มดกับทิพย์กลับคิดไปอีกมุมหนึ่งที่ต่างไปจากคนอื่นๆคือ อยากให้ดอกมันปลาส่งกลิ่นหอมอย่างนี้ตลอดปี  เพราะถ้าหากมี คนตาบอด เดินทางไปที่ไหนสักที่ในมหาวิทยาลัย  เมื่อได้กลิ่นดอกมันปลา  ก็จะรู้ว่าถึงตึกบัญชีแล้ว  สรุปก็คือ  ดอกไม้ธรรมดา  ก็เป็น เครื่องหมายบอกเส้นทาง  ของผู้ที่มีความบกพร่องทางการมองเห็นได้เหมือนกัน โดย ไม่จำเป็นต้องดูด้วยตา ก็ได้

“ห้านาทีรวม”เสียงของผู้ที่ทำหน้าที่เป็นกลุ่มผู้นำในวันนี้พูดขึ้นหลังจากการเป่านกหวีด  ได้เวลาประชุมแล้ว  ทุกคนรู้ดีเพราะเป็นกิจกรรมที่ต้องทำทุกวัน

          การประชุมในช่วงเช้าเป็นสิ่งที่มดกับทิพย์ชอบมาก  เพราะเป็นการประชุมที่สบายๆ และเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างเพื่อน พี่ และน้องให้แน่นแฟ้นมากขึ้น  วาระแจ้งเพื่อทราบก็จะเป็นการแจ้งเรื่องอะไรก็ได้  ไม่ว่าจะเป็นผลบอล ข่าวสาร หรือแม้แต่เรื่องบันเทิงก็ยังได้วาระเสนอเพื่อร่วมพิจจารณาก็จะเป็นการเสนอเรื่องทั่วไป  ที่ตกหล่นจากการประชุมเมื่อคืนนี้  หรือก่อนการฝึกในวันนี้ 

          ซึ่งวันนี้มีการแจ้งข่าวสารบ้านเมืองของพี่เอในวาระแจ้งเพื่อทราบและมีการเสนอให้ทุกๆคนเลิกเด็ดดอกมันปลามาเพราะเป็นการทำลายสิ่งที่เกิดและเติบโตขึ้นเองโดยธรรมชาติในวาระเสนอเพื่อร่วมพิจารณา ...... 

          ทุกคนต่างเห็นด้วยกับการเสนอของเพื่อน STAFFและนับจากวันนั้นก็ไม่มีใครเด็ดดอกมันปลาหรือแม้แต่ดอกไม้ชนิดอื่นๆมาอีกเลย  เพราะต่างเข้าใจร่วมกันว่า  ดอกไม้จะสวยงามได้ก็ต่อเมื่ออยู่บนกิ่งก้านของมันเท่านั้น  หากเด็ดมันมาเชยชมแล้ว  ดอกไม้จะมีความสวยงามอยู่ได้อย่างไรกัน.............

          หลังจากการประชุมเสร็จสิ้นลง ก็จะมีการไปรับประทานอาหารร่วมกันของ STAFF ชุดเตรียมความพร้อมซึ่งเรามีนัดกันที่โรงอาหารกลาง  แต่ถ้าตรงกับวันหยุดนักขัตฤกษ์ โรงอาหารกลางไม่เปิด  เราก็จะยกขบวนแรลลี่มอเตอร์ไซต์กันไปที่ MSU PLAZA หรือที่นิสิตเรียกกันสั้นๆว่าPLAZZAนั่นเอง ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปทำงานในรายละเอียดของแต่ละหน้าที่ หรือกลับไปอาบน้ำที่หอพักของใครของเรา ก่อนที่จะมาพบกันอีกครั้งห้าโมงเย็น  ที่ตึกวิทยบริการ B...........???????