เมื่อวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาต้องนอนกินน้ำเกลือแร่อย่างอื่นกินไม่ได้เพราะท้องเสียอย่างรุนแรง เดินทางไปหาหมอก็ไม่ไหวไปก็คงไม่ถึงเพราะต้องวิ่งเข้าห้องน้ำทั้งคืนไม่ได้นอน แรงก็ไม่มีเดินไม่รอดต้องคลานในใจก็คิดว่าต้องเข้าโรงพยาบาลแน่ๆ ก็โทรหาน้องสาวที่ทำงานโรงพยาบาลพญาศรีวิชัยและได้แนะนำให้ซื้ออุลต้าคาร์บอน (ไม่รู้ว่าเขียนถูกไหม)เป็นถ่านอัดเม็ดสีดำมีหน้าที่ดูดซับของเสีย ได้ผลหยุดถ่าย แต่น้ำเกลือแร่ต้องกินต่อไป มีความรู้สึกไม่หิวไม่ต้องการอาหารอย่างอื่นนอกจากน้ำ วันจันทร์มาทำงานแต่ทำไม่ไหวเลยนั่งเฉยๆ
ลูกทั้งสองดูแลแม่ดีมากๆ คอยถามตลอดเวลาแม่เป็นยังไงบ้าง อาการดีขึ้นหรือยัง แม่จะกินอะไรบ้างไหม รู้สึกดีที่ลูกๆคอยดูแล ทำเอาแม่น้ำตาซึม นึกถึงตอนเปิดภาคเรียนแล้วเกิดไม่สบายลูกๆไปกันหมดแม่จะทำอย่างไร
จนกระทั่งกลางคืนแฟนเค้านอนไอตลอดคืนไม่ได้นอนเราเองก็นอนไม่หลับ ก็พูดว่าน่าจะเลิกสูบบุหรี่ได้แล้วทั้งไอและมีเสมหะมาก ขนาดว่าลูกสาวเคยพูดขอร้องก็ไม่ได้ผล (พ่อของเราเองนั้นได้รับผลของการสูบบุหรี่มาแล้วคือเป็นมะเร็งที่ปอดบอกตรงๆว่ากลัวมากแต่ไม่พูด) รุ่งเช้าของวันอังคารคือวันที่ 29 พฤษภาคม 2550 แฟนบอกว่าเลิกสูบบุหรี่แล้ว ปวดเหมื่อยไปหมดเหมือนจะเป็นไข้ ก็ให้กำลังใจและให้อดทน และจนถึงวันนี้ได้ 4 วันพอดี และอยู่ในช่วงการงดสูบบุหรี่โลกด้วยดีใจจริงๆ
