เมื่อบ่ายวานนี้ ผมนั่งดูโทรทัศน์ ใช้เวลานานมาก ตั้งแต่บ่ายโมงครึ่งเรื่อยไปจน 4 โมงเย็น ไม่มีทีท่าว่าจะได้เมื่อไหร่  ตุลาการฯ ผู้อ่านจะอ่านผลคำวินิจฉัย

                     ผมได้บอกน้อง ๆ ที่อยู่ด้วยกันว่า ผมต้องไปรับลูกก่อนล่ะ เพราะเป็นหน้าที่  โรงเรียนลูกใกล้เลิกแล้ว อีกอย่างผมมีความรู้สึกว่า การได้นั่งรับรู้เนื้อหาก่อนถึงผล เป็นเหตุเป็นผล

                     เมื่อเวลา 17.40 น.โดยประมาณตอนนั้นรับลูก ๆ เสร็จขณะขับรถยนต์กลับบ้าน เปิดวิทยุฟังผลคำวินิจฉัยไปเรื่องที่เริ่มอ่านตั้งแต่ 13.30 น.

                     ผมมองว่า การชม การฟัง การวินิจฉัยคดีประวัติศาสตร์การเมืองไทยในครั้งนี้   ผู้ฟังต้องอดทน แน่นอนย่อมต้องมีพรรคหรือคนที่สมหวังและผิดหวัง คงต้องติดตามกันต่อไป