ความซน และความแสบของเด็ก

ยังจำวันที่เราเป็นเด็กเล็ก อยากรู้อยากเห็นไปทุกเรื่องได้ไหมคะ แม้เรื่องที่เราอยากรู้อยากเห็นนั้น จะเป็นเรื่องการล้างผลาญทำลายล้างก็ตาม

จำได้ค่ะ ตอนที่ยังเด็ก สงสัย 2 เรื่องคือ

  1. มีดคัทเตอร์ ทำไมมันคมจัง ตัดอะไรก็เป็นเส้นตรง ไม่ต้องกดแรงเลย และ
  2. ทำไมโซฟามันนิ่ม  

ผลคือ ดิฉันก็เอา ข้อ 1 + ข้อ 2 มารวมกันค่ะ เอามีดคัทเตอร์ของพ่อ มากรีดเบาะโซฟา เพื่อค้นพบว่า เวลาที่มีดกรีดลงเบาะเนี่ย หนังเบาะจะขาดปริเลย และฟองน้ำใต้เบาะมันก็จะทะลักออกมาตามรอยกรีดนั้น  - นั่นเป็นที่มาว่า เบาะนิ่มได้นี่เอง

เวลาผ่านไปหลายสิบปี จนลูกจะย่างเข้าสู่ 5 ขวบอีกไม่กี่วันนี่แล้วค่ะ วีรกรรมของเขาก็เริ่มปรากฏมากขึ้น (มันถ่ายทอดทางพันธุกรรมหรือเปล่าคะ?)  เช่น

วีรกรรมที่ 1 

    นำผงซักฟอก ไปใส่ในอ่างเลี้ยงปลาทอง (3 ตัว) และปลานกยูงอีก 1 ฝูง (ประมาณ 12 ตัว) เนื่องจากในอ่างมีเครื่องทำออกซิเจน การใส่ผงซักฟอกก็เกิดฟองขึ้นมาก เมื่อพี่เลี้ยงสังเกตว่า สจ ทำไมเงียบไป เดินตามหา สจ ก็บอกว่า ป้าๆ ฟองเต็มเลย จึงได้ค้นพบว่า สจ ทำปลาตายหมดอ่างค่ะ

วีรกรรมที่ 2

    เลียนแบบผู้ใหญ่ ริหุข้าวเอง โดยการนำข้าวสารประมาณ 5 ถ้วย เทใส่หม้อน้ำแกง (เป็นน้ำซุปที่เก็บไว้ปรุงอาหาร แช่อยู่ในตู้เย็น) เขานำหม้อที่ว่า ยกขึ้นวางบนเตาแก๊ส (ยืนไม่ถึงไม่ใช่ปัญหา เก้าอี้มีไว้ใช้ยืนได้เหมือนกัน) ยังดีว่า เตาแก๊สในบ้าน เรามีติดวาลว์ปิดเปิดไว้ ซึ่งมันอยู่ติดกำแพง ยังไงๆ เด็กเล็กก็ยังเอื้อมไปเปิดเองไม่ได้ เลยรอดการเผาบ้านไปอีกวันหนึ่ง (เฮ้อ!) พี่เลี้ยงมาพบหม้อและข้าวสารเต็มหมอ พร้อมเก้าอี้วางเกะกะอีก 1 ตัว

วีระกรรมที่ 3

    เนื่องจากเป็นเด็กขี้ร้อน เวลาร้อนถ้าใช้พัดลมพัดแล้ว ยังไม่เย็นถึงใจ ก็จะไปเปิดตู้เย็น รับลมเย็นของตู้เย็นค่ะ เมื่อเช้านี้ ก็บ่นร้อน แล้วก็เปิดตู้เย็น พยายามเบียดตัวเองเข้าไปในตู้เย็นให้ได้ แล้วพยายามจะปิดตู้เย็นด้วยตนเอง เขาบอกว่า "จู ร้อน จะอยู่ในตู้เย็น" 

- - จะรู้รอดครบ 32 จนเป็นหนุ่มไหมเนี่ย ชีวิต - -