วันนี้เป็นวันปฐมนิเทศบัณฑิตศึกษา จำนวนเกือบๆ สามร้อยคน ซึ่งเป็นจำนวนที่มากที่สุดเท่าที่เปิดการสอนในหลักสูตรป.บัณฑิต และหลักสูตรปริญญาโท มา และเมื่อคืนทางนักศึกษาป.บัณฑิตรุ่นที่กำลังจะจบ (รหัส 49) ได้มีการทัศนศึกษาและค้างแรมกันบนแพ ล่องแม่น้ำปากอ่าวไทยกันก่อนการแยกย้ายกลับ มีการเปิดใจนักศึกษาว่าอะไรที่เป็นความรู้สึกให้กับอาจารย์ในสาขาวิชาได้ทราบบ้าง ซึ่งจากที่ได้ฟังๆ นักศึกษาระบายออกมา ผมพบว่านักศึกษาทั้งหมดประทับใจกับหลักสูตรนี้มาก และความประทับใจส่วนใหญ่ของนักศึกษา คือ1.      ความเป็นกันเองของอาจารย์กับนักศึกษา ทั้งในเวลาสอนและนอกเวลาสอน นักศึกษาส่วนใหญ่ประทับใจมาก เนื่องจากไม่พบจากสถาบันอื่นในรูปแบบนี้นัก อันนี้ผมว่าส่วนหนึ่งมาจากการที่เรามีนโยบายของสาขาวิชาที่จะให้แต่ละกลุ่มมีจำนวนนักศึกษาไม่เกิน 35 คน ซึ่งอันนี้ต่างจากสถาบันอื่นที่หลักสูตรนี้นั่งเรียนกันเป็นร้อย ซึ่งแน่นอนโอกาสที่นักศึกษาจะได้คลุกคลีกับอาจารย์ก็ย่อมน้อยลงเช่นกัน ในทางกลับกันอาจารย์ของสาขาวิชากับทำสิ่งนี้ได้ดีมาก ด้วยอุปนิสัยของอาจารย์เอง และวิธีการสอนของอาจารย์ที่ไม่เน้นการบรรยาย แต่เป็นกิจกรรมการเรียนการสอนในรูปแบบต่างๆ ซึ่งนักศึกษาจะต้องมีปฏิสัมพันธ์กับอาจารย์มาก จึงจะผ่านกิจกรรมที่จัดขึ้นได้2.      การบูรณาการความรู้กับหลักการศาสนาอิสลามได้อย่างลงตัว นักศึกษาส่วนใหญ่จบจากมหาวิทยาลัยอื่น จะนำเสนอว่า เขาพบมิติใหม่ของความรู้และหลักคำสอนของศาสนา ว่า การเรียนในหลักสูตร ป.บัณฑิตทำให้เขาเข้าใจตนเอง เข้าใจศาสนามากยิ่งขึ้น ทำให้เข้าใจว่า ศาสนาไม่ใช่ของล้าสมัย หรือตกยุค แต่เป็นแนวทางของวิถีชีวิตของคนที่มีอารยธรรม3.      การให้งานของอาจารย์ในสาขาวิชาที่สามารถนำไปสู่การใช้ได้จริงในการทำงาน อันนี้เป็นโลโก้ของสาขาวิชาของเราไปแล้วครับ ว่า ที่นี่ (สาขาวิชาวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา) เป็นสาขาวิชาที่งานเยอะมาก ส่วนใหญ่จบช้าเนื่องจากส่งงานไม่ครบ แต่อุดมการนี้เราไม่เปลี่ยนครับ เพราะเราเชื่อมั่นว่าการปฏิบัติจะทำให้รู้จริงกว่าการนั่งฟัง แล้วบอกอาจารย์กลับมาว่า เข้าใจแล้ว ซึ่งไม่แน่ใจว่าทำเองเป็นหรือเปล่า เราไม่ได้หวังแค่ว่าศิษย์ของเรามีความรู้เท่านั้น แต่เรามีเป้าให้นักศึกษาของเรารู้และทำได้อย่างเชี่ยวชาญ4.      การสอนให้รู้จักการทำงานเป็นทีม การทำงานเป็นทีมซึ่งเป็นกิจกรรมหนึ่งที่จะเกิดขึ้นจากการจัดการเรียนการสอน นักศึกษาท่านหนึ่งบอกว่า เขามั่นใจว่าเขาสามารถทำงานทุกอย่างที่อาจารย์สั่งได้ด้วยตัวของเขาเอง แต่เมื่องานส่วนหนึ่งของวิชาที่เรียนบังคับให้ทำเป็นทีม ในช่วงแรกเขารู้สึกอึดอัดมาก ไม่ชอบเลย แต่เมื่อทำไประยะหนึ่งพบคุณค่าของมันมากมาย และทำให้เกิดความประทับใจที่อาจารย์ทำให้เขารู้จักคุณค่าของทีม และเห็นคุณค่าของมิตรภาพระหว่างเพื่อนขออนุญาตนำเสนอเพียงเท่านี้ละครับ อาจารย์ท่านอื่นที่เข้าร่วมกิจกรรมที่นักศึกษาจัดครั้งนี้ มีอะไรเพิ่มเติมเชิญได้ครับ หรือท่านผู้อ่านท่านใดอยากแสดงความคิดเห็นเชิญครับ ด้วยความยินดี