วันนี้มีการเตรียมความพร้อมก่อนที่ไปร่วมเสวนาเครือข่ายการจัดการความรู้ UKM10 ซึ่งก็ดำเนินการไปตามวาระที่ฝ่ายเลขาฯจัดทำมา มีช่วงเรื่องอื่นๆ หนึ่งในผู้ที่จะไปร่วมเสวนาครั้งนี้ คือ พี่ต่อ สุนทร เดชชัย ผู้อำนวยการส่งเสริมและพัฒนางานวิจัย (อดีตผู้อำนวยการกองกิจการนิสิต) ถามผมขึ้นว่า
"...ไม่รู้ว่าทางฝ่ายประกันฯ ปีนี้มีแนวคิดอย่างไรกับการนำ QA ลงสู่องค์กรนิสิตบ้าง?"
|
|
พี่ต่อ สุนทร เดชชัย
จริงๆแล้วผมรู้ท่านมีไอเดีย มีความคิดอยู่แล้ว แต่แค่อยากลองถามดูเท่านั้น เผื่อผม และผู้ที่นั่งอยู่ข้างผมอีกท่านหนึ่งคือ ผอ.กองกิจฯคนปัจจุบัน ได้เสนอแนวคิด แลกเปลี่ยนเรียนรู้
ผมเลยตอบท่านอย่างกว้างๆ เพราะเป็นเรื่องอื่นๆ ไม่เกี่ยวกับวาระในวันนี้ แจ้งต่อท่านว่า
"ปีนี้แน่นอนครับนโยบายที่ สกอ. กำหนดตัวบ่งชี้ออกมาชัดเจน เกี่ยวกับการดำเนินงานประกันคุณภาพกับองค์การนิสิต แต่ขอปรึกษาท่าน ผอ.หลังประชุมครับ "
หลังจากประธานปิดการประชุมเสร็จ ผมเรียบเข้าไปหาพี่ต่อ สุนทร เพื่อไปขอคำปรึกษา เกี่ยวกับการดำเนินงาน QA กับนิสิต เพราะท่านเคยคลุกคลีงานกิจการนิสิตมาอย่างโชกโชน และมองทะลุทุกมิติของการทำงาน
ท่านจึงให้ไอเดียกับผมว่า
ถ้าจะเริ่มแรกจริงๆนั้น ต้องมีคำตอบก่อนว่า อะไรคือความสำเร็จของงานกิจการนิสิต อย่ามองแค่ว่ามีการทำกิจกรรมโครงการมากๆ หรือผู้เข้าร่วมมากๆ ถือเป็นความสำเร็จที่แท้จริง
ต้องมองว่ากิจกรรมที่เกิดขึ้นนั้นส่งผมอะไรต่อนิสิตบ้าง 3 ด้าน ตามความคิดท่าน คือ
- ความรู้ ความเก่งตามสาขาที่เรียน
- ความเป็นคน คือ มีศิล มีธรรม
- ความตระหนักต่อการเสียสละให้สังคม
ผมก็พยักหน้า ครับ ครับ ผมก็ว่าอย่างนั้น คือ หาเป้าหมายร่วมกันก่อน แล้วทำความเข้าใจ อาจนำร่องหาอะไรที่เด่นๆซักอย่างมาโชว์ เพื่อให้เกิดการกระตุ้น
ผมและพี่ต่อใช้เวลาคุยกันแบบตัวต่อตัวอยู่ในห้องประชุม เกือบ 30 นาที ซึ่งได้ไอเดียที่บรรเจิดหลายประการจาก ผอ.หัวก้าวหน้าท่านนี้ และจะขอไปปรึกษาอีกครั้ง หลังจากที่ผมขอทำโมเดลเสร็จ พอให้เห็นภาพการทำงาน ลาง ลาง ก่อน
KPN
ใช่ค่ะ พี่ต่อ ผอ.สุนทร เป็นผอ.ที่พวกเราชาวกิจการนิสิตรักและเคารพมากเลยค่ะ
ขอบคุณพี่หนิงมากครับ
ผมเห็นด้วยกับพี่หนิง ซึ่งดูแววตา น้ำเสียงของพี่ต่อ สุนทร มีความตั้งใจจริงอย่างมากที่ต้องการให้มีระบบการประกันคุณภาพครอบคลุม ไปทุกส่วนของมหาวิทยาลัย
โดยท่านได้ยกตัวอย่างถึงการบริหารงานวิจัยที่อยู่ทำขณะนี้ว่า
"จริงๆแล้วในข้อจำกัดของจำนวนบุคลากรที่ทำงาน จำนวนงบประมาณในการวิจัย คงจะไปสนับสนุนอาจารย์ทั้งมหาวิทยาลัยให้ถ้วนทั่ว ครอบคลุมไปหมดคงทำไม่ได้ ดังนั้นเราต้องจัดลำดับความสำคัญของแต่ละคนก่อน ว่าใครที่พอจะมีศักยภาพ ใครที่พอจะปั้น ให้เป็นดาราด้านการวิจัยของมหาวิทยาลัย สร้างชื่อเสียงให้มหาวิทยาลัย เราก็พยายามทุ่มทรัพยากรไปกับคนเหล่านั้นให้มาก เพื่อให้เกิดผลจริงๆ ไม่ใช้ว่าทำวิจัยเสร็จแล้วก็ ขึ้นหิ้ง ไม่ได้ใช้ประโยชน์ งบประมาณก็ละลายเสียเปล่า"
ทำให้ผมต้องนั่งคิดแล้วว่าปีหนึ่งจะเดินหน้าเกี่ยวกับการประกันคุณภาพ ลงสู่นิสิตไปทางใด
ขอบคุณครับ
เห็นด้วยกับท่านอาจารย์อรรณพ ว่าการเริ่มต้นอะไร ต้องเรียบที่ตัดสินใจอย่างเร่งด่วน เดี๋ยวจะสายเกินกาลครับ
และการลงทุนกับคนที่ควรจะลงทุนด้วย นั้นโอกาสที่จะขาดทุนนั้นมีน้อยครับ
ผอ.สุนทร เดชชัย หรือพี่ต่อที่ชาวกองกิจทุกคนคุ้นเคยค่ะ ท่านเก่งและแตกฉานเกี่ยวกับกิจกรรมนิสิตเป็นอย่างมากค่ะ
ผมเคยทำงานกับท่านพี่ต่อ สุนทร ครั้งหนึ่ง ในการกีฬาบุคลากรสถาบันอุดมศึกษาแห่งประเทศไทย เมื่อสักปี 48 ฝ่ายพิธีการและเหรียญรางวัล
ท่านสุดยอดมากครับทั้งเป็นนักกีฬาเทนนิส ทั้งเป็นผู้จัด มีประสบการณ์มากโดยเฉพาะเรื่องกิจการนิสิตและเรื่องกีฬา
ขอให้บอกท่าน ท่านเต็มที่ครับ
กัมปนาท
เชิญชวนมิตร G2K ร่วมต้อนรับ bloger คนใหม่ ล่วงหน้า <p> </p><p> </p>
ขอบคุณคุณน้อง
ขอบคุณน้องบีเวอร์
การสนทนากับพี่ต่อ สุนทร ในวันนั้นมีการยกกรณีตัวอย่างถึง มน. ด้วยครับ
ว่าที่ มน. นั้นจากการติดตามจากข่าวคราวต่างๆเกี่ยวกับ QA นั้น หน่วยงานประกัน มีการทำงานร่วมกับองค์กรนิสิต มาโดยตลอด ทำให้นิสิตเข้าใจถึงระบบกลไกการประกันได้ในระดับหนึ่ง
ซึ่งบอกตรงๆว่าที่ มมส. ยังไม่มีการดำเนินงานประกันคุณภาพ กับ นิสิต อย่างจริงนัก
คงต้องมอง มน. เป็นตัวอย่าง และศึกษาระบบต่อไปครับ