การบริการชุมชนก็เหมือนกับการบริการญาติผู้ใหญ่ของตนเอง

ตั้งแต่ต้นปี 2548 ที่ผมได้ปฏิบัติหน้าที่ท้องถิ่นอำเภอปางมะผ้า(เจ้าพนักงานปกครอง 3) ผมไม่เคยนึกน้อยใจกรมหรือหัวหน้าเลย ที่ส่งผมมาอยู่ในที่ทุรกันดารกว่าคนอื่นๆ แต่ผมกลับดีใจซะอีก ซึ่งถึงแม้ปางมะผ้าเป็นอำเภอเล็กๆๆ ไม่มีธนาคาร เอทีเอมหรือแสงสีเหมือนพี่ๆที่เป็นท้องถิ่นอำเภออยู่ในเมือง แต่กลับทำให้ผมเข็มแข็งและได้ใช้ความสามารถที่มีอยู่ในตัวของผมในการนำออกมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้อย่างเต็มที่ ด้วยบุคคลิกที่เป็นคนทำงานแบบตรงไปตรงมา จิงใจกับทุกคน และด้วยหัวใจของงานบริการที่มีอยู่เต็มอกจนทำให้ทุกวันนี้ อปท.ที่อยู่ในพื้นที่ก็เริ่มกลับมามองภาพลักษณ์ใหม่ของท้องถิ่นอำเภอที่ไม่เคยมีมาก่อน ทำให้ผมได้รับการยอมรับจากพวกเขา และแวดวงราชการให้ไปเป็นตัวแทนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอยู่เสมอ ที่สำคัญที่ผมได้รับการยอมรับจากพวกเขาที่จะขาดไม่ได้เลยคือ ชุมชนของชาวปางมะผ้า นั้นเอง

ทั้งนี้ ด้วยยึดมั่นในภารกิจที่จะทำให้ตำแหน่งท้องถิ่นอำเภอให้มีความสง่างาม ถึงแม้จะเป็นตำแหน่งที่ลอยๆ แต่ผมเองก็ตั้งมั่งเสมอในการเป็นตัวแทนของกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นเขามาช่วยเหลือพี่น้องประชาชนให้มีความอยู่ดีกินดี ด้วยการเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการชุมชนของพวกเขาเอง