กลางวันขณะนี้ท้องฟ้าใส...มองออกนอกหน้าต่างชมวิวทิวทัศน์บริเวณลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา...
เห็นพยับแดดอยู่ไกล ๆ เป็นความมีในความไม่มีอยู่จริงของสิ่งนั้น ๆ เหมือนคติธรรมทุกอย่างล้วนเป็นอนัตตา
การไม่มีอยู่จริงของสิ่งทั้งหลายนี้ ถ้าเราไม่รู้ไม่เข้าใจก็เกิดการสับสนได้ หรือพูดคนละทางเพราะโดยแก่นสารของธรรมนั้นเป็นเรื่องนามธรรม ต้องใช้ปัญญาดูจึงเห็นสัจธรรม
การจะเห็นธรรมได้ชัดแจ้งเท่าไหร่นั้นขึ้นอยู่กับการปฏิบัติของเรา...โดยมีศีลเป็นฐานของชีวิต ความสมบูรณ์พร้อมด้วยศีล ที่นอนเนื่องอยู่ในจิตใจตลอดเวลาจะทำให้เรามีความจริงใจในสัจจะซึ่งจะเป็นแรงผลักดันให้เกิดอิทธิบาท 4
ซึ่ง เป็นหลักธรรมแห่งความสำเร็จสมดังมุ่งหมายได้อย่างแน่นอนนั้นเองคือ
การมีความพึงพอใจในสิ่งที่กำลังกระทำอยู่...
การมีความพากเพียรพยายามกระทำอย่างต่อเนื่อง...
การมีความเอาจิตใจจดจ่อต่อสิ่งที่กำลังกระทำ...
และการหมั่นตริตรองทบทวนอยู่อย่างสม่ำเสมอไม่วางมือง่าย ๆ แล้วทุกสิ่งก็เป็นดังฝันไว้...ฮา ๆ เอิก ๆ
