แค่กระดาษแผ่นเดียว

วันนี้ที่ขอนแก่นฝนตกรับเปิดเทอมของน้องๆนักเรียน ซึ่งคงเหมือนหลาย ๆ จังหวัดที่ฝนยังตกอย่างต่อเนื่อง …

วันนี้ตั้งใจว่าจะทำข่าวประชาสัมพันธ์ และคิดว่ากระดาษแค่แผ่นเดียว (2 หน้า) สำหรับเป็นพื้นที่ในการประชาสัมพันธ์ ไม่น่าจะใช้เวลามากมาย ครึ่งวันคงเสร็จเพราะเมื่อวานไปนั่งคิดนอนคิดเรื่องราวและสิ่งที่เราจะนำมาเสนอ ซึ่งฉบับแรกสำหรับตัวเองนั้นคิดมากอยู่เหมือนกัน แม้ฉบับนี้จะไม่มีอะไรซับซ้อนแค่แนะนำผู้บริหารชุดใหม่ แต่ที่ไหนได้ ขนาดว่ากำหนดเรื่องราวที่จะนำเสนอแล้วทำตั้งแต่เช้ายังไม่เสร็จสมบูรณ์ดีนัก มานั่งวิเคราะห์เพื่อเขียนบันทึกก็พบว่าสิ่งที่ไม่ใช่หมูอย่างที่คิด สำหรับครั้งนี้คือ

ภาพภ่ายที่มีแล้วใน web หรือที่เครื่องกลางที่สามารถดึงมาใช้ได้เลย แต่จริงๆแล้วบางรูปใช้ไม่ได้ ต้องทำใหม่ เพราะขนาดไม่พอดี รูปเมื่อพิมพ์แล้วไม่คมชัด (เนื่องจากต้องพิมพ์เป็นภาพขาวดำ)
ต้องเช็คเรื่องคำถูกผิด คำตัดระหว่างบรรทัด เช็คแล้วเช็คอีก หลายสิบรอบ
การจัดภาพ เนื้อความ ต้องให้สมดุล ขนาดตัวหนังสือ รูปแบบตัวหนังสือ
ต้องหาภาพประกอบ ใช้เวลาในการหามาก แต่เวลานำมาใช้จริงๆ แค่รูปสองรูป (คราวหน้าต้องสต็อกรูปที่ใช้บ่อย ๆ )
ต้องคิดเองว่าถ้าตัวเองได้รับข่าวฉบับนี้(แค่แผ่นเดียวนี่แหละ) เขาจะสนใจหยิบมาอ่านหรือไม่สนใจ หลังจากทำพอเสร็จคร่าวๆเอาไปให้น้องที่สำนักงานช่วยดู

และส่วนที่คิดเพิ่มขึ้นมาจากการแนะนำผู้บริหารแต่ละท่านนอกจาก ประวัติการศึกษา และการทำงานแล้ว ลงทุนเสียเวลาอีกนิดไปขอคติประจำใจในการทำงาน นโยบายหรือแนวคิดการบริหารงานสั้น ๆ ค่ะ (ตอนนี้ได้แค่ท่านเดียว เพราะท่านอื่นไปราชการต่างจังหวัด แต่คิดว่าน่าจะทำได้ตามแผนที่กำหนดไว้ คือ จะออกข่าวให้ทันในสัปดาห์นี้ค่ะ)

วันนี้ทำงานแค่กระดาษแผ่นเดียวยังไม่เสร็จค่ะ !