เด็กอย่างไรก็คือผู้บริสุทธิ์ต้องสอนให้เขาคิดให้เป็น และใช้ชีวิตอยู่ในสังคมให้ได้

วันนี้เป็นวันที่ยุ่งวุ่นวายที่สุดแห่งชีวิตการเป็นครูเลยก็ว่าได้ รู้สึกเหนื่อยเหลือเกินค่ะ บางท่านคิดค่อนขอดมะขามอ่อนว่าอะไรกันมาระบายอะไรอีก แต่อยากให้ฟังเรื่องของมะขามอ่อนก่อนเถอะค่ะแล้วค่อยตัดสินหรือวิพากษ์วิจารณ์

     วันนี้ตอนเช้าคาบที่สอง มะขามอ่อนสอนห้อง ป.5/1 มันเป็น 2คาบติดมะขามอ่อนก็สอนและให้ทำงานเหตุการณ์ก็ไม่มีอะไรเป็นปกติดี แต่พอหมดชั่วโมงก็เกิดเรื่องเนื่องจากมีเด็กวิ่งมาบอกว่ามีเด็กร้องไห้อยู่ในห้องน้ำเรียกก็ไม่ยอมเปิด มะขามอ่อนกำลังจะไปดูแต่พอดีมีครูอีกคนไปแล้วก็เลยไม่ไปเพราะติดสอน ทราบรายละเอียดว่าเด็กคนนั้นอุจจาระราดเปื้อนกางเกงพละเต็มไปหมดเพราะเรียนชั่วโมงของครูมิม (มะขามอ่อนเอง) ไม่กล้าขออนุญาตไปห้องน้ำเพราะกลัวครูมิมดุและเด็กก็ร้องไห้ไม่หยุด โถ..หนูจ๋าครูไม่ได้ดุ ขนาดนั้นเสียหน่อย ที่สำคัญเด็กโดนเพื่อนล้อก็ร้องไม่หยุดครูฝ่ายวิชาการก็เรียกมะขามอ่อนไปสอบถามบรรยากาศในห้องเรียนตอนนั้นว่าเป็นอย่างไร มะขามอ่อนก็บอกไปตามตรงว่าไม่มีอะไรผิดปกติและครูฝ่ายวิชาการก็ได้ตำหนิที่เราไม่รู้จักเอาใจใส่เด็กให้มากกว่านี้ นั้นไงโทษครูอีกตามเคย ใครจะไปรู้ก็เด็กไม่บอกนี่นา สงสารน้องปุกกี้มากๆ ครูขอโทษนะคะ... 

เรื่องแรกผ่านไปยังไม่ทันได้หายเครียดก็มีเหตุการณ์ระทึกใจอีก เมื่อมะขามอ่อนผ่านไปเห็นเหตุการณ์ยังสดๆร้อนๆคือมีเลือดซิบๆๆที่มุมปากเด็ก น้อง ป.2 สอบถามได้ความว่าพี่ ป.5ต่อย โอย นี่มันอะไรกันนี่ ???  เพื่อนเล่าแทนเพราะเจ้าตัวเอาแต่ร้องไห้ ว่าน้องวิ่งไปชนพี่ อมยิ้มก็เลยหล่นจากมือ ด้วยความโมโหปนเสียดายเลยตีพี่อย่างแรงหนึ่งที พี่เลยสวนด้วยกำปั้นที่หน้าเต็มแรงผลปรากฏว่าฟันโยกเลือดไหล ก็เลยเรียกทั้งคู่มาสอบสวน ปวดหัวมากๆ เด็กสมัยนี่อะไรก็หนักหนากับเรื่องเลือดร้อน นี่ขนาดประถมนะ โตขึ้นจะขนาดไหนก็ได้ว่ากล่าวตักเตือนพี่ว่าอย่างไรก็ไม่ควรทำกับน้องรุนแรงขนาดนี้เพราะน้องตัวนิดเดียวยังไงก็สู้เราไม่ไหวอยู่แล้ว และส่งให้ฝ่ายปกครองไป   

และเรื่องสุดท้าย เมื่อเด็กนักเรียนหญิงห้อง ป.6/1 ยกขบวนกันมาหา และต่างก็ร้องไห้ทั้งห้อง และบอกว่า ..ครูมิมค่ะหนูมีเรื่องจะปรึกษาค่ะ ... พูดไปก็สะอึกไป รู้ไหมค่ะว่ามะขามอ่อนตกใจมากที่เห็นเด็กร้องไห้กันขนาดนั้น เรื่องมีอยู่ว่า ถุงกระดาษที่ใส่ขนมโตเกียวมีข้อความจากไหนไม่รู้ ประมาณว่าถ้าคุณได้อ่านบันทึกนี้แล้วไม่ทำการพิมพ์ส่งต่อคุณจะต้องเกิดการสูญเสียและก็ยกตัวอย่าง บางเหตุการณ์พ่อตาย แม่ตาย รถชนบ้าง ทำให้เด็กรู้สึกกล้วอย่างมาก ถึงขนาดเกิดอุปาทานหมู่ร้องไห้ หวาดผวากันทั้งห้องปลอบเท่าไหร่ก็ไม่หยุด ถึงขนาดเพ้อเลยก็มี ...

ครูมิมขา พ่อแม่หนูจะตายไหม...ครูมิมขามันจะเป็นจริงไหมค่ะ...รู้สึกสงสารเด็ก มาก ได้แต่ปลอบและบอกว่าถ้าเราไม่ได้เป็นคนเลวไม่มีใครมา ทำอะไรหนูได้ คิดว่าเด็กคงเข้าใจในสิ่งที่เราบอก ได้แต่ภาวนาว่าเด็กพวกนี้จะไม่เก็บไปคิดมากอีก สงสารเด็กผู้บริสุทธิ์ ข้อร้องไอ้ข้อความบ้าๆ พวกนี้เถอะอย่าได้นำมาในโรงเรียนเลยรู้ไหมคุณกำลังทำให้เด็กตัวเล็กมองโลกในแง่ร้าย หวาดระแวง ถ้ายังมีจิตสำนึกก็ควรจะหยุดเถอะค่ะ นึกว่าเห็นแก่อนาคตของชาติ....