ยิ่งเราลดความปรารถนาหรือการพึ่งพาความเข้าใจเป็นพิเศษจากผู้อื่นเรายิ่งจะเป็นทุกข์น้อยลงเมื่อไม่ได้รับความเข้าใจเช่นนั้น

ยิ่งเราลดความปรารถนาหรือการพึ่งพาความเข้าใจเป็นพิเศษจากผู้อื่น

เรายิ่งจะเป็นทุกข์น้อยลงเมื่อไม่ได้รับความเข้าใจเช่นนั้น

ยิ่งเราเป็นทุกข์น้อยลงต่อสิ่งที่ผู้อื่นไม่อาจให้เราได้

ความไม่สบายใจก็ยิ่งจะลดลง

จิตใจเราจะยิ่งเป็นปกติสุขมากขึ้น

ยิ่งเรารับรู้ความสงบสุขภายในมากขึ้น

จะยิ่งง่ายขึ้นในการสร้างความกลมเกลียวกับผูอื่น

ที่ก่อตัวขึ้นในความเข้าใจรูปแบบใหม่ของเรา

เมื่อเราเข้าใจผู้อื่นตามกฏเกณฑ์ใหม่

โดยไม่เรียกร้องสิ่งใดตอบแทน

ผู้ที่เราทักทายด้วยสิ่งล้ำค่านี้จะรู้สึกประทับใจอยู่เงียบๆ

เขาจะซาบซึ่งใจเมื่อเราเห็นเรื่องของเขาสำคัญกว่าเรื่องของเรา

การกระทำเช่นนี้จะปลุกเร้ามิตรจิตมิตรใจที่หลับใหลอยู่ของเขา

ความสุขคือเอกภาพที่มาจากความเอื้ออารีอันจริงใจ

นี่คือเคล็ดลับของสัมพันธภาพอันสมบูรณ์