ภัยสังคมเกิดขึ้นได้ทั้งนั้น

........................

............ทุกๆท่านก็คงจะทราบดีแล้วว่า.....คำพูดของเด็กแต่ละคำไม่ค่อยมีพิษภัยปลอมปน ย่อมเป็นคำที่ซื่ตรง บริสุทธิ์ เป็นจริง อยู่เสมอ.....เมื่อข้าพเจ้าได้เป็นคุณครุประจำชั้น ป.1 ไก้ประมาณ 1 เดือนก็เรื่อมรู้จักเด็กๆแต่ละคนและมีข้อมูลเพิมมากขึ้นในแต่ละวัน...เขาจะชอบมีเรื่องมาอวดครู (ใหม่)...มาแย่งกันเล่าให้ครุฟังทุกวัน........สงสัยกำลังเห่อ...แต่มีเรื่องหนึ่งที่ยังไม่เคยลืมเลย........มันเป็นเรื่องที่เสี่ยงพอดู..........................จะเล่าแล้วนะคะ...............น้องเมย์เป้นลุกศิษย์ตัวเล็กและช่างเจรจาที่สุด ในจำนวน 11 คนของนักเรียนชั้น ป.1 วันหนึ่งเขามานั่งคุยกับข้าพเจ้าช่วงพักเที่ยง.......

นักเรียน-----คุณครูคะแม่หนูมีผัวตั้ง 2 คน

ครู-----อ้าวทำไมล่ะ ?

นักเรียน---พ่อหนูติดคุก  แม่หนูเลยมีผัวใหม่

ครู----ทำไม พ่อติดคุกล่ะคะ

นักเรียน----พ่อหนูขายยาบ้า (ยาม้า)

ครู---อ้าว..แล้วหนูรู้มั้ยว่ามันเป็นยาไม่ดี..

นักเรียน---รู้.....หนูยังเคยไปช่วยพ่อขายเลย......ตอนนั้นพ่อพาหนูไปกรุงเทพฯช่วงปิดเทอม...

ครู---แล้วยังไงคะ

นักเรียน---พอพาหนูไปแล้วก็เอากระเป๋าให้หนูถือเดินไปวางไว้แล้วจะมีคนมาเอา...

ครู---(อึ้ง).......แล้วหนูไม่กลัวตำรวจเหรอ

นักเรียน----ก็กลัวค่ะ แต่พ่อบอกว่าให้ทำเฉยๆ อย่าทำท่าตกใจ แล้วจะให้เงินซื้อขนม

ครู---(นิ่ง)..

  อนิจจา  ประเทศไทยเด้กตัวเล้กๆอย่างนี้ เขาจะรู้อะไร ถึงรู้ก็ทำอะไรไม่ได้มากกว่าทำตามที่พ่อ แม่บอก .....แล้วข้าพเจ้าจะทำอย่างไรดีกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนี้....

   ข้าพเจ้าไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่า พูดคุยบอกถึง โทษ ที่จะเกิดขึ้น ...แต่ใครจะรู้ว่าเด้กตัวแค่นี้ อาศัยอยู่กับคุณยายที่แก่แล้ว พ่อติดคุก แม่แต่งงานใหม่ ไปทำงานต่างจังหวัด....ใครเล่าจะเป็นเบ้าหลอมให้เขาได้....