เมื่อคืนนี้ คุณแป๋วมาหาครูอ้อย เราได้คุยกันหลายเรื่อง ตามประสาครูกับครู พอดีครูอ้อยกำลังจะสรุปงานของเมื่อวานนี้ เลยได้เข้าเค้า คุยกับคุณแป๋วเสียเลย
เมื่อคืนนี้ หลังจากที่ได้รู้ว่า....คุณแป๋วจะมาหา ครูอ้อยเหนื่อยมาก จึงพาร่างกายนอนหลับไปกับโทรศัพท์ที่อยู่ในมือ
เผื่อว่ามันสั่น...จะได้รู้สึก สักครู่มีเสียงเคาะที่ประตู...แต่ไม่ใช่คุณแป๋วหรอก เป็นเพื่อนครูที่โรงเรียนมาคุยกับครูอ้อย เรื่องงาน
สักแป๊บนึงเธอก็ขอตัวกลับห้อง
ปล่อยให้ครูอ้อยงัวเงียต่อไป
สักครู่ใหญ่ โทรศัพท์ก็สั่น...เมื่อกดรับแล้ว เสียงปลายสายบอกว่า...มาถึงหน้าโรงแรมแล้วค่ะ
ครูอ้อยจึงลุกและหยิบลูกกุญแจ เดินไปที่ลิฟท์ กดลิฟท์ลงไปที่ชั้นล็อบบี้เลย และครูอ้อยก็พบคุณแป๋ว....ครูอ้อยใช้วิธีแบบเด็กญี่ปุ่นที่ดีใจเมื่อพบกัน.....ด้วยการกระโดด
และเราก็เดินคุยกัน เข้ามาในลิฟท์ และมาคุยในห้อง คุณแป๋วก็กดโทรศัพท์รายงานคนที่บ้านก่อน ส่วนครูอ้อยเปิดโน้ตบุ๊ค อาบน้ำ และกระโดดขึ้นเตียง อ่านหนังสือนิดนึง แล้วก็ดูทีวี
ส่วนคุณแป๋วก็คุยกับสมาชิก G2K ครูอ้อยยิงคำถาม และคุยกันแบบแลกเปลี่ยน เรื่องของคุณธรรมของคนในสมัยนี้
ซึ่งคุณแป๋ว ก็ให้ความร่วมมือ หันมคุยกับครูอ้อย เล่าเรื่องนี้นั้น ให้ครูอ้อยได้มีตัวอย่าง กรณีศึกษา ตามประสา.....ครุกับครูคุยกัน
ครูแรกคือครูอ้อย...ครูประถมศึกษา
ครูหลังคือคุณแป๋ว ...อาจารย์มหาวิทยาลัย...
แต่ทั้งคู่ ทั้ง 2 ครูเป็นเพื่อนกัน และทำหน้าที่...เป็นครู..เหมือนๆกัน
อ่านไปยิ้มไปค่ะ
ได้ไหมคะครูพี่อ้อย
คุณครูทั้งสองท่านขา
ตกลงว่าครูคนไหนนอนกี่โมงตื่นกี่โมง แตะมือกันกี่โมงคะเนี่ย
สวัสดีค่ะน้อง...บีเวอร์
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณขจิต...ขจิต ฝอยทอง
คุณแป๋ว...เธอน่ารักมากค่ะ
น้อง...anita
ขอบคุณค่ะ
พยาบาลขอเข้ามาอ่านหน่อยนะคะคุณครูขา…
สวัสดีค่ะน้อง Lioness_ann
ขอบคุณค่ะ
น้องอึ่งอ๊อบขา....ครูอ้อยยอมยกธงขาวค่ะ
ขอบคุณค่ะ
น้องหนิงขา...
สวัสดีค่ะน้องบีเวอร์
เรียนจบแล้วเหรอ
แล้วเมื่อไหร่จะเขียนบันทึกให้ครูอ้อยกับสมาชิกได้อ่านอีกล่ะคะ
จะรอค่ะ