จักรยานยนต์มีจำนวนเท่ากับมด

ระหว่างวันพฤหัสบดีที่ ๒๖ และวันศุกร์ที่ ๒๗ เมษายน ๒๕๕๐ ได้มีโอกาสเดินทางแวะไปที่กรุงฮานอย เมืองหลวงของประเทศเวียตนาม ออกจากเมืองเว้ ประมาณ ๐๘๓๐ น.บินถึงกรุงฮานอยเวลา ๐๙๓๐ น.

โดยมี Mrs. Huong (อ่านว่า “เฮือง”) ซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายอุตุนิยมวิทยา ของกองอากาศและอุตุนิยม ของ IMH ไปรอรับที่สนามบิน Noi Bai ของกรุงฮานอย ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงฮานอย  ระยะทางประมาณ ๓๐ กิโลเมตร น่าจะได้ คุณเฮืองพาผมและ  ผศ.ดร.ถาวร อ่อนประไพ นั่งรถยนต์เก๋งของ IMH เข้าเมืองหลวง ก่อนเขาเมืองเป็นทางด่วนมีสี่เลน เก็บค่าทางด่วนด้วย การจราจรไม่หนาแน่น แต่พอสิ้นสุดทางด่วนเริ่มเข้าเมือง ก็พบว่ามีประชาชนใช้รถจักรยานยนต์เป็นจำนวนมาก มาก และการขับขี่ไปมาต้องใช้ความชำนาญและใจถึงเป็นอย่างมาก ไม่สามารถบรรยายได้ <p> </p><p>คุณเฮืองพาเราเข้าถึงโรงแรม Dong Do (โรงแรมกรุงเก่า) ในย่าน Dong Da ราคาห้องละ 33 และ 34 USD เป็นโรงแรมเก่า แต่ก็สอาดใช้ได้ มีสี่ชั้น เราพักอยู่ชั้นที่สอง อยู่ชั้นบนของห้องครัว เมื่อเก็บกระเป๋าเรียบร้อย เราก็ออกเดินทางไปรอบกรุงฮานอย โดยมีคุณเฮืองและคนขับผู้ชำนาญการ มาก มาก พาไปเที่ยวจุดสำคัญของกรุงฮานอย โดยเฉพาะอนุสนธ์สถานของ ลุงโอ (21 02 09:105 05 05 googleearth.com) และพาเราแวะไปทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารเวียตนาม-จีน ราคาอาหารกลางวัน 330,000 Dong (1USD=16,000 Dong) </p><p>จากนั้นก็ผ่าวงล้อมของจักรยานยนต์ไปที่สถาบัน IMH</p><p>และได้รับความอนุเคราะห์จากเจ้าหน้าที่ของสถาบัน IMH (Institute of Meteorology and Hydrology) กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเป็นอย่างดีเยี่ยม แม้นว่าวันที่ ๒๖ เมษายน เป็นวันหยุดราชการครั้งแรกในประวัติศาสตร์เพื่อระลึกถึงวีรบุรุษ คนสำคัญของเวียตนามเมื่อหลายพันปีมาแล้ว</p><p>ท่าน ผอ.สถาบัน Dr. Thuc (ดร.ทุค) จบปริญญาโทและเอกที่ AIT ที่รัังสิตของไทยนี้เอง พูดไทยได้สบายมาก (ประโยชน์ของการให้ทุนการศึกษาแก่ประเทศเพื่อนบ้านของเรา) </p><p>และท่านขอให้ ผอ.กองอุตุนิยมวิทยา (Dr. Thanh–ดร.ถัง) และลูกน้องอีกสามคนมากนั่งหารือกับเราด้วย </p><p>เราแจ้งว่าจะจัดฝึกอบรมเรื่องแบบจำลองระบบการผลิตพืช และการเชื่อมโยงกันกับระบบ GIS ผู้เข้าร่วมน่าจะเป็นทีมของนักพืช นักดิน และนักอุตุนิยมเกษตร ทางเขาก็สนใจที่จะส่งเจ้าหน้าที่เข้าร่วม เป็นอย่างมาก  ซึ่งก็เห็นได้ชัดว่ามีความสนใจและน่าสนับสนุน  </p><p> </p><p>กลับมาเรื่องของจักรยานยนต์ (แบบจำลองการจราจรในอนาคตของ บ้านเรา)</p><p>คนเวียตนามส่วนใหญ่ใช้จักรยานยนต์ (รวมทั้งจักรยานด้วย) เพื่อประกอบกิจกรรมทุกกิจกรรมในการดำรงชีพ  </p><p>เพื่อการเรียนรู้ น่าศึกษาว่าประชาชนในกรุงฮานอยมี ความสามารถและการปรับตัวอย่างไรกับปริมาณของ จักรยานยนต์ที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก มีการใ้ช้แตรอย่างต่อเนื่อง มีการใส่ผ้าคลุมจมูกและปาก แต่ไม่สวมหมวกนริภัย </p><p>————————— </p><p>อรรถชัย , เชียงใหม่</p> <p> </p><p> </p>