วันนี้ เป็นวันสุดท้ายที่จะได้รู้สึกเบาสบาย ไม่หนัก เพราะไม่มีอะไรอยู่บนหัว
สิ่งที่อยู่บนหัวที่ว่านี้ ก็คือ ตำแหน่งหัวหน้าภาควิชา
ในช่วง 4 เดือนที่ผ่านมา ของดภาระกิจหัวหน้าภาควิชาชั่วคราว เพื่อจะไปสะสางงานคั่งค้าง
วันนี้ ก็ครบเวลาแล้วค่ะ พรุ่งนี้ ก็จะกลับปฏิบัติภาระกิจตามเดิม
ช่วง 4 เดือนที่งดภาระกิจอย่างเป็นทางการ ถามว่า ไม่ได้ทำบริหารเลยหริอ ตอบว่า ยังคิด และ ทำอยู่ตลอด ไม่น้อยกว่าเดิมเท่าไร เพราะอาจารย์เสาวรัตน์ รักษาการหัวหน้าภาค เธอให้เกียรติ ก็มาหารือ ถามความเห็นด้วยตลอด
แต่ที่รู้สึกเบาสบายมากๆ น่าจะมีเหตุหลัก 3 ประการคือ 1. ไม่ต้องเซ็นต์หนังสือ มากมายก่ายกอง สำคัญบ้าง ไม่สำคัญบ้าง 2. ไม่ต้องแก้ปัญหาจุกจิกเฉพาะหน้ามากมาย และ หลายเรื่องเกิดจากการยึดตนเป็นที่ตั้ง 3. ไม่ต้องไปประชุมกรรมการต่างๆ
อย่างไรก็ตาม พรุ่งนี้ ก็ต้องกลับไปรับหน้าที่เดิมอย่างเป็นทางการ เตรียมตัวเตรียมใจพร้อมเต็มที่แล้วค่ะ เพราะงานท้าทายข้างหน้ายังมีอยู่อีกมาก
พรุ่งนี้ก็เป็นวันที่หนูต้องไปทำงานเช่นกันค่ะ…หลังจากหยุดพักมา 30 วันค่ะ…ตรงกันพอเหมาะพอดี…มาเป็นกำลังใจค่ะ…
เป็นกำลังใจให้ค่ะ ดีใจที่มีคนไม่ยึดติดค่ะ
เฮ้!
ส่งกำลังใจมาเชียร์เต็มที่ค่ะอาจารย์
เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของพยาธิเลยค่ะ
อิอิอิ
สวัสดีค่ะอาจารย์
อ่านบันทึกอาจารย์บ่อยๆ ได้ความรู้มาก ชอบมากๆค่ะ
คุณเมตตาคะ วันนี้ (1 พ.ค) น่าคงเป็นวันดีสำหรับการเริ่มงานของเราทั้งสองคนนะ (ที่แอบไปสบายๆ กันหลายวัน) และที่เหมาะเจาะมากๆ คือ เป็นวันแรงงาน