เมื่อเช้าหลังจากอ่านอัลกุรอานหลังละหมาดศุบฮิ ก็นั่งดูความหมายอัลกุรอานไปด้วย ก็เจอคำๆหนึ่งก็คิดจะบันทึกไว้กันลืม.. และนึกได้ว่าน้องๆที่คณะวิทย์ฯ เขาเรียกร้องจะศึกษาภาษาอาหรับ ก็ได้สัญญากับเขาว่า ว่างๆเรามานั่งเรียนรู้ภาษาอาหรับจากอัลกุรอานในอายัตที่เป็นวิทยาศาสตร์.. แต่ก็ยังเวลาว่างที่จะเริ่มต้นยังไม่ได้
ในวันนี้ขอบันทึกไว้ ณ ที่นี้ คำหนึ่ง(กันลืม)
ในอายัตที่ 2 สูเราะห์ อัลญุมอะฮฺ อัลลอฮฺได้ตรัสว่า ..
هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الأُمِّيِّينَ رَسُولاً مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا مِن قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ [الجمعة : 2]
ความว่า (จาก thaiislamic.com) พระองค์ทรงเป็นผู้แต่งตั้งร่อซูลขึ้นคนหนึ่งในหมู่ผู้ไม่รู้จักหนังสือจากพวกเขาเองเพื่อสาธยายอายาตต่าง ๆ ของพระองค์แก่พวกเขา และทรงทำให้พวกเขาผุดผ่อง และทรงสอนคัมภีร์และความสุขุมคัมภีร์ภาพแก่พวกเขา และแม้ว่าแต่ก่อนนี้พวกเขาอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้งก็ตาม
الأُمِّيِّينَ อ่านว่า อุมมิย์ยีน แปลว่า ผู้ไม่รู้หนังสือ อ่านและเขียนหนังสือไม่ได้
ผู้ไม่รู้หนังสือในอายัตนี้หมายถึง คนอาหรับในสมัยนั้น เพราะคนอาหรับโดยส่วนใหญ่แล้วเป็นผู้อ่านและเขียนหนังสือไม่ได้
มีรายงานจากท่านนบี ว่า เวลาพวกเขาจะบอกว่าเดือนอะไร พวกเขาก็จะทำสัญลักษณ์ด้วยนิ้วมือ เดือนเท่านั้นเท่านี้ และพวกเขาจะพูดว่า "พวกเราเป็นประชาชาติที่ไม่รู้หนังสือ คำนวณไม่ได้และเขียนไม่ได้"
ว่ากันว่า สาเหตุที่เรียนกว่าว่า อุมมีย์ มาจากคำว่า อัลอุม ซึ่งแปลว่าแม่ ผู้ไม่รู้หนังสือคือลักษณะของเด็กทารกที่เพิ่งคลอดออกมาใหม่จะไม่รู้หนังสือ เพราะพฤตกรรรมการรู้หนังสือเป็นพฤติกรรมการเรียนรู้ไม่ใช่พฤติกรรมธรรมชาติที่มากับมารดา
หรืออาจเป็นเพราะ คนยิวโบราณจะเรียกประชาชาติอื่นว่า "ญุวัยยิม" หมายถึง ไม่รู้หนังสือ ส่วนเผ่าของพวกตนนั้นเป็นเผ่าที่อัลลอฮฺเลือกสรร ดังนั้นถ้าพูดถึงประชาชาติ(อุมุม) หมายถึงผู้รู้หนังสือ ดังนั้นจึงเรียกผู้ไม่รู้หนังสือว่า อุมมีย์ยีน (أميين)
วัลลอฮุอะลัม (อัลลอฮฺเท่านั้นที่ทรงรู้ที่สุด)
