"ความสามัคคีมีพลังอานุภาพสูง สามารถพิชิตปัญหา อุปสรรค หรือศัตรูได้"

ได้มีโอกาสฟังการบรรยายธรรมของพระราชวิจิตรปฏิภาณ  ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวันสุทัศน์เทพวราราม ในคราวมาเทศน์ที่กรมป่าไม้  ในตอนหนึ่งพูดถึงเรื่องความสามัคคี  ได้หยิบยกเรื่องเล่าของช้างกับมดแดง  ว่า  ช้างซึ่งมีตัวใหญ่มาก มีงวง งา ซึ่งจะใช้งวงในการปาด ส่าย หาอาหารเข้าปาก พ่นน้ำ  วันหนึ่งได้ใช้งวงฟาดไปยังรังมดแดง  มดแดงในรังซึ่งมีจำนวนมาก เป็น หมื่น ๆ ตัว  ต่างก็กลัวความใหญ่โตของช้าง  ต่างก็วิ่งหนีเอาตัวรอดเพราะคิดว่าสู้ช้างไม่ได้  แต่มดบางตัวที่มีสติปัญญาคิดสู้ และบอกกับเพื่อนมดทั้งหลายว่า  พวกเรามีกันตั้งหลายหมืนตัว  จะไปกลัวอะไรกับช้างตัวเดียว  มดที่กลัวก็บอกว่า ช้างมันตัวใหญ่นะ  แต่มดตัวแค่นิดเดียวจะไปสู้อะไรได้  มดมีสติกล่าวว่าถ้าพวกเรารวมพลังทำไมจะสู้ไม่ได้  แล้วจะสู้ด้วยวิธีใดเล่า  มดมีสติปัญญา ก็ บอกว่าให้พวกเราโจมตีจุดที่อ่อนของช้าง   มดที่ไม่มีปัญญาก็ถามว่า แล้วจุดอ่อนของช้างมันอยู่ที่ใด มดมีปัญญาก็บอกว่า ก็ตรงบริเวณที่เนื้ออ่อนของช้างซิ แต่ไม่ใช่ที่งาของช้างแน่  เช่น  ตรงตา  ตรงปาก  ตรงรูก้น  ตรงอวัยวะเพศ  จึงได้มีการแบ่งจุดกันโจมตีจุดอ่อนของช้าง  โดยกลุ่มแรกโจมตีที่ตาก่อน ทำให้ช้างล้มตึงด้วยความเจ็บปวด มดตัวอื่น ๆ ก็เข้าโจมตีจุดอ่อนที่เหลือ ในที่สุดช้างก็ตาย  ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาช้างไม่เคยฟาดงวงไปที่รังมดแดงอีกเลย  จะเห็นได้ว่า “ความสามัคคีว่ามีพลังอานุภาพสูง  สามารถพิชิตปัญหา อุปสรรค หรือศัตรูได้”  ยกให้เป็น “ทฤษฏีมดแดง”