วันนี้ระหว่างนั่งทานข้าวเช้ากับลูกๆ ก็ตามประสาเด็กวัยรุ่นสมัยนี้ ดูหนัง ดูละคร แล้วชอบมาวิจารณ์กัน และคำวิจารณ์ของเขาบางครั้งเราสามารถนำไปสอนตัวเขาเอง
เขาเล่าว่านางเอกหนังเกาหลีกินข้าวหมดจานแต่นางเอกหนังไทยทำเป็นกินข้าวไม่หมดจาน
ผมเล่าให้ลูกฝังเรื่องจริงที่ที่น้องของปู่ของพวกเขาได้เล่ามาตอนที่เขาเปิดร้านขายข้าวอยู่ในเมือง เขาเล่าว่า วันหนึ่งมีชายหนุ่มคนหนึ่งมาจากไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน ลักษณะเหมือนเดินทางไกล เข้ามาในร้านสั่งข้าวมากิน กินหมดจาน แล้วสั่งข้าวเพิ่มมาจานหนึ่ง แต่แทนที่จะกินกลับตักข้าวเพิ่มมาเกลี่ยๆให้เต็มจานเดิมที่กำลังกินอยู่ให้ดูมองว่ากินไม่หมดจาน...!!
ลูกสาวคนรองก็เล่าว่า อย่างในเรื่อง "อุดมการณ์บนเส้นขนาน" ฝรั่งก็ขอกว่าเหมือนเป็นความผิดอย่างร้ายแรงที่เขากินข้าวหมดจาน
ท่านนบี(ศอลฯ) ได้สอนในเรื่องนี้ ให้ทานอาหารจนหมดในภาชนะ โดยท่านกล่าวว่า
إِنَّكُمْ لَا تَدْرُونَ فِي أَيِّ طَعَامِكُمْ الْبَرَكَةَ
ความว่า : พวกเจ้าไม่รู้หรอกว่าอาหารของพวกเจ้าส่วนไหนที่เป็นบะรอกะฮฺ(เพิ่มพูล) (รายงานโดย อัฮมัด)
ถ้าเรามองย้อนกลับไป การกินข้าวไม่หมดทางเดี่ยวที่เป็นไปได้ คือ เทข้าวทิ้ง แล้วนึกถึงคนที่ไม่มีข้าวกินบ้างหรือเปล่า ทำไมไม่คำนวณให้มันพอดี จะได้ประหยัดเงินเขาเอง ประหยัดเงินประเทศชาติด้วย
บางครั้งเราคำนึงถึงภาพลักษณ์ โดยไม่คำนึงถึงสภาพที่เป็นจริงของตัวเอง
เห็นความอบอุ่นในครอบครัวครับอาจารย์