๑๔ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๕๐ กรัชกายเดินทางออกจากสงขลามุ่งหน้าสู่ปทุมธานี เพื่อให้ทันการหมายหมั้นในวันที่ ๑๕ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๕๐ ระหว่างหลานชายซึ่งเดินทางมาจากชุมพรและหลานสะใภ้ (ของแม่) ซึ่งอยู่ปทุมธานี แต่ก็มาไม่ทัน ถึงกระนั้นก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรสำหรับผม ผมยังมาทันรถคันที่พี่สาว พี่เขย แม่ ป้าและหลานสาวอยู่ จึงแนะนำให้ไปเที่ยวอยุธยาหากไม่รีบกลับ แต่ละคนตอบรับคือไม่รีบกลับ ส่วนหลานชายเสร็จธุระแล้วก็นำญาติฝ่ายหญิงไปเที่ยวจังหวัดชุมพร

  <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">            หลังจากทานข้าวกันเสร็จเรียบร้อยจึงมุ่งหน้าไปอยุธยา ก่อนเที่ยง รถยังคงเคลื่อนตัวไปแบบสบายๆ ไม่มีใครสาดน้ำ หลังจากที่เราไปไหว้พระที่วัดใหญ่ชัยมงคลและไปกราบสมเด็จพระนเรศวรมหาราชแล้ว ก็ออกจากวัดเพื่อไปที่วัดหลวงพ่อโต คนเริ่มหนาแน่น มีการราดน้ำกัน จากนั้นจึงออกไปอีกวัดหนึ่ง เห็นว่าวันนี้ ๙ วัด คงไม่ได้แล้ว ให้เหลือเพียง ๓ วัดละกัน แต่ก็ไม่ได้อีก ได้แต่เพียงผ่านวัดบางวัดเท่านั้น เราเปียกกันไปตามๆกัน พี่เขยพยายามขับรถเพื่อเดินทางกลับ กว่าจะออกมาได้แสนจะลำบาก คนเมืองอยุธยายังคงสาดน้ำเล่นสงกรานต์กันอย่างสนุกสนาน รถติดเป็นแถวยาว ดีเหมือนกัน เปียกดีจังวันสงกรานต์</p>  <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">            เมื่อออกจากอยุธยาได้ ก็คงส่งแม่ พี่สาว ๓ คน พี่เขย ๑ คน ป้าอีก ๒ คน และหลานอีก ๓ คนได้เพียง จังหวัดปทุมธานีนี้แหละ โอกาสหน้าฟ้าใหม่มารับกรัชกายกลับบ้านเกิดด้วยละกัน</p>