สร้างความตระหนัก และรับรู้ ด้วยการตั้งคำถามต่อโทรทัศน์ในชีวิตเรา
|
เชิญร่วมกันปิดทีวี ๗ วัน
ตั้งแต่วันที่ ๒๓ - ๒๙ เมษายนศกนี้
เพื่อทบทวนบทบาทของชีวิตต่อทีวี
และหาเวลาทำกิจกรรมเพื่อสังคม
|
เชิญร่วมจัดเทศกาลปิดทีวี ตั้งแต่ ๑๐ โมงถึง ๒ ทุ่ม ในวันอาทิตย์ที่ ๒๙ เมษายนศกนี้ ณ สวนสันติไชยปราการ บางลำภู มาร่วมกันแบ่งปันประสบการณ์ไม่ดูทีวี และแสดงผลงานเพื่อสังคม ในงานมีอะไรๆ สนุกๆ ให้ช่วยกันทำด้วย |
|
ร่วมจัดโดย กลุ่ม WE CHANGE,ศูนย์ศึกษาและพัฒนาสันติวิธี ม.มหิดล,มูลนิธิเครือข่ายครอบครัว,กลุ่มะขามป้อม,ปาจารยสาร,สถาบันต้นกล้า | |
เชิญร่วมงาน ปิดทีวี ฮ่าฮ่าฮ่า
10.00 น.-17.00น. 29 เมษายน 50
สวนสันติชัยปราการ
มีข่าวสารน่าสนใจ
สำหรับเชิญชวนผู้คน
ให้ร่วมกิจกรรม แสดงความตระหนัก และตั้งคำถาม
ต่อความซับซ้อนในสังคม
ด้วยการร่วมกิจกรรม ปิดทีวี
โดยสามารถสร้างความตระหนัก และรับรู้
ถึงช่วงเวลาที่เหลือในชีวิตของเราแต่ละวัน
ปฏิเสธกับระบบบริโภคนิยม และความเคยชิน ที่สื่อนำเสนอ
ด้วยการนำเวลาที่เหลืออยู่จากความเคยชิน เพื่อใช้ในการอ่านหนังสือ
ในการให้เวลากับผู้คนรอบข้าง และเพิ่มเติมกิจกรรมของชีวิต ด้วยเวลาที่เหลือจากการปิดทีวี
http://www.wechange555.com/wechange/index.php
สนใจข่าวสาร
จากกิจกรรมรณรงค์ปิดทีวี
สามารถอ่านเพิ่มเติมได้จากเวปไซค์ดังกล่าว
หรือส่งข้อความแสดงการสนับสนุน
ต่อกิจกรรมของประชาสังคม เพื่อสร้างกระแส
แห่งความเปลี่ยนแปลง และการตั้งคำถามในสังคมไทยด้วยความร่วมมือร่วมใจ ของพวกเราทุกคน
บางทีคนเราก็ต้องการเวลาที่ปราศจากสิ่งเร้าจากสื่อต่างๆ เพื่อให้เวลากับตัวเองและคนรอบข้าง เป็นกิจกรรมแหวกแนวที่ทำให้คนฉุกคิดเกี่ยวกับการสร้างสมดุลย์ให้ชีวิตดีนะคะ สนับสนุนค่ะ
หลายครั้งการดูทีวี ก็กระตุ้นไอเดียและเปิดโลกทัศน์แต่เมื่อเริ่มจะมากเกินไปก็ทำให้เราเฉื่อยชา และไม่มีโอกาสย่อยข้อมูลต่างๆที่รับเข้ามา
แอนไม่ติดทีวีค่ะ ดูก็ได้ ไม่ดูก็ได้ มีอะไรน่าสนใจก็ตามดู ละครเรื่องไหนสนุกถ้าไม่ลืมก็จะดู แต่วันไหนได้อัพเดทข้อมูลสักครู่ ปิดทีวีแล้วเปิดหนังสืออ่านจะรู้สึกผ่อนคลายกว่ามากเลยค่ะ ถ้าดูตลอดคืนจะรู้สึกร่างกาย error เหมือนไม่มีอะไรจะทำจนยึดทีวีเป็นที่พึ่ง น่าสนใจค่ะที่บางคนติดทีวี ดูแล้วกลับกลายเป็นการพักผ่อน ดูได้ทั้งวันทั้งคืน อาจจะแล้วแต่วิธีการหาทางออกของแต่ละคนค่ะ ถ้าใครชอบดูทีวีมากอย่าลืมแชร์ไอเดียนะคะ อยากทราบว่าทำไม
ขอบคุณครับ
สำหรับความสนใจ และการร่วมตั้งคำถามกับความเคยชินของชีวิต โดยส่วนตัวผมค่อนข้างติดโทรทัศน์ จะเพราะอาชีพ จะเพราะความเคยชิน ที่ไม่ได้สังเกตุตัวเอง หรือจะเป็นเพราะข้ออ้าง ถ้าไม่เปิดคอมฯ อ่านหนังสือ ฟังเพลง โทรทัศน์ก็เป็นตัวเลือกแรก เมื่ออยู่ในห้อง
เพิ่งมีโอกาสตั้งคำถามกับตัวเอง เมื่อปีที่แล้ว ตอนไปทำงานอยู่ที่เชียงใหม่ ไม่มีโทรทัศน์ ไม่มีวิทยุ มีแต่ MP3 กับหนังสือ ซึ่งผมก็เลือกหนังสือเป็นทางเลือกแรก เมื่อไม่ต้องทำอะไร อ่าน อ่าน และก็อ่าน จนตั้งคำถามกับตัวเอง ว่าตัวเองก็มีสมาธิดีขึ้น มีเวลาให้กับชีวิตได้มากขึ้น ตอนนั้นที่อยู่เชียงใหม่ นอกจากตอนช่วงเช้าที่เดินไปกาดต้นพยอม เดินกลับบ้านที่สิริมังคลาจารย์ กับไปทำงาน ก็อ่านหนังสือ ปั่นจักรยาน ไม่ค่อยได้ยุ่งเกี่ยวกับโทรทัศน์เป็นเดือน ถ้าอยากรู้ข่าวสาร ก็อ่านหนังสือพิมพ์ อ่านหนังสือสัปดาห์วิจารณ์ ก็พอที่จะทันข้อมูลข่าวสารบ้าง แม้จะไม่ทันภายในวันนั้นก็ตาม ก็เลยได้คำถามติดพันกับชีวิตเพิ่มขึ้น
พอมีโอกาส เห็นรุ่นพี่กำลังรณรงค์กิจกรรม ที่น่าสนใจเพื่อตั้งคำถามกับชีวิตคนไทยในปัจจุบัน กับความเคยชินของโทรทัศน์ ก็เลยอยากประชาสัมพันธ์ ให้เราได้ร่วมกับแลกเปลี่ยนคำถาม และเรียนรู้ตัวเอง ว่าการลดละเลิกความเคยชินร่วมกัน
แม้วันนี้จะยังติดโทรทัศน์ เพราะหน้าที่การงาน แต่ก็ยังมีคำถามต่อเนื้อหาของโทรทัศน์ อยู่เสมอ
ขอบคุณมากครับ สำหรับข้อเสนอแนะ และการรับชมข้อมูลข่าวสาร มีอะไรที่น่าสนใจ ช่วยแนะนำบอกกล่าวด้วยครับ
ขอบคุณครับ