เข้าวันที่ 20 ตื่นเช้ารับประทานอาหารเสร็จก็เช็คเอาท์เพื่อเตรียมตัวไปขึ้นรถไฟที่สถานีรถไฟกลางโดยรถตู้เช่าไปที่สถานีรถไฟคล้ายๆกับสถานีหัวลำโพงแต่สะอาดและผู้คนพลุกพล่านน้อยกว่า นำกระเป๋าเดินทางไปเก็บโดยจะต้องไม่เกินใบละ 2o กิโลกรัม ถือเป็นกฎของบริษัทเนื่องจากเมื่อสัปดาห์ก่อนมีพนักงานยกของหนักเกิน 20 กิโลกรัมแล้วมีหมอนรองกระดูกสันหลังเคลื่อนทำให้บริษัทถูกฟ้องเรียกค่าเสียหาย ทางบริษัทจึงถือเคร่งครัดมาก ถ้าใครเกินก็ต้องเอาของออกแยกกระเป๋าเป็นสองใบแทน ประมาณ 10.30 น. รถไฟออกเดินทางไปเมืองแทมเวอร์ธ ใช้เวลาเดินทางประมาณ 6 ชั่วโมง ค่าตั๋วราคา 48 เหรียญ เป็นรถไฟชั้นหนึ่ง ติดแอร์เย็นสบาย สะอาดมาก แต่อาจารย์ประวิทย์บอกว่าไม่เห็นต่างจากชั้นสองเลย  นั่งดูวิวไปเรื่อยๆ ตื่นบ้าง หลับบ้าง เป็นการเดินทางไปในเขตชนบทของรัฐนิวส์เซาท์เวลส์ ทิวทัศน์สองข้างทางสวยมากแต่หลับมากกว่าดูเพราะค่อนข้างเพลียเนื่องจากเวลาจะเร็วกว่าเมืองไทย 4 ชั่วโมง ตื่น 7 โมงเช้าก็เหมือนตื่นตีสามบ้านเรา ตอนกลางวันรับประทานอาหารบนรถไฟ เป็นไก่ทอดกับมันบดประมาณ 9 เหรียญหรือ 270 บาท ไม่ถูกปากเลยแต่ก็ต้องกินเพราะหิวจนมึนหัวเหมือนจะมีน้ำตาลต่ำแต่ก็ได้โค๊กไป 1 กระป๋องก็สดชื่นขึ้น(โค๊กก็มีรสชาติเหมือนที่เมืองไทย ก็เลยรู้สึกดีเพราะคุ้น)

          ระบบบริการขนส่งมวลชนของออสเตรเลียเขาทำไว้ครอบคลุมทั้งประเทศทำให้คนของเขาสามารถเดินทางไปได้อย่างสะดวกสบาย แม้ว่าระยะทางจะห่างไกลกันมากในแต่ละเมือง  เมืองเล็กๆแต่ประชากรไม่มากหากจำเป็นต้องมีสนามบินหรือบริการขนส่งทางอากาศเขาก็จัดให้ ถนนสำหรับรถยนต์ก็มีไปจนถึงฟาร์มห่างไกล แม้จะไม่ใช่ถนนสี่เลนแต่ก็ไม่ขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ ใช้เวลาซ่อมมากกว่าสร้าง(ทั้งๆที่ก็สร้างนานมาก จนเป็นแหล่งเกิดอุบัติเหตุไม่รู้เท่าไหร่ ยิ่งสายสุโขทัย-พิษณุโลกสร้างมาเกือบ 3 ปีแล้วก็ยังไม่เสร็จ แต่เวลาจะเริ่มสร้างเร็วมากโดยเฉพาะการตัดต้นไม้ข้างถนน) บริการรถไฟก็สะดวก สะอาด บรรยากาศดี มีทั้งแบบเชื่อมระหว่างเมือง(Countyr Link) และเข้าไปในตัวเมืองใหญ่ (Down town) ในเขตเมืองก็มีรถไฟขนาดเล็กเป็นแบบรางเดียว (Monorail) ไม่เกะกะ ไม่เทอะทะ ไม่ต้องมาตั้งเสาตอม่อขนาดใหญ่กินพื้นที่มากอย่างในกรุงเทพฯ

          บริการขนส่งมวลชนที่เป็นCountry Link นั้นจะมีบริการประกอบกันทั้งส่วนที่เป็นรถไฟและรถโคชปรับอากาศ เป็น Train & Coach services โดยมีสายหลัก 4 สายคือWestern, Southern, North coast & North western สายที่ทีมเรานั่งไปนั้นขึ้นไปทางตะวันตกเฉียงเหนือคือNorth Westhern เริ่มต้นจากสถานีกลางที่Sydney ผ่านเมือง 16 เมืองจนถึงTamworth ก่อนถึงแทมเวอร์ธจะมีทางแยกเพื่อไปที่ Moree โดยผ่านอีก 6 เมือง  จากแทมเวอร์ธจะผ่านอีก 3 เมืองจนถึงสุดสายที่Armidale หลังจากนั้นจะเป็นบริการรถโคชจนถึงเมืองที่ไกลที่สุดของพื้นที่คือTenterfield

          ขณะนั่งรถไฟไปก็มีการพูดคุยเกี่ยวกับระบบบริการสุขภาพของออสเตรเลียกันเป็นระยะ สักประมาณ 4 โมงเย็นก็ถึงสถานีแทมเวอร์ธ มีคุณเดวิด บริ๊กส์ ขับรถตู้มารับและพาไปส่งที่บ้านพักชื่อแอมเบอรู อพาร์ทเมนต์ เป็นบ้านพัก 2 หลัง ผมอยู่หลังแรกมี 3 ห้องนอนเป็นห้องคู่ที่ผมพักกับพี่กฤช ส่วนอีกสองห้องเป็นห้องเดี่ยวของอาจารย์สมบัติและอาจารย์ประวิทย์ ใช้ห้องน้ำร่วมกัน มีห้องนั่งเล่นสำหรับทำอาหาร ดูทีวีหรือทำงานกลุ่มได้ มีทีวีให้ดู มีโทรศัพท์ที่สามารถต่อออกนอกได้แต่ต้องซื้อบัตรโทรศัพท์ที่เรียกว่าเซย์กูเดย์ ราคา 20 เหรียญ ( 1 เหรียญประมาณ 30 บาทไทย) แต่ผมซื้อเป็นซิมการ์ดแบบวันทูคอล 30 เหรียญ พอซื้อมาแล้วใส่เข้าโทรศัพท์แล้วปรากฏว่าไม่รับซิมการ์ด ต้องอาศัยเครื่องโทรศัพท์ของหมอเดือนจึงใช้ได้เพราะเครื่องมือถือที่ผมใช้นั้นเป็นเครื่องรุ่นเก่าแล้ว

         เก็บของเสร็จก็นั่งรถตู้ไปชมรอบๆเมืองซึ่งดูแล้วก็คล้ายๆอำเภอบ้านตากที่ผมอยู่ แต่เมืองเขาจัดเป็นระบบระเบียบกว่าและดูเจริญกว่า ใหญ่กว่าทั้งๆที่มีประชากรใกล้ๆกันคือ 55,000 คน ได้ขึ้นไปดูจุดชมวิวได้มองเห็นบางส่วนของเมืองก็สวยดี(ถ้าเป็นที่บ้านตากก็เหมือนกับขึ้นไปที่วัดพระพุทธบาทดอยงูแล้วมองลงมาดูตัวอำเภอบ้านตาก) ได้ไปซื้อของที่ร้านซูเปอร์มาร์เก็ตและไปรับประทานอาหารเย็นที่บ้านของคุณเดวิด

         บ้านของคุณเดวิด บริ๊กส์ เป็นบ้านเชิงเขาชั้นเดียว กว้างขวาง มีลูก 3 คนชายสองหญิงหนึ่งแต่แยกครอบครัวไปหมดแล้ว มีหลานชายจากลูกคนโต 1 คน ที่บ้านเขาอยู่กับภรรยาชื่อเวว (Valeri) เป็นคนที่มีอัธยาศัยดีมาก เตรียมอาหารไทยไว้ให้เราโดยช่วยกันทำอาหารโดยมีพี่ชัยเวช พี่สุวรรณา พี่เสรี อาจารย์ประวิทย์ หมอเดือนเป็นผู้ร่วมปรุงอาหาร ส่วนผมสมัครเป็นผู้เสิร์ฟเพราะไม่สันทัดเรื่องการทำอาหาร และรับประทานร่วมกันมีทั้งต้มยำกุ้ง ยำวุ้นเส้น เนื้อปลาทอด หมูสะเต๊ะ และข้าวหอมมะลิหุงแบบอ่อนๆเคี้ยวง่ายๆ เป็นมื้ออาหารที่อร่อยและสนุก ทั้งคุณเดวิดและภรรยาให้ความเป็นกันเองมาก เราเสร็จสิ้นการเลี้ยงต้อนรับแบบเป็นกันเองประมาณสี่ทุ่มเดวิดก็ขับรถมาส่งเราที่พักที่แอมเบอรูอพาร์ทเมนท์ (Amberoo Apartment) ที่Jannison street กว่าจะได้นอนก็เกือบเที่ยงคืนเพราะต้องกลับมาเตรียมตัวเรียนในวันรุ่งขึ้น

 

The Sydney Boulevard Hotel

Sydney, Australia

20 November 2005