หยิบผักบุ้ง กระเทียม หมู น้ำมันพืช น้ำปลา น้ำมันหอย แต่ไม่รู้จะเอามาทำอะไร บอกใครก็ไม่เป็น ว่าเนี้ย...ผัดผักบุ้งได้นะ

     ก่อนที่จะมาทดลองใช้ go2know ผู้บันทึกมักจะติดตามเรื่องราวต่าง ๆ ผ่านทาง pantip เป็นประจำ ส่วนใหญ่สถิตอยู่ห้องเฉลิมไทย ซึ่งเป็น webboard ที่พูดคุยเกี่ยวกับโทรทัศน์ ภาพยนตร์  การ์ตูน เพราะตัวเองเป็นคนชอบอ่านการ์ตูนมาตั้งแต่เด็ก  จะแวะเวียนไปห้องอื่นๆ บ้าง ก็แล้วแต่ช่วง เช่น ช่วงไหนรถเสีย ก็จะขลุกอยู่ในห้องรัชดา ซึ่งแลกเปลี่ยนความเห็นเรื่องรถ  อยากเที่ยว ก็ขลุกอยู่ห้อง blueplanet  อยากได้กำลังใจในการทำงาน ก็จะหนีไปห้องสีลม  และตอนนี้ ก็สนใจห้องศาลาประชาคม ซึ่งพูดคุยกันเรื่องกฎหมายในชีวิตประจำวัน

      ต่อมารู้จัก go2know เข้ามาอ่าน อ่าน อ่าน ความรู้จาก blogger ท่านอื่นๆ  ลองเขียนเอง แล้วกลับไปอ่าน อ่าน อ่าน ของท่านอื่นๆ อีก....ได้คิดตามกับบทความที่ได้อ่าน  แต่เวลาอ่านข้อเขียนของตัวเองแล้วไม่สนุกเลย นี่มีความรู้อะไรในข้อเขียนของเราบ้างนี่  ทำไมเป็นอย่างนั้น? เดิมเคยคิดแค่ว่า ถ้าเราบันทึกในสิ่งที่เราได้รู้ ลงไปใน blog ทั้งเพื่อแลกเปลี่ยน หรือเป็นการเก็บความรู้ของเราไว้ ก็น่าจะเพียงพอแล้ว แต่ทำไมตอนนี้ รู้สึกว่าไม่เพียงพอ และต้องทำอย่างไรให้ดี หรือจริงๆแล้ว เราเองไม่มีความรู้

  • เวลาอ่านกระทู้ใน pantip ทำไมเอาความคิดเห็นทั้งหลายไปพูดคุย หรือแก้ปัญหาตัวเองได้ แต่ทำไมเอามาเรียบเรียง ถ่ายทอดเป็นเรื่องเป็นราวไม่ได้
  • เปิดสมุดบันทึกของตัวเอง..เอ..ก็มีการจดบันทึกเรื่องราวที่ได้รู้มานะ  แต่มักจะเป็นข้อๆ ไม่ได้เรียบเรียงเป็นข้อความ บางทีแบ่งเป็นข้อๆ (เหมือนทำ power point ประกอบการบรรยาย) 8-9 ข้อ จบละ ชีวิตนี้จะ lecture ในรูปแบบ ppt อย่างเดียวเลยหรือไร

       แน่ๆ เลยค่ะ แน่นอน - -> สกัดความรู้ ไม่เป็น <- - ใช่มั้ยคะ เหมือนหยิบผักบุ้ง กระเทียม หมู น้ำมันพืช น้ำปลา น้ำมันหอย แต่ไม่รู้จะเอามาทำอะไร บอกใครก็ไม่เป็น ว่าเนี้ย...ผัดผักบุ้งได้นะ

ความรู้ที่ได้วันนี้  ตัวเองยังสกัดความรู้ไม่เป็น ...จงหาวิธีซะ ต๊ะติ๊งโหน่ง