อะไร ทำให้เด็กๆ อนุบาล 1 ถึง ม.2 รักการเปล่งเสียงที่เป็นภาษาบาลี
ฉันได้ยินเสียง น้องเณร ร้องเพลงเสียงดัง เป็นภาษาบาลี...
“ รักขันตุ ตุ รักขันตุ......”
“ ยถา ปริวหา ปาริปุเรนคะสังคะปา...ปัญโท... “
“ สัพเพ สัพตา สัตว์ทั้งหลาย.....”
“ ปฏิสังขาโย......”
ตอนสรงน้ำ เพราะบ้านที่พักฉันอยู่ห่างจาก ห้องน้ำรวมของเด็กๆ ประมาณ 15 เมตร ทั้งสองฝาก ....
น้องเณร ร้องเสียงดัง ฟังชัด และร้องตามแบบนี้เหมือนกันเกือบทุกรูป แปลกดี....ไม่มีใครร้องเพลงลูกทุ่ง สตริง หมอลำ กันตรึม....สากล
อะไร ทำให้เด็กๆ อนุบาล 1 ถึง ม.2 รักการเปล่งเสียงที่เป็นภาษาบาลี
การที่เด็กได้อยู่ในค่านิยม สิ่งแวดล้อม แบบหนึ่ง สามารถ โน้มน้าวจิตใจ ให้มีเป้าหมายในแต่ละวัน ไปในทางหนึ่ง....น่าสนใจมาก
<p style="margin-bottom: 12pt" class="MsoNormal"><span style="font-size: 16pt; font-family: Tahoma; color: black"><span> </span><span> </span><span style="background-color: #ffff00">ฉันรู้สึกสนุก กับเสียงเพลงของเณรน้อย ฉันเริ่มปิดเพลงจาก ซีดี</span></span><span style="font-size: 16pt; font-family: Tahoma; color: black; background-color: #ffff00">ของที่บ้าน </span></p><p style="margin-bottom: 12pt; background-color: #ffff00" class="MsoNormal"><span style="font-size: 16pt; font-family: Tahoma; color: black">และหันมาฟังเพลงจากน้องเณร ที่ร้องกล่อมให้ฟังอยู่ทุกมื้อ ทุกเวลาที่เดินผ่านบ้านของฉันก่อนหายลับไปในป่า</span></p> <p style="margin-bottom: 12pt" class="MsoNormal"><span style="font-size: 16pt; font-family: Tahoma; color: black"><span><span style="background-color: #ffff00"> </span> </span></span></p>
นึกภาพ ออกครับ ว่าเป็นยังไง
หมอจิ้น
ช่วงนี้ สงสัย เขียนเรื่อง เณรน้อย ทุกวัน เพราะ บวช อ ยู่ที่เด็กรักป่า กันถึง 25 เดือนนี้ ล่ะคะ....
มีเรื่องตลกๆ ทุกวันคะ
แต่ เด็กๆ ก็มีความอดทน ดีนะคะ เวลาอยู่กันเป็นกลุ่มๆแบบนี้ ถึงไหน ถึงกัน ไม่แตกแถว
และยังมี พ่อ แม่ พี่ น้อง มาเยี่ยม ถวายโน่น นี่
ดูแล ให้กำลังใจเณรน้อย ทุกวัน
เณร ก็ปลื้มคะ มีแต่คนชื่นชม ระยะหลังนี่ขยัน
ท่องสวดบท ให้พร เสียงดัง มากขึ้น....เพราะเวลา
โยมพ่อ โยมแม่มา ตัวเอง ต้องเป็นคนเดียว เสียงเดียว ที่ต้องท่องบทให้พร แต่รูปเดียว
ท่องไม่ได้ ก็อายเขา และอยากให้โยมพ่อแม่
ปลื้มใจด้วยคะ....
ฮัมบทสวดมนต์แทนเพลงตอนอาบน้ำเหมือนกันค่ะ ฟังแล้วอดยิ้มไปด้วยไม่ได้ เหมือนตอนอ่านบันทึกนี้เลย
โอ๋-อโณ
น้องฟุง....ยังไม่ลืมบทสวดนะคะ.....เก่งจังคะ...
ฟังแล้ว น่ารักจังนะคะ...ท่องบาลี แบบธรรมชาติมาก