น้องมาทั้งที ผมไม่ลงทุนเลย

เกือบเที่ยงแล้ววันนี้ ผมกำลังตรวจคนไข้ที่ห้องฉายแสงตามปกติ คนไข้รายต่อไปเปิดประตูเข้ามา..อ้าว คุณโอ๋..พยาธิ นั่นเอง

..ถ้าจะพาคนรู้จักมาฝาก..ผมนึกในใจ เหลือบไปเห็นสาวสวยคนหนึ่งอยู่ข้างหลังคุณโอ๋..

่น่าสงสารนะ อายุยังน้อย สวยด้วย ไม่น่าเป็นมะเร็งเล้ย ..ให้นึกถึงผู้ป่วยเกือบร้อยทั้งร้อยที่ผมรักษาอยู่

เอ..หน้าคุ้นๆเหมือนเคยเห็นแฮะ   ..น้องมะปราง ใช่มั๊ยครับ  นึกออกแล้วว่าใคร

ครับ น้องมะปรางเปรี้ยว ..สาวสวยคนเก่งของโกทูโน แวะมาหาผมถึงถิ่น แบบไม่รู้ตัว..ตั้งตัวไม่ติดจริงๆครับ  

ยังไม่ทันไร คุณโอ๋ก็หายแว๊บไปเสียแล้ว ผมก็เลยชวนน้องมะปรางไปรับประทานข้าวเที่ยงเสียเลย หลังสอบถามแล้ว ..ไม่ได้นัดใครไว้ บรรดาน้องที่ office ติดต่อไม่ได้ 

เป็นโอกาสเหมาะที่ผมจะได้เลี้ยงขอบคุณน้องเขา ที่เอารูปผมขึ้นหน้าหนึ่ง ไม่ได้ติดสินบนเจ้าพนักงานนะครับ แล้วก็ตามสัญญาที่ยังไม่ลืมว่าจะพาไปเลี้ยงไอติม

ผมพาน้องมะปรางเปรี้ยวไปเลี้ยงข้าวเที่ยงที่โรงอาหารหอพักพยาบาลที่อยู่ใกล้ๆ  อย่าหาว่า น้องมาทั้งที ผมไม่ลงทุนเลย นะครับ   เอ..แต่ความจริงก็เป็นอย่างนั้น  ผมเลี้ยง ข้าวแกงร้านประจำ ไอติมรถเข็น ผลไม้ แล้วก็น้ำเปล่า น้องเท่านั้น

ไม่รู้น้องเขาคิดยังไงเหมือนกัน ที่สัญญาไว้มัน ไอศกรีม iBerry แต่สุดท้ายกลับได้กิน i Hurry แทน เพราะผมต้องรีบเดินออกไปซื้อ กลัวแม่ค้าจะปั่นรถหนีไปเสียก่อน

F2F ครั้งนี้ ผมยิงคำถามน้องมะปรางเป็นชุดเลยครับ ก็มันอยากรู้ไปหมด ไม่รู้ว่าน้องเขารู้สึกเหมือนมาสัมภาษณ์สมัครงานหรือเปล่า 

คำตอบจากน้องเขาเป็นอย่างไรบ้าง ต้องขออุบไว้ครับ บอกได้อย่างเดียวว่า น้องมะปรางเปรี้ยว คนนี้ ..ทั้งสวย ทั้งเก่ง แล้วก็ไม่ได้มาฉายแสงกับผมด้วยครับ