เมืองไทยเหยียบกันตายอีกแล้ว

วันนี้ตื่นขึ้นมาได้รับรู้ข่าวสารว่า ที่นครศรีธรรมราชได้เหยียบกันได้ ๑ ศพ และบาดเจ็บอีกนับสิบ ในกรณีแย่งชิงกันรับใบจองจตุคามฯ ... ประเด็นนี้ เป็นเรื่องที่ผู้เขียนคาดหมายว่าจะต้องเกิดขึ้น ถ้ายังไม่มีการระงับ "การตื่นตูม" กรณีจตุคาม... เพียงแต่ไม่นึกว่าจะเกิดขึ้นหลังจากผู้เขียนคาดหมายไม่เกินหนึ่งเดือน... ทำให้ผู้เขียนทบทวนเรื่องทำนองนี้....

หลายปีก่อน ก็มีการเหยียบกันตาย เรื่องฝูงชนแห่ไปเพื่อจะรับพระสมเด็จวัดปากน้ำ ซึ่งหลังจากเกิดกรณีนี้ขึ้นมา ก็ทำให้ไม่มีการสร้างพระสมเด็จที่นี้อีกเลย....

และอีกกรณีซึ่งพอนึกได้ตอนนี้ ก็คือ งานเทกระจาดที่กรุงเทพฯ เมื่อหลายปีก่อน ก็เคยมีการเหยียบกันตายอีกเหมือนกัน...

ไม่รู้ใครบอกว่า ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย... แม้เมืองไทยจะมีการศึกษาประวัติศาสตร์ระดับปริญญาเอก แต่ผู้เขียนรู้สึกว่า การใช้ประวัติศาสตร์เป็นบทเรียน เพื่อแก้ไขสิ่งเลวร้ายบรรดามีในสังคมไทยยังน้อยเกินไป...

ผู้รู้ หรือบางก็เป็น ผู้อวดรู้ บอกว่า การแก้ปัญหาสังคมไทย จะต้องแก้ที่การศึกษา... แต่ผู้เขียนเห็นว่า ปัญหาเรื่องการศึกษาในประเด็นที่เป็น แก่นสาร ยังคงไปไม่ถึงไหน .... ที่ค่อนข้างจะไปได้ รวดเร็ว ก็คือ การแก้ปัญหาเรื่อง ทุน ในการนำมาประกอบการศึกษา เช่น การให้มหาวิทยาลัยออกนอกระบบ การประท้วงเรื่องค่าเล่าเรียนแพง ....

ยังมีประเด็นอื่นๆ ที่ต้องการจะบ่นอีกเยอะ แต่เพื่อจะได้ไม่ ฟุ้ง เกินไป ... และเพื่อจะได้มีเรื่องบ่นในอนาคต...ก็ขอยุติการบ่นเรื่องเมืองไทยไว้เพียงแค่นี้...

 ....ขอไว้อาลัยต่อผู้ที่ถูกเหยียบตายในเมืองไทยทั้งในครั้งนี้ ทั้งอดีตที่ผ่านมา.... และ ขอไว้อาลัยต่อผู้ที่จะถูกเหยียบตายในเมืองไทยที่จะพึงเกิดขึ้นในอนาคตที่มาไม่ถึงด้วย... ซึ่งผู้เขียนเชื่อว่า จะต้องมีอีก....