ตั้งใจไว้ว่าจะบันทึกไปด้วยเวลาเข้ามาอ่าน GotoKnow ค่ะ

เปิดเมลแล้วตามกลับมาที่ GotoKnow ได้พบความเห็นมากมายในบันทึกการอ่านเมื่อวาน แถมมีคนใจดีแนะนำเรื่องเพิ่มเติมให้ด้วยเลยต้องตามไปดูค่ะ

คุณเอก  Pจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร แนะนำให้ไปอ่านบันทึกของคุณ kmsabai เรื่องเล่า..:เมื่อต้องตรวจคนไข้ ที่ไม่มาตามนัดข้างถนน ..บนดอยสูง อ่านแล้วชอบมากเลยค่ะ อยากให้คนคิดดี ทำดีช่วยกันบอกเล่าแบบนี้แหละค่ะ จะได้ช่วยกันส่งพลังใจให้พวกเราอยากทำดีกันยิ่งๆขึ้นไป อ่านแล้วอิ่มอกอิ่มใจ ขอแนะนำนะคะ ได้อ่านความเห็นจากคุณ มัทนา เกี่ยวกับการไปต่อยอดในบันทึกของคุณเบิร์ด เรื่องจินตนาการสำคัญกว่าความรู้ที่ยังไม่ได้อ่านเมื่อวาน น่าจะเป็นบันทึกชวนคิดจริงๆนะคะ ไปต่อกันได้ถึงในบันทึกนี้ด้วยเพราะคุณ kmsabai ก็ได้อ่านแล้ว

คุณ Pnidnoi  แนะนำบันทึกของคุณ k-jira เวรดึกคืนนั้น..กับสัมผัสลี้ลับบางอย่าง ต้องบอกว่าอ่านแล้วน้ำตาไหลพรากตั้งแต่กลางๆเรื่องไปจนจบ เพราะเรื่องนี้คือเรื่องของคนใกล้ชิดที่เรารู้จักนี่เอง เป็นเรื่องที่ได้เขียนไว้ว่า ชื่นชมคนดี...พยาบาลชาวบล็อกที่ชื่อ k-jira ไปแล้ว แต่หลังจากที่อ่านบันทึกนี้แล้ว บอกได้แต่ว่า สิ่งที่ตัวเองเขียนไว้นั้น น้อยเกินไปจริงๆ หาสิ่งใด คำใดมาแทนสิ่งที่บอกเล่าความเป็น "คนที่มีจิตใจดีและมีประสบการณ์ที่มีคุณค่าในการดูแลผู้อื่น" อย่างที่คุณ k-jira บรรยายให้เราได้เห็นภาพเองไม่ได้เลย เป็นบันทึกที่อยากให้ทุกๆคนที่ต้องดูแลคนอื่นได้อ่าน โปรดอ่าน และช่วยกันบอกเธอว่า สิ่งที่เธอมีในตัวตนนั้นมีค่ามากมายเกินกว่าคำบรรยายใดๆจะมาสรรเสริญได้ นี่คือบุคคลธรรมดาที่เป็นตัวอย่างของคนดี ที่เราควรยกย่องและดำเนินรอยตามจริงๆค่ะ

กลับไปอ่าน ไข่ครูบา ของคุณคนไร้กรอบ ชอบประโยคเด่นค่ะ แสดงให้เห็นถึงความเป็นคนสนุกสนานของเจ้าของบันทึก

เข้าไปอ่านบันทึก เครียดนักอ่านบันทึกนี้สิครับ .. ได้ความคิด+มัน+ฮา ของคุณ Handy มีตัวอย่างความฮาต่อเนื่อง เรื่องภาษาอังกฤษของพวกเราคนไทยที่แสนจะครีเอถีบ แล้วเลยไปถึงบันทึกลิงค์ Rajhabhat Plian Pai ของคุณดอกไม้ทะเล โอ๊ย...คนอะไรเขียนภาษาอังกฤษเป็นไทยได้ฮาสุดๆเลยค่ะ เดี๋ยวจะต้องเรียกสามหนุ่มที่บ้านมาอ่านด้วย ตอนนี้เราชอบดูรายการ Chris Delivery ตอนคืนวันศุกร์กันอยู่ด้วย  

ไปทำงานต่อก่อนนะคะ ไว้ถ้าคืนนี้มีเวลาอ่านต่อค่อยมาเขียนเพิ่มเติม

กลับมาอ่านได้อีก 1 บันทึกเพราะชื่อชวนให้อยากรู้ค่ะ ผมถูกกอดจนตัวน่วม ของพ่อครูบานั่นเอง ซาบซึ้งกับคำที่แสดงความละเอียดอ่อนในใจของพ่อครูเป็นอย่างยิ่งค่ะ น่าดีใจที่เรามีตัวอย่างของการที่ GotoKnow ทำให้พวกเราที่ไม่เคยพบหน้าค่าตากันมาก่อน สื่อสารรู้ใจจนเหมือนรู้จักกันมานาน มีที่อันแสนจะเหมาะสมในการพบปะกันแบบอบอุ่น ก็เป็นเพราะน้ำพักน้ำแรงแห่งความเอาจริงเอาจังของพ่อครูบานี่เอง เป็นบันทึกก่อนนอนที่คงจะทำให้หลับได้อย่างมีความสุขค่ะ

ความจริงระหว่างทำงานก็แว่บเข้ามาเวลามีเมลจาก GotoKnow แต่ก็วนๆไปแถวๆเรื่องประทับใจจากคุณ k-jira ข้างบนอยู่ดีค่ะ

ขอบคุณ GotoKnow โลกแห่งความสุข สนุกสมอง ที่ทำให้แต่ละวันที่วุ่นวายกับการงาน ได้พบปะกับเรื่องดีๆ คนดีๆได้อย่างง่ายดายเหลือเกิน

ขอบคุณคนเขียนคนอ่านทุกท่านที่มีส่วนช่วยเติมเต็มโลกใบนี้ค่ะ