ผมถูกกอดจนตัวน่วม


อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่า กำลังอ่านเรื่องลานสาวกอดหรืออะไรทำนองนั้น แต่จริงๆแล้วมันมากกว่านั้นเสียอีกจะบอกให้..ผมมีญาติ มีลูกหลานนามสกุลเดียวกันมากมาย แต่ไม่สามารถนัดหมายมาจัดงานอย่างนี้ได้ หรือถ้าจัดได้ก็จะไม่ได้ความรู้สึกลึกล้ำเช่นนี้ กลุ่มก๊วนเฮฮาศาสตร์จึงเป็นญาติที่ยิ่งกว่าญาติ

 

 อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่า กำลังอ่านเรื่องลานสาวกอดหรืออะไรทำนองนั้น แต่จริงๆแล้วมันมากกว่านั้นเสียอีกจะบอกให้..ผมมีญาติ มีลูกหลานนามสกุลเดียวกันมากมาย แต่ไม่สามารถนัดหมายมาจัดงานอย่างนี้ได้ หรือถ้าจัดได้ก็จะไม่ได้ความรู้สึกลึกล้ำเช่นนี้ กลุ่มก๊วนเฮฮาศาสตร์จึงเป็นญาติที่ยิ่งกว่าญาติ ตั้งแต่ผมเข้ามาอาศัยอยู่ในชายคาของG2K ก็ได้รู้จักคนทั่วไปหมด ล้วนแล้วแต่เป็นคนมีความรู้ความสามารถ ผมได้เรียนรู้ได้ความรักได้ความเอื้ออาทรอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน จะขัดข้องสิ่งใดขอแต่ให้เอ่ยปาก มีอาสาสมัครทำความดีทำบุญทำกุศล ทำให้ปัญหาต่างๆลุล่วงได้อย่างน่าอัศจรรย์ ในความรู้สึกของผมบล็อกG2K ดียิ่งกว่าตะเกียงวิเศษของอาละดิน มีหลายเรื่องที่ผมไม่ได้ร้องขอ แต่เครือญาติเห็นว่ามันน่าจะจัดให้ดีให้งาม ท่านผู้อารีก็แอบจัดการให้แล้วทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ซึ่งกรณีอย่างนี้ตะเกียงอาละดินทำไม่ได้ สรุปว่าผมเดินทะลุผ่านกำแพงความไม่รู้ได้ด้วยเครื่องมือที่ชื่อว่าG2K  

  


จากการประชุมเผยความในใจของเครือญาติเฮฮาศาสตร์ครั้งนี้ ความคุ้นเคยเป็นยิ่งกว่าญาติ มีอะไรก็กล้าพูดกล้าบอก ผมนั่งคิดในใจว่ามีวิธีที่ดีกว่านี้ไหมมนุษย์เอ๋ย ที่พวกเจ้าจะมาเปิดเผยด้วยความสุจริตใจเช่นนี้ได้ ไม่มีอะไรทั้งนั้นที่เป็นข้อกริ่งเกรงใจ เว้ากันซื่อๆตรงๆแบบทิ้งทวน.. 

   

คุณเมตตา

หนูไม่ชอบอ่านที่ครูบาเขียน ไม่ชอบสำนวนวัยรุ่นแล้วก็เขียนยาวๆ บางทีก็เขียนเรื่องหนักๆเครียดๆไม่น่าสนใจไม่ตรงกับสายงานที่ทำ แต่คุณแป๊ดเขากลับชอบ มาบอกให้เข้าไปลองอ่าน เห็นสิ่งที่สะท้อนคิดไหมครับ ผมชอบคนใต้ก็ตรงนี้แหละ ฟันธงเปรี้ยงไม่อ้อมค้อม ท่านอาจจะสงสัยว่า อ้าว! ไม่ชอบไม่อ่านแล้วมาร่วมงานนี้ทำไมล่ะ ..นั่นคงเป็นความรู้สึกในช่วงแรกกระมัง เธอเป็นคนแรกครับที่มาถึงแล้วโผกอดผม ก่อนกลับคุณเมตตาเอ่ยว่าเมื่อไรเราจะจัดอีก ลูกๆก็ไม่อยากกลับ เพราะมีสิ่งที่เด็กๆชอบและมีเรื่องยั่วให้เล่นสนุกมากมาย คุณแม่เองก็ได้พาคุณลูกมาเที่ยวแบบสบายๆ อ้อ ได้ร้องเพลงด้วย  

คุณรัตติยา

หนูมาเพราะใจสั่งมา ญาติผมคนนี้มีความมุ่งมั่น คิดแบบเด็ดขาด มีภาวะผู้นำสูง ในขณะที่เราขายความคิดออกไปว่าจะจัดงานนี้ แต่เนื่องจากต้องเกี่ยวข้องกับคนหมู่มาก จึงยังไม่กำหนดวันปล่อยให้ทุกท่านแสดงความเห็นอยู่นานพอสมควร แล้ววันหนึ่ง คุณรัตติยา คนที่นับวันกินยาคุมคลาดเคลื่อนคนนี้แหละ ฟันธงเปรี้ยง! ขอกำหนดวัน 6-7-8 เมษายน เมื่อใจสั่งมามีหรือเราจะไม่รีบรับ ผมปักหมุดตามทันที ตกลงจัดงานวันเฮฮาศาสตร์ตามที่คุณแป๊ดเสนอ

เรื่องการแสดงฝีมือเสน่ห์ปลายจวัก ทีมภาคใต้ทำข้าวยำปักษ์ใต้เลี้ยงเราจนต้องนอนผึ่งพุง ใครไม่อร่อยคงจะเป็นโรคตาลขะโมยเรื้อรัง อาหารอีกอย่างไม่แน่ว่าเป็นแกงไตปลาหรือเปล่า เห็นเอาสะตอมาขูดผิวหั่นเป็นชิ้นๆแกงทั้งเปลือก น้ำขลุกขลิกน่าเอามาคลุกข้าวสวยร้อนๆ  การทำอาหารอร่อยพร้อมๆกันหลายอย่าง คนชิมก็แย่เหมือนกัน ถ้าไม่ชิมแบบรักพี่เสียดายน้อง คงจะท้องแตกแบบชูชก เราจึงใช้วิธีชิมแบบชูชกสะอื้น เฮ้ออร่อยจริงๆแป๊ด นี่ถ้าอีตาเม้งมาประชุมด้วยคงแข่งกันชิมระเบิดไปข้างหนึ่ง 

 

ผมดีใจตรงที่ได้รู้จักตัวจริงของหลาน หนูคนที่เขียนบันทึกในไดอารีว่าจะมาที่อำเภอสตึก บุรีรัมย์ น้องคนเล็กเธอน่ารักเหมือนตุ๊กตา เป็นเด็กผู้หญิ๋งผู้หญิง เวลาน้ำตาอาบแก้มดูน่ารักไปอีกแบบ ผมแอบถ่ายภาพตอนน้ำตาซึมปรากฏอยู่บนหน้าใสๆ ในอ้อมกอดของคุณอึ่งอ๊อบที่ยิ้มละไมปลอบโยน จะเห็นว่า..ฉาดแสงแห่งความรักที่ผู้อื่นหายาก กลับปรากฏในงานนี้จนเป็นธรรมชาติ ก่อนกลับเธออาสาถอดเทปให้ทุกบททุกตอน เห็นทั้งน้ำใจและพลังใจของญาติผมรึยังครับ 

หมายเลขบันทึก: 89083เขียนเมื่อ 8 เมษายน 2007 07:39 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2012 18:06 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (46)

เรียนท่านพี่สุทธินันท์

 มาร่วมกอดทาง B2B ด้วยคนหนึ่งครับ

 "ถึงตัวไกล แต่ใจถึง ร่วมคณึง ร่วมสร้างสรรค์ ร่วมพัฒนา"

สวัสดียามเช้าค่ะครูบา....

  • ภาพแห่งความสุขจากการกอดกันยังอยู่ในมโนของครูอ้อยเลยค่ะ
  • ครูบาฯเขียนทุกตัวอักษรออกมาจากใจจากความคิดจากความรู้สึก..ที่สัมผัสได้
  • ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างนะคะ..ที่ทำให้หลายๆคนได้เป็นญาติกัน...ญาติที่มีความผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้น
  • อ่านการบ้านของครูอ้อยข้อที่ 1 ที่ทำส่งหรือยังคะ..ยังไม่จบคำตอบนะคะ...ที่  ถามว่า..ได้อะไรจากการไปสวนป่าพ่อครูบาสุทธินันท์
  • ครูอ้อยต้องทำการบ้านส่งอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยก่อนค่ะ

ขอบคุณค่ะ

  • เข้ามา กอด พ่อครูบาอีกคนครับ
  • พยายามตามอ่านบันทึกของทุกคนที่ได้ไปเยี่ยมพ่อครู แล้วสัมผัสได้ถึง ความอบอุ่น ของพ่อครู
  • แต่เห็นรูปพ่อครูบาน้อยไปนิดหนึ่งหนะครับ
P

         อ่านแล้วอึ้งถึงรู้ครูอ้อนเขียน

บทกลอนเนียนน่าอ่านการพบเห็น

หยิบมาเล่าเป็นข้อๆต่อประเด็น

ให้อ่านเล่นอ่านจริงเพราะพริ้งเอย.

เห็นภาพแล้วยังนึกบรรยากาศได้เลยนะคะเนี่ย

อบอุ่นจังเลยค่ะ.....รู้สึกดีดี....ด้วยอีกคนที่ยังมีความละมุนของมิตรภาพหลงเหลืออยู่

P
JJ
 คาระท่านJJ เสียดายที่ไม่ได้ชิมรสอาหารจานเด่นจากฝีมือท่าน อาจารย์แป๋วและพวกเราคิดถึงท่านเสมอ ขอบคุณที่ติดตามให้กำลังใจ
P
   ตัวแทนภาคใต้มารุมกอดผมแทนอาจารย์แล้วละครับ หลายคนเอาความรักความคิดถึงมาฝากมากมายจนไม่รู้ว่าจะเก็บไว้ยังไง ในใจก็ล้นท่วมท้นใจ ตายก็นอนตาหลับ ได้รู้จัก ได้มีญาติที่ดีที่สุดในโลกอย่างคนอื่นบ้าง

พ่อครูบาครับ

ผมไปผมคงกอดพ่อครูบา ก่อนอื่นเลยนะครับ...ผมสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น และ ใจดีของคุณพ่อครับ

ผมรู้สึกยินดีกับบรรยากาศที่หลายๆท่านเล่าผ่านบันทึก ที่ได้อยู่กับลมกับฟ้า กับแสงดาว และทุกคนบอกว่า ดีใจที่มีวันนี้...ทำให้ความสุขจากมหาชีวาลัย กระจายสู่ Blogger ที่อยู่ทั่วประเทศเลยครับ

ส่วนพี่อิ่งอ๊อบ เป็นพี่สาวที่น่ารัก ผมมีปัญหาพี่สาวท่านนี้ก็ได้ช่วยเหลือ และ เป็นกัลยาณมิตรที่งดงามจริงๆครับ

ภูมิใจจริงๆครับ

  • ครูอ้อยก็คิดถึงอาจารย์หมอ JJ
  • อยากพบ  อยากคุย อยากเจรจาให้หายคิดถึงค่ะ

ดีเหมือนกันค่ะ...ครูอ้อยจะได้คิดถึงต่อไปค่ะ

ปี๋ใหม่เมือง...ปี๋ใหม่แก้ว

ดีใจ๋ยิ่งแล้ว แขกแก้วมาเมือง

ขอฝากดำหัวพ่อครูบาด้วยนะครับ ขอให้คุณพ่อมีความสุข และสุขภาพแข็งแรงไปนานๆๆๆ นะครับ

P
ไม่รู้เจ้าความคิดจัดพิธีดำหัวเกิดขึ้นโดยใคร เป็นพิธีเล็กแต่ยิ่งใหญ่มากกัลคุณค่าทางใจ ขอให้เจริญเถิดลูกหลานเอย

     

แวะมาสวัสดีและชื่นชมกับภาพแห่งความสุขค่ะ

พักผ่อนบ้างนะคะ ท่านครู

  • ผมมีความรู้สึกว่า นี่คือมิติใหม่ของความสัมพันธ์ทางสังคมในประเทศไทยเรา
  • ใครจะไปคิดว่า Cyber community นี้จะเป็นประกายไฟที่หล่อหลอมคนเข้าด้วยกันด้วยเหตุผลทางสาระการแลกเปลี่ยนกันทางอากาศธาตุ
  • เรียกว่าเป็นการปั้นอากาศเป็นตัว ร่วมกันปั้นอากาศเป็นแรงเกาะเกี่ยวทางสังคมที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง
  • สังคมแห่งนี้ยังก้าวไปอีกไกล  ยังจะสร้างสรรค์ในสิ่งที่สังคมเทคโนโลยี่สามารถเอื้อให้ได้
  • เห็นภาพ รับรู้จากตัวอักษร สัมผัสได้จากสิ่งที่แสดงออก งดงามจริงๆ
  • นี่คือมุมหนึ่งของสังคมที่สร้างทุนทางสังคม เพิ่มทุนทางสังคมมากขึ้นแม้จะไม่ใช่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันทางกายภาพ  แต่เป็นหมู่บ้านเดียวกันทางจินตภาพ
  • ขอกราบเรียนท่านครูบาสร้างวัฒนธรรมที่ดีงามนี้ต่อไปเถอะครับสังคมเราต้องการเชื่อมต่อทุนเช่นนี้มากมายเพราะทุนด้านอื่นเราหมดลงไปมาก
  • เราจะร่วมมือกันครับท่านครับ

ขอแสดงความยินดีกับพ่อครูบาฯครับดูอบอุ่นครับหากมีโอกาสจะเข้าเยี่ยมเยียน

  • กราบสวัสดีครับท่านครู
  • ช้ำตรงไหนหรือเปล่าครับท่าน โดยกอดแบบนี้ แต่รอยช้ำ ก็ถูกสมานด้วยรอยซึ้งปลื้มปิติยินดี เข้าไปถึงหัวใจ ให้ฝังแน่นอยู่ตราบนานเท่านาน เลยใช่ไหมครับ
  • ดีใจที่ได้อ่าน ได้ยิน ได้เห็น ได้เป็นส่วนหนึ่ง ของแผ่นดินไทยครับ
  • ขอบคุณมากครับ มีรอยกอดครั้งแรก ก็ต้องมีครั้งที่สองครับ ใช่ไหมครับ

สวัสดีค่ะท่านครูบา

         แอบปลื้มใจ ดีใจแทนไม่ได้ ดูแล้วเป็นภาพที่น่าประทับใจจริง ๆ     ถ้ามีราณีแทรกอยู่ตรงนั้นด้วยจะเป็นภาพที่ราณีเก็บไว้ในความทรงจำตลอดไป (ตื่น ๆเดี๋ยวนี้ อ้าวฝันไปนี่นา555)

ลืมบอกไปวันนี้มีนกบินอยู่บนblogครูบาด้วย ชอบค่ะฮิๆๆๆ

กราบสวัสดีด้วยอีกคนค่ะ ครูบา

ปลื้มใจแทนค่ะ ดิฉันเพิ่งมาเป็นสมาชิก gotoknow ได้ไม่นานก็เห็นแล้วว่าการเป็นสมาชิกนี้ชักจะกลายเป็นครอบครัวมากขึ้นทุกที

แล้วก็ชอบนกบินเหมือนคุณ Ranee เลยค่ะ

P
  • ดีใจที่อาจารย์ชอบ
  • เห็นอะไรน่าแก้ไขกรุณาชี้แนะด้วยนะครับ
  • นกบินเป็นบรรณาการจากสวรรค์ครับ
P
  •  นกฝูงนี้ บินมาจากเมื่องสองแคว นั่นแหละ
  •  อยากจะแทรกภาพตรงไหนละ จะได้จัดให้ถูก
  • นอกจากท่านครูบาจะจัด KM แล้ว ท่านยังจัด BM (Bird Management) อีกด้วย
  • ก็มันบินเป็นระเบียบ พร้อมเพรียงกัน เหมือนทหารเดินสวนสนามไงครับ สวยงามดี (ตามแซวอีกแย้วว)

ตามมาดู BM (Bird Management)  เออ จริงด้วยแฮะ  ฝูงนกจากเมืองสองแควนี่ มันช่างบินเป็นระเบียบเรียบร้อยจริงๆ แถมสีเดียวกันอีกต่างหาก...อิอิ

เอาผลไม้มาฝาก ท่านครูบาค่ะ  หวานเย็นชื่นใจ ไว้ทานกับน้ำเห็ดนะคะ

           

นกฝูงนี้ มันบินหายลับเข้าไปที่ มหาชีวาลัย

.....

คนเมืองสองแคว  นี่โรแมนติคมากนะครับ

ผมก็โดนกอดอ่วมเหมือนพ่อ...

ขอบคุณครับ...ขอบคุณทุก ๆ เรื่อง ๆ ทุก ๆ ชีวิต ที่ช่วยให้มีวันดีดีที่บ้านพ่อครูบา

สวัสดีครับท่าน  ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ 

 

  • พูดไม่ออก  บอกไม่ได้  อยากไปอีก

คนละซีก   คนละฝัง  ยังห่วงหา

ขอพักก่อน  แต่กาย   ส่งใจมา

อีกไม่ช้า  ลูกจะกลับ   รับถิ่น....พ่อครู

ขอบคุณครับที่ให้มีวันนี้

 

  • อิอิ...นกน้อยเมืองสองแควบินมาอีกตัว
  • แต่เอ..หรือว่านกฮูกมากกว่านะคะคุณพ่อ
  • ฝากพี่ๆกอดคุณพ่อแล้วค่ะ...
  • ส่งมาได้แต่ใจค่ะ ฝากนกน้อยมาแย้ว

น้ำตาซึมไปกับพ่อครูบากับคำบรรยายตอนกินแคบหมูจิ้มน้ำพริกหนุ่มค่ะ รู้สึกได้ถึงความละเอียดอ่อนและจริงใจ ตรงไปตรงมาของพ่อครูบา รวมทั้งความตั้งใจจริงในการทำงานให้ผืนแผ่นดินเรานี่เองที่ผูกร้อยเรื่องราวเหล่านี้ให้เกิดขึ้นได้ มหัศจรรย์นี้เกิดได้นอกจากเพราะ GotoKnow แล้ว ก็เพราะเรามีน้ำพักน้ำแรงของพ่อครูบานี่แหละค่ะ

กราบขอบคุณพ่อครูบาสำหรับความรู้สึกดีๆที่ได้รับแม้อยู่ห่างไกล หวังใจว่าสักวันจะได้ไปเยือนค่ะ

P

น่าแซวแต่ไม่แซวกระแด่วกระแด่ว

ถ้าแซวแล้วเป็นยังไงใคร่อยากรู้

แซวนิดแซวหน่อยจะคอยดู

แซวให้หมู่เฮฮาก็น่าแซว

P

ทั้งเห็นใจ เข้าใจ ได้เห็นหน้า

ก่อนนิทราทักทายสม่ำเสมอ

ไม่เป็นไรคราวนี้ไม่ได้เจอ

คราวหน้าเธอคงไปใช่ไหมหว้า

P
  • คุณโอ๋นี่อ่านละเอียดหมดจดจริงๆ จะสังเกตเห็นว่าพิมพ์ผิดเยอะมาก ช่วงนี้ต้องรีบเขียนเพราะความทรงจำยังอ้อยอิ่งอาวรณ์
  • ความรู้สึกดีๆไม่มีขายเสียด้วย มันช่วยต่ออายุ และบรรเทาความเครียดทั้งมวล เหมือนน้ำดีมาไล่น้ำเน่า ความดีงามอย่างนี้เกิดได้ค่อนข้างยาก เพราะเดิมพันด้วยใจ
  • ไม่ว่าจะเป็นแป๊ด เมตตา ครูอ้อย อ.แป๊ว อ.ขจิต ฯลฯ ล้วนแต่ใจสั่งมา ฟังดูเหมือนจะง่ายๆ
  • แต่ ในโลกใบนี้ไม่มีใครสั่งเธอเหล่านี้ได้
  • การที่ได้อยู่ท่ามกลางคนที่มีใจให้แก่กัน จึงนับว่าเป็นห้วงนาทีที่มีค่ายิ่ง อิ่มเอิบใจ แบ่งปันความหวังดีกลับบ้าน เท่านี้ก็ปลื้มแล้วชาวG2N 
  • เราต้องการแค่ใจให้ใจ และสิ่งนี้ก็ไม่ต้องซื้อหา แต่คนก็หวงแหนน้ำใจกันทำไมก็ไม่รู้เน๊อะ คุณโอ๋ว่าไหม?

 กราบคารวะท่านครูบาฯด้วยหัวใจครับ
   อ่านไป ฟังเพลง Background ไป จับใจจนน้ำตาซึม ไม่ต่างไปจากน้องสาวนาม โอ๋-อโณ 
   ไม่อธิบายต่อดีกว่าครับ .. พูดไปก็ไม่ได้อย่างที่ใจรู้สึก มันเป็นข้อจำกัดของตัวหนังสือครับ.
   หวังว่าวันหนึ่งอีกไม่นาน จะได้ไปคารวะท่าน โดยไม่ต้องพึ่งพาเทคโนโลยีอะไรช่วยครับ

สวัสดีค่ะครูบา ฯ

ขอบคุณค่ะ..รักษาสุขภาพนะคะ

P
ท่านทำให้เรามีความสุขทุกด้าน ต่อไปนี้ไปเจอผัดหมี่ที่ไหนก็จะนึกถึงท่านเสมอไป วันไหนจะมาอีกละครับ ขออย่างเดียวอย่าขับรถไฟมา รางบ่ถึงครับ แต่เอ..ตกราง ดีกว่าสอบตกนะครับ!
  • คนไม่ได้ไปอ่านแล้วอิจฉามากค่ะ บรรยากาศอบอวลด้วยความรัก ความอบอุ่น
  • แต่ได้ส่งใจและของฝากเล็ก ๆ น้อย ๆ พร้อมกับสหายชาวหาดใหญ่

สวัสดีค่ะ พ่อครูบาฯ

        เพิ่งประชุมเสร็จค่ะ  เลยแวะมารายงานตัวก่อนหนึ่งรอบ

          พ่อครูฯ ค่ะ สำหรับเทปที่จะถอด  ถ้าพ่อครูฯ จะกรุณาให้ตาเม้ง โหลด file ใส่ web ที่ตาเม้งเคยโหลด  แล้วส่งlink url ให้หนู ด้วย จะได้ไหมค่ะ

          หนูขอโทษด้วยค่ะ ที่พอสุดท้าย รีบจนลืมขอ file จากพ่อครูฯ ค่ะ

           ขอสารภาพผิดค่ะ พ่อครูฯ

P

เอาไว้แป๊ดหายเหนื่อยคงจะได้รับข้อมูล

เด็กๆเป็นยังไงบ้าง ตัวเล็กเวลาอ้อนน่ารักดี ตัวใหญ่เป็นผู้ใหญ่ ไม่พูดชอบอ่านหนังสือ เยี่ยมมากๆ อ้อ คนเฝ้าบ้านจะมอบช่อดอกไม้ให้อีกไหมเนี๊ย อิอิ

P
ขอบคุณมากครับของฝาก แต่เราอยากได้ตัวอาจารย์มากกว่า ยังเสียดายไม่หาย ไม่งั้นจะสนุกกว่านี้ สงกรานต์ไปไหนครับ

พ่อครูขาฯ

         ตอนนี้หายเหนื่อยแล้วคะ เพราะได้พลังงานชีวิต มาเพิ่มเติมเยอะเลยค่ะ  ทำงานลุยไปได้ตลอดชีวิตเลยค่ะ

        เด็ก ๆ สบายดีค่ะ คนโต บอกว่า เธอมีเรื่องที่จะเขียนในสมุดบันทึกของเธอเยอะเลยคะ (ไว้จะแอบเปิดบันทึกของเธอมาให้อ่านอีกนะคะ)

          ส่วนคนเล็ก  น้ำตาซึม นึกถึงลูกไก่ ที่เธอฝากคุณยายศรีไว้ เธอบอกคุณยายว่า  "คุณยายขา หนูขอฝากลูกไก่ไว้กับคุณยายช่วยดูแลนะคะ  ไว้หนูโตขึ้น หนูจะกลับมาหาลูกไก่อีกครั้งค่ะ"

        อ้าว ตกลงเธออยากกลับไปหาลูกไก่หรอกรึ  คิดว่าอยากกลับไปหาคุณตา

  • เข้ามากอดครูบาผ่านทางบล็อกด้วยคน  พร้อมทั้งตามเข้ามาร่วมรดน้ำดำหัวพ่อครูบาผ่านทางบล็อกด้วยคนนะครับ
  • รู้สึกดีใจและตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูกครับ    อ่านบันทึกของครูบาและอีกหลายๆ ท่านทำให้เห็นภาพชัดเลยว่าทุนทางสังคมของบ้านเรายังมีอยู่มาก  รอวันที่เราจะนำกลับมาใช้เพื่อพัฒนาสังคมของเราอีกครั้งหนึ่ง

 

 

P

หลานน่ารักมาก อยากจะคุยกับคนโต เขาไม่ชอบคุย ขี้อายแต่ยอมแอคชั่นถ่ายรูป ชอบอ่านหนังสือ ซึ่งดีมากเลย คนเล็กเหมือนตุ๊กตา ได้ภาพตอนน้ำตาเปื้อนแก้มไว้เยอะ

การเลี้ยงไก่ในกรงก็อาจจะทำได้ถ้ามีบริเวณพอ หรืออาจจะเปลี่ยนเป็นนก แต่กรงควรจะใหญ่หน่อย ถ้าเป็นบ้านสวนแนะนำให้เลี้ยงไก่ต๊อก ไม่ต้องขัง เขาจะนอนบนต้นไม้

คิดถึงเด็กเหมือนกัน ไปแล้วเงียบกริบเลย ที่มามีแต่เด็กโต พวกนักศึกษา  

สวัสดีค่ะท่านครูบาฯ

  • ครูอ้อยแวะมาสวัสดี  และจะต้องปฏิบัติหน้าที่ พร้อมกับเรียนอย่างหนักต่อไปค่ะ
  • รักษาสุขภาพนะคะ..เมื่อเบาเรื่องต่างๆ..จะไปเยี่ยมตามใจเรียกร้องค่ะ
P

น้ำใจจากเมืองสองแควไหลบ่ามาท่วมป่าที่นี่แล้วนะ

เชียร์แหลกว่างั้นเถอะ ขอให้มีความสุขกับการเชียร์

P

ขอให้อาจารย์จบเป็น ดร.เร็วๆ ลืมถามว่าทำการบ้างส่งสำนักไหน จบเมื่อไหร่ จะเตรียมสิงห์โตไปเชิดวันรับปริญญา

 

พ่อครูฯขา

             แวะไปอ่านความประทับใจของหลานได้

ที่นี่ค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี