อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่า กำลังอ่านเรื่องลานสาวกอดหรืออะไรทำนองนั้น แต่จริงๆแล้วมันมากกว่านั้นเสียอีกจะบอกให้..ผมมีญาติ มีลูกหลานนามสกุลเดียวกันมากมาย แต่ไม่สามารถนัดหมายมาจัดงานอย่างนี้ได้ หรือถ้าจัดได้ก็จะไม่ได้ความรู้สึกลึกล้ำเช่นนี้ กลุ่มก๊วนเฮฮาศาสตร์จึงเป็นญาติที่ยิ่งกว่าญาติ ตั้งแต่ผมเข้ามาอาศัยอยู่ในชายคาของG2K ก็ได้รู้จักคนทั่วไปหมด ล้วนแล้วแต่เป็นคนมีความรู้ความสามารถ ผมได้เรียนรู้ได้ความรักได้ความเอื้ออาทรอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน จะขัดข้องสิ่งใดขอแต่ให้เอ่ยปาก มีอาสาสมัครทำความดีทำบุญทำกุศล ทำให้ปัญหาต่างๆลุล่วงได้อย่างน่าอัศจรรย์ ในความรู้สึกของผมบล็อกG2K ดียิ่งกว่าตะเกียงวิเศษของอาละดิน มีหลายเรื่องที่ผมไม่ได้ร้องขอ แต่เครือญาติเห็นว่ามันน่าจะจัดให้ดีให้งาม ท่านผู้อารีก็แอบจัดการให้แล้วทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ซึ่งกรณีอย่างนี้ตะเกียงอาละดินทำไม่ได้ สรุปว่าผมเดินทะลุผ่านกำแพงความไม่รู้ได้ด้วยเครื่องมือที่ชื่อว่าG2K
จากการประชุมเผยความในใจของเครือญาติเฮฮาศาสตร์ครั้งนี้ ความคุ้นเคยเป็นยิ่งกว่าญาติ มีอะไรก็กล้าพูดกล้าบอก ผมนั่งคิดในใจว่ามีวิธีที่ดีกว่านี้ไหมมนุษย์เอ๋ย ที่พวกเจ้าจะมาเปิดเผยด้วยความสุจริตใจเช่นนี้ได้ ไม่มีอะไรทั้งนั้นที่เป็นข้อกริ่งเกรงใจ เว้ากันซื่อๆตรงๆแบบทิ้งทวน..
คุณเมตตา
“หนูไม่ชอบอ่านที่ครูบาเขียน ไม่ชอบสำนวนวัยรุ่นแล้วก็เขียนยาวๆ บางทีก็เขียนเรื่องหนักๆเครียดๆไม่น่าสนใจไม่ตรงกับสายงานที่ทำ แต่คุณแป๊ดเขากลับชอบ มาบอกให้เข้าไปลองอ่าน” เห็นสิ่งที่สะท้อนคิดไหมครับ ผมชอบคนใต้ก็ตรงนี้แหละ ฟันธงเปรี้ยงไม่อ้อมค้อม ท่านอาจจะสงสัยว่า อ้าว! ไม่ชอบไม่อ่านแล้วมาร่วมงานนี้ทำไมล่ะ ..นั่นคงเป็นความรู้สึกในช่วงแรกกระมัง เธอเป็นคนแรกครับที่มาถึงแล้วโผกอดผม ก่อนกลับคุณเมตตาเอ่ยว่าเมื่อไรเราจะจัดอีก ลูกๆก็ไม่อยากกลับ เพราะมีสิ่งที่เด็กๆชอบและมีเรื่องยั่วให้เล่นสนุกมากมาย คุณแม่เองก็ได้พาคุณลูกมาเที่ยวแบบสบายๆ อ้อ ได้ร้องเพลงด้วย
คุณรัตติยา
“หนูมาเพราะใจสั่งมา” ญาติผมคนนี้มีความมุ่งมั่น คิดแบบเด็ดขาด มีภาวะผู้นำสูง ในขณะที่เราขายความคิดออกไปว่าจะจัดงานนี้ แต่เนื่องจากต้องเกี่ยวข้องกับคนหมู่มาก จึงยังไม่กำหนดวันปล่อยให้ทุกท่านแสดงความเห็นอยู่นานพอสมควร แล้ววันหนึ่ง คุณรัตติยา คนที่นับวันกินยาคุมคลาดเคลื่อนคนนี้แหละ ฟันธงเปรี้ยง! ขอกำหนดวัน 6-7-8 เมษายน เมื่อใจสั่งมามีหรือเราจะไม่รีบรับ ผมปักหมุดตามทันที ตกลงจัดงานวันเฮฮาศาสตร์ตามที่คุณแป๊ดเสนอ
เรื่องการแสดงฝีมือเสน่ห์ปลายจวัก ทีมภาคใต้ทำข้าวยำปักษ์ใต้เลี้ยงเราจนต้องนอนผึ่งพุง ใครไม่อร่อยคงจะเป็นโรคตาลขะโมยเรื้อรัง อาหารอีกอย่างไม่แน่ว่าเป็นแกงไตปลาหรือเปล่า เห็นเอาสะตอมาขูดผิวหั่นเป็นชิ้นๆแกงทั้งเปลือก น้ำขลุกขลิกน่าเอามาคลุกข้าวสวยร้อนๆ การทำอาหารอร่อยพร้อมๆกันหลายอย่าง คนชิมก็แย่เหมือนกัน ถ้าไม่ชิมแบบรักพี่เสียดายน้อง คงจะท้องแตกแบบชูชก เราจึงใช้วิธีชิมแบบชูชกสะอื้น เฮ้ออร่อยจริงๆแป๊ด นี่ถ้าอีตาเม้งมาประชุมด้วยคงแข่งกันชิมระเบิดไปข้างหนึ่ง
ผมดีใจตรงที่ได้รู้จักตัวจริงของหลาน หนูคนที่เขียนบันทึกในไดอารีว่าจะมาที่อำเภอสตึก บุรีรัมย์ น้องคนเล็กเธอน่ารักเหมือนตุ๊กตา เป็นเด็กผู้หญิ๋งผู้หญิง เวลาน้ำตาอาบแก้มดูน่ารักไปอีกแบบ ผมแอบถ่ายภาพตอนน้ำตาซึมปรากฏอยู่บนหน้าใสๆ ในอ้อมกอดของคุณอึ่งอ๊อบที่ยิ้มละไมปลอบโยน จะเห็นว่า..ฉาดแสงแห่งความรักที่ผู้อื่นหายาก กลับปรากฏในงานนี้จนเป็นธรรมชาติ ก่อนกลับเธออาสาถอดเทปให้ทุกบททุกตอน เห็นทั้งน้ำใจและพลังใจของญาติผมรึยังครับ
เรียนท่านพี่สุทธินันท์
มาร่วมกอดทาง B2B ด้วยคนหนึ่งครับ
"ถึงตัวไกล แต่ใจถึง ร่วมคณึง ร่วมสร้างสรรค์ ร่วมพัฒนา"
สวัสดียามเช้าค่ะครูบา....
ขอบคุณค่ะ
อ่านแล้วอึ้งถึงรู้ครูอ้อนเขียน
บทกลอนเนียนน่าอ่านการพบเห็น
หยิบมาเล่าเป็นข้อๆต่อประเด็น
ให้อ่านเล่นอ่านจริงเพราะพริ้งเอย.
เห็นภาพแล้วยังนึกบรรยากาศได้เลยนะคะเนี่ย
อบอุ่นจังเลยค่ะ.....รู้สึกดีดี....ด้วยอีกคนที่ยังมีความละมุนของมิตรภาพหลงเหลืออยู่
คาระท่านJJ เสียดายที่ไม่ได้ชิมรสอาหารจานเด่นจากฝีมือท่าน อาจารย์แป๋วและพวกเราคิดถึงท่านเสมอ ขอบคุณที่ติดตามให้กำลังใจ
ตัวแทนภาคใต้มารุมกอดผมแทนอาจารย์แล้วละครับ หลายคนเอาความรักความคิดถึงมาฝากมากมายจนไม่รู้ว่าจะเก็บไว้ยังไง ในใจก็ล้นท่วมท้นใจ ตายก็นอนตาหลับ ได้รู้จัก ได้มีญาติที่ดีที่สุดในโลกอย่างคนอื่นบ้าง
พ่อครูบาครับ
ผมไปผมคงกอดพ่อครูบา ก่อนอื่นเลยนะครับ...ผมสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น และ ใจดีของคุณพ่อครับ
ผมรู้สึกยินดีกับบรรยากาศที่หลายๆท่านเล่าผ่านบันทึก ที่ได้อยู่กับลมกับฟ้า กับแสงดาว และทุกคนบอกว่า ดีใจที่มีวันนี้...ทำให้ความสุขจากมหาชีวาลัย กระจายสู่ Blogger ที่อยู่ทั่วประเทศเลยครับ
ส่วนพี่อิ่งอ๊อบ เป็นพี่สาวที่น่ารัก ผมมีปัญหาพี่สาวท่านนี้ก็ได้ช่วยเหลือ และ เป็นกัลยาณมิตรที่งดงามจริงๆครับ
ภูมิใจจริงๆครับ
ดีเหมือนกันค่ะ...ครูอ้อยจะได้คิดถึงต่อไปค่ะ
ปี๋ใหม่เมือง...ปี๋ใหม่แก้ว
ดีใจ๋ยิ่งแล้ว แขกแก้วมาเมือง
ขอฝากดำหัวพ่อครูบาด้วยนะครับ ขอให้คุณพ่อมีความสุข และสุขภาพแข็งแรงไปนานๆๆๆ นะครับ
ไม่รู้เจ้าความคิดจัดพิธีดำหัวเกิดขึ้นโดยใคร เป็นพิธีเล็กแต่ยิ่งใหญ่มากกัลคุณค่าทางใจ ขอให้เจริญเถิดลูกหลานเอย
แวะมาสวัสดีและชื่นชมกับภาพแห่งความสุขค่ะ
พักผ่อนบ้างนะคะ ท่านครู
ขอแสดงความยินดีกับพ่อครูบาฯครับดูอบอุ่นครับหากมีโอกาสจะเข้าเยี่ยมเยียน
สวัสดีค่ะท่านครูบา
แอบปลื้มใจ ดีใจแทนไม่ได้ ดูแล้วเป็นภาพที่น่าประทับใจจริง ๆ ถ้ามีราณีแทรกอยู่ตรงนั้นด้วยจะเป็นภาพที่ราณีเก็บไว้ในความทรงจำตลอดไป (ตื่น ๆเดี๋ยวนี้ อ้าวฝันไปนี่นา555)
ลืมบอกไปวันนี้มีนกบินอยู่บนblogครูบาด้วย ชอบค่ะฮิๆๆๆ
กราบสวัสดีด้วยอีกคนค่ะ ครูบา
ปลื้มใจแทนค่ะ ดิฉันเพิ่งมาเป็นสมาชิก gotoknow ได้ไม่นานก็เห็นแล้วว่าการเป็นสมาชิกนี้ชักจะกลายเป็นครอบครัวมากขึ้นทุกที
แล้วก็ชอบนกบินเหมือนคุณ Ranee เลยค่ะ