บ้านท่านครูบาฯ ผมไม่ได้ไป แต่มีอะไรๆ กับเขาบ้างเหมือนกัน

จากกิจกรรมสร้างสรรค์อันอบอุ่น ท่ามกลางความร้อนของอากาศเดือนเมษา ที่ลูกหลานจากหลายทิศต่างพร้อมใจกันมา เยี่ยมยาม พ่อครูบาฯ ถึงถิ่นฐานที่บุรีรัมย์ .. น้องบ่าว ขจิต ฝอยทอง คนเก่งของผม โทรบอกตั้งแต่อยู่ในรถแถวๆโคราช เมื่อวันที่เดินทางไป .. แถมยังได้คุยกับคนเสียงใสคือ ครูอ้อย เป็นครั้งแรก .. ครั้นสมาชิกไปถึงกันแล้ว เจ้า Skype ยังช่วยให้ผมได้รับอะไรๆ ที่ไม่คาดคิดอีกหลายอย่าง .. ลองดูจากบันทึกที่ผมไปวางต่อท้าย บันทึกนี้ ของ อ. paew ได้ครับ .. ความว่า …
<table border="0"><tbody><tr>

Handy เมื่อ ศ. 06 เม.ย. 2550 @ 23:13 (216010)

</tr></tbody></table><div class="content">สวัสดีครับ
เสียดายที่ไปไม่ได้ แต่ก็ติดตามอยู่ด้วยความรู้สึกอบอุ่นราวกับอยู่ตรงนั้นด้วย .. จากบ้านท่านครูบาฯ มีสิ่งที่ทำให้ได้รู้สึกดีหลายๆอย่าง .. ตั้งแต่เรื่องน้องบ่าว ขจิต ฝอยทอง เอาหมี่โคราชมายั่วทาง Skype .. ตามด้วยการคุยแบบสนิทสนม ไม่ต้องเกรงใจ กับคนเสียงใสๆคือครูอ้อย สิริพร กุ่ยกระโทก ทั้งยังได้จัด Teleconference ย่อยๆให้ น้อง เม้ง สมพร ช่วยอารีย์ ได้คุยกันอย่างได้สาระและออกรส กับ ครูเสือ.. ฯลฯ .. และก่อนมาเขียนบันทึกนี้ ช่างโชคดี ต่อ Skype เข้าไปและได้คุยยาวกับอาจารย์สาวน้อย อ. paew เจ้าของบันทึกนี้ .. และ อิ่มใจสุขใจแม้ไม่ได้ไป แต่ก็ได้คุยแบบเห็นหน้า ถามสารทุกข์สุกดิบท่านครูบาฯ.. ที่แม้ยังไม่เคยพบหน้า แต่สารภาพไว้เลยว่า ตลอดเวลาท่านอยู่ในใจ .. เชื่อมั้ยว่าแม้ไม่มีใครมาคุยด้วยแล้ว ผมยังนั่งฟังเพลง + เสียงปรบมือ จากเวทีอยู่อีกนาน ผ่านทาง Skype ที่ยัง On อยู่ ขณะที่รอง paew ถึงคิวต้องไปขึ้นเวที .. Have fun & Be joyful ทุกๆท่านครับ.

</div>