หนึ่งอย่างที่ผมคิดได้...คือล้านอย่างของความล้มเหลว

ลองสำรวจดูกันไหมคะว่า คุณเป็นคนสมัยใหม่หรือสมัยเก่าในองค์กร

 คนสมัยเก่า-คนสมัยใหม่ 
·        คนสมัยเก่าคิดดว่าสิ่งที่ตนเองทำเป็นอยู่ดีแล้ว พอใจในสิ่งที่เป็นอยู่ -> คนสมัยใหม่ชอบคิดใหม่ คิดเปลี่ยน คิดเชิงกลยุทธ์จากเดิม แสวงหาความร่วม
·        คนสมัยเก่าชอบปฏิเสธความคิดที่ไม่ได้เป็นผู้คิด หรือไม่ได้คิดร่วมกัน  -> คนสมัยใหม่สามารถเอาความคิดผู้อื่นมาปรับใช้ ยอมรับความคิดเห็นที่แตกต่าง
·        คนสมัยเก่าคิดว่าผู้ที่จะคิดค้นสิ่งใหม่ในองค์กรมองว่ามีหน่วยเฉพาะ -> คนสมัยเก่าสามารถคิดค้นสิ่งใหม่ๆ แปลกๆ คิดค้นสิ่งที่เป็นของใหม่ได้ตลอดเวลาโดยไม่ต้องรอผู้บริหารไม่กล้วความล้มเหลว
·        คนสมัยเก่ากลัวทำผิด -> คนสมัยใหม่คิดว่าการทำผิดไม่ใช้เรื่องปกติ ผิดได้แต่ต้องเรียนรู้ คิดแล้วล้มเหลว ช่างมัน ไม่ผิดอะไร ทำให้กล้าคิด เอดิสัน ในหนึ่งอย่างที่ผมคิดได้คือล้านอย่างของความล้มเหลว ดังนั้นถ้ากลัวความล้มเหลวก็จะไม่กล้าคิดสิ่งใหม่เกิดขึ้น เช่น เด็กหัดเดินแล้วล้มและถูกลงโทษ คนทั้งโลกจะไม่มีใครเดินได้เลย และถ้า TL ชื่นชม ยกย่อง ได้กำลังใจ ก็จะทำสุดตัว
·        ผู้บริหารสมัยเก่าควบคุมพนักงาน -> ผู้บริหารสมัยใหม่ต้องส่งเสริมให้พนักงานมีความสามารถเหมือนวงออแครสตรา องค์การออแคสตรา รวมความสามารถของทุกคน และ มีConductor ดึงความสามารถของคนมาใช้ประโยชน์ในจังหวะที่เหมาะสม
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 18.0pt" class="MsoNormal">·        คนสมัยเก่าเห็นความได้เปรียบนการแข่งขันคือสินค้าและบริการ ->  แต่คนสมัยใหม่เห็นความได้เปรียบในการแข่งขันคือคนที่มีความสามารถในการเรียนรู้ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 18.0pt" class="MsoNormal">
ยินดีแลกเปลี่ยน ข้อเสนอแนะเพิ่มเติมคะ</p>