แค่ไปหาหมอนี่ ต้องพกความกล้าด้วยหรือ เรื่องราวเป็นอย่างไรนะ ติดตามสิคะ
วันนี้เป็นวันราชการที่ปิดภาคเรียนวันแรก ถือโอกาสไปหาหมอเสียเลย เพื่อซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ ก่อนที่จะปฏิบัติงานกันอย่างหนักหน่วงอีก อะไรที่สึกหรอ เจ้าของอวัยวะ ที่เปรียบเหมือนเครื่องยนต์ย่อมรู้ดี
เอาล่ะ ครูอ้อยรู้แล้วล่ะ วัยของครูอ้อยเท่นี้ ควรจะไปจะหมออะไรดีล่ะคะ มีคนตอบว่า..ทุกหมอเลยล่ะ ...ถูกต้องคร้าบบบบ..ต้องไปหาทุกหมอทุกโรคเลย
แต่ครูอ้อยจะไปหาหมอที่โรครุนแรงก่อน ไม่ได้ไปโรงพยาบาลใหญ่หรอกค่ะ ครูอ้อยเลือกไปโรงพยาบาลใกล้บ้าน ที่ไม่ต้องรอนาน เบิกค่ายาได้ แค่จ่ายค่าหมอเล็กน้อย เป็นข้อตกลงเบื้องต้น
ครูอ้อยไปถึงโรงพยาบาลก็สายแล้วล่ะคะ ขึ้นบัตร
เสมียนถาม ครูอ้อยก็ตอบว่า.....ตรวจภายใน
จากนั้นเธอก็บอกให้ครูอ้อยไปนั่งรอที่นั่น ครูอ้อยชอบที่นี่เพราะ คนไม่พลุกพล่าน สะอาดสะอ้าน พนักงานพูดจาดี ให้เกียรติคนไข้ ครูอ้อยนั่งรอไม่นาน ก็วัดความดัน ชั่งน้ำหนัก
ครูอ้อยไม่หนักขึ้น คงที่อยู่หกเดือนแล้ว ...ดีใจจัง
จากนั้นครูอ้อยก็เปลี่ยนที่นั่งรอหมออีก
ตอนที่นั่งรอหมอนั้น พยาบาลสาวๆถามครูอ้อยว่า ..คุณป้าเป็นอะไรมาคะ..
ครูอ้อยตอบเธอแบบน่ารักว่า...เป็นรอบเดือนทั้งเดือนเลยค่ะ..
เธอพูดแบบไม่มองหน้าครูอ้อยว่า...งั้น..เอ้อ..ไม่ได้พบหมอหรอกค่ะ
ครูอ้อยมองหน้าเธอแบบฉงน เธออธิบายว่า..คุณป้าต้องรอให้หมดรอบเดือนก่อนค่ะ...
ครูอ้อยหยุด และถอนหายใจยาวๆ ถามเธอว่า...แล้วพี่..เอ้อป้าต้องมาเมื่อไรล่ะคะ ในเมื่อป้าเป็นรอบเดือนทั้งเดือนเลย...
เธอมองหน้าครูอ้อยและบอกว่า..เดี๋ยวค่ะ
เธอหายไปสักครู่ ครูอ้อยก็เห็นพยาบาลรุ่นราวคราวเดียวกับครูอ้อยบอกครูอ้อยว่า.....วันไหนที่มีแบบจางๆก็มาก็ได้ค่ะ..
ครูอ้อยก็เลย ตกลง และขอใส่ตารางนัดหมอไว้เลย
ครูอ้อยเห็นชื่อ หมอที่นัดครูอ้อย..เป็นผู้หญิงค่ะ...
ค่อยรู้สึกดีขึ้น เลยกลับบ้านนี่ล่ะค่ะ
