ไม่รู้ใครเป็นเหมือนผมหรือเปล่า ที่ชอบเรียนรู้ทดลองทำสิ่งใหม่ๆ ไปเรื่อยอยู่ตลอดเวลา แต่ไม่เก่งอะไรจริงๆ ซักอย่าง เคยมีพี่คนหนึ่งบอกผมว่า คนอย่างผมทำอะไรจริงจังซักอย่างผมคนจะประสบความสำเร็จมากกว่านี้

ผมเลยมานั่งนึกดูว่าทำไมผมถึงเป็นคนเช่นนั้น ผมก็ค้นพบว่า "ผมชอบและมีความสุขในช่วงเวลาระหว่างการเรียนรู้" แต่เมื่อผมรู้แล้วว่ามันต้องทำอย่างไร ถึงจะถูกต้อง โดยที่ผมได้ทดลองทำตามนั้นแล้ว ผมก็เริ่มหมดความสนุกกับมัน เหมือนมันหมดความท้าทายไป ก็เลยต้องหาสิ่งใหม่ๆ มาทำต่อ

ผมก็คิดต่อไปว่า ผมควรที่จะจับอะไรทำจริงๆ จังๆ ไปซักอันเลยหรือเปล่า โดยส่วนตัว ผมก็คิดว่าผมก็ควรทำเช่นนั้น เพราะใจจริงลึกๆ ผมก็อยากลองทำอะไรจริงๆ จังๆ ซักเรื่องเหมือนกัน แต่ปัญหาต่อไปก็คือ ผมจะทำอะไรดี เพราะส่ิงที่ผมอยากทำมันเยอะไปหมดเลย คงต้องมานั่งนึกๆ ดูอีกที

หรือว่านี้เป็นนิสัยของนักวิจัย? ที่อยากค้นคว้าโน่นนี้ไปเลย ถ้าผมแก้ได้ผมอาจจะเลิกเป็นนักจัยไปเลยมั่ง :)