เมื่อถึงเวลาก็ต้องมีหนทางในการเลือกทางเดิน ที่จะเดินต่อไปข้างหน้า ที่จะไม่ให้คนใดคนหนึ่งต้องเจ็บ และมิตรภาพยังคงอยู่ หนทางที่ดีที่สุดก็คือความเป็นเพื่อน เพื่อนที่สนิท เพื่อนที่แสนดี ก็เพียงพอแล้ว การที่วิ่งหาความรัก ค้นหาความรัก ค้นหาคนที่รักจริง ยิ่งค้นหาเหมือนจะยิ่งเจ็บ...... เจ็บมาก็หลายครั้งแล้ว.... ขอแค่ใครซักคนที่รักจริง...... คอยดูแลเอาใจใส่เรา คอยเป็นห่วงก็เพียงพอแล้ว.....
ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ จึงไม่อยากจะฝืนความรู้สึก ก็ขอแค่เก็บความรู้สึกดีๆ ในช่วงเวลาอันสั้นๆ แต่ก็แอบฝันเล็กๆอยู่ในใจ ว่าสักวันคงจะมีความหวัง แต่ก็ไม่โทษใครเพราะว่าเรารู้จักกันช้าเกินไป ผิดที่เราไม่รู้จักห้ามใจตนเองที่จะรัก รักที่ซ่อนอยู่ในใจ จึงขอเป็นแค่ ชู้ทางใจ