มาแล้วค่ะ มาแล้ว...หลังจากที่ตัวเองจัดการเวลา(Timing management )ไม่เป็นจังหวะ
Blog เรื่องเล่าฯโครงการฯตัวเองก็ไม่ได้เขียน อิอิ โชคดีที่ได้รับความเมตตาจากกัลยาณมิตรทุกๆท่าน เขียนถึงแล้ว คลิกที่นี่ ขอบพระคุณค่ะ... ^__* ส่วนของหนิงเองก็คงรออีกนี๊ดดดดดด...
แต่วันนี้ ได้โจทย์ของพ่อครูบา มาค่ะ เนื่องจากพ่อครูบา ท่านมอบให้ไปประชุมแทนเพราะท่านติดภารกิจผู้บริหารในเครือปูนซีเมนต์จะบุกป่า ( เจ้าสำนักไม่อยู่เดี๋ยวกลายเป็นป่าปูน อิอิ ) หนิงเองก็ตกใจนะคะ ว่า เราจะทำหน้าที่นี้ได้หรือ สมกับความไว้วางใจที่พ่อครูบามอบให้หรือไม่ เกียรตินี้ยิ่งใหญ่นัก จะทำอย่างไรหนอ คงต้องทำการบ้านอย่างหนักเชียวหละ เราเองก็เพิ่งเรียนรู้เรื่องภูมิปัญญาท้องถิ่น แบบครูพักลักจำ
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> แต่เหมือนพระมาโปรด ( พ่อครูบา เข้าใจลูกสาวคนนี้เสมอ อิอิ ) จาก blog ของพ่อ คลิกที่นี่ พ่อบอกว่า ให้หนิงลองเอาหัวข้ออภิปรายมา แลกเปลี่ยนเรียนรู้ กับกัลยาณมิตรใน G2K โอ..ปิ๊งส์ เลยค่ะ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ขอเรียนเชิญ พี่น้องผองเพื่อน กัลยาณมิตรทุกท่าน ร่วมส่องทางสว่างแก่ข้าผู้น้อย (แต่ตัวใหญ่) ด้วยเทอญ… </p>
ขอบพระคุณค่ะ
โครงการประชุมระดมสมองเพื่อทดสอบกรอบความคิดการคุ้มครองภูมิปัญญาท้องถิ่นไทย ณ.โรงแรมตักศิลา มหาสารคาม จัดโดยหน่วยวิจัยความหลากหลายทางชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่นคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามร่วมกับศูนย์คติชนวิทยา คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วัตถุประสงค์ของโครงการ
- เพื่อตรวจสอบความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิภูมิปัญญาท้องถิ่นไทย
- เพื่อเสนอกรอบความคิดการคุ้มครองภูมิปัญญาท้องถิ่นไทย
หัวข้อสำหรับการอภิปราย
- ภูมิปัญญาไทยในความเห็นของท่านหมายถึงอะไร
- ภูมิปัญญาไทยด้านใดบ้างที่ควรคุ้มครอง
- เราสามารถแบ่งระดับของภูมิปัญญา เป็นระดับชุมชน ระดับภาค ระดับชาติได้อย่างไร
- ท่านคิดว่าท่านจะสามารถแบ่งปันให้คนนอกมาใช้ภูมิปัญญาของท่านได้หรือไม่ ? ระดับใด
- หากมีกิจกรรมที่จะนำไปใช้ประโยชน์ทางการค้าระดับชาติ / ระดับนานาชาติ ควรมี มาตรการในการแบ่งปันผลประโยชน์อย่างไร
- การบริหารจัดการการใช้ประโยชน์จากภูมิปัญญาท้องถิ่นและทรัพยากรพันธุกรรม เช่น การอนุญาต การกำหนดค่าตอบแทน การแบ่งปันผลประโยชน์ ฯลฯ ควรเป็นอย่างไร มีรูปแบบอย่างไร
ชี้ทางสว่างแก่ลูกช้าง ด้วยนะคะ
ขอบพระคุณค่ะ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p></span>
โห....โจทย์เยอะจัง ให้เวลาคิดกี่วันค่ะน้องหนิงขา....
ภูมิปัญญาไทยในความเห็นของท่านหมายถึงอะไร ... เท่าที่เข้าใจคือ ความรู้/องค์ความรู้ ที่เกิดหรือมาจากบริบท แบบ/ของไทย... เช่น การผลิตข้าวหอมมะลิ การฝีมือต่างๆ ที่เป็นของไทย เช่น จักสาน การทอผ้า .... ประมาณนี้มังค่ะ
ข้อเดียวก่อนนะค่ะ
น้องหนิงถึงเวลาไปซ้อม ๆ ๆ ๆ กีฬาแล้ว แล้วค่อยมาใหม่นะคะ (รอดตัวไปที) อิอิ
ขอบพระคุณค่ะ paew ขา... หนิงรอข้ออื่นๆอยู่น๊า... อิอิ
พี่อึ่งอ๊อบขา... อย่าลืมกลับมาช่วยลูกช้างตัวนี้ด้วยนะคะ ^__*
ลูกช้างขอขบคิดหนึ่งคืนครับ
วันนี้ลูกช้างมึน
พี่บู๊ทขา ทานข้าวนานขนาดนี้ พุงโย้แล้วค่ะ ^__*
น้องหนิงครับ พอกลับมาใช้เครื่องคอมส่วนตัวก็กลับมาพบข้อจำกัดเหมือนเดิม ไม่เป็นไรนะ
“ท่านคิดว่าท่านจะสามารถแบ่งปันให้คนนอกมาใช้ภูมิปัญญาของท่านได้หรือไม่ ? ระดับใด” พี่คิดว่าภูมิปัญญาที่เป็นสาธารณะคงไม่มีปัญหาอย่างไร ใครใช้ก็ได้ แต่หากเป็นภูมิปัญญาส่วนตัว ก็แล้วแต่คนคนนั้น ซึ่งอาจจะไม่ยอมก็ได้ หรืออาจจะยอมก็ได้ เช่น ในชนบทมีคนหนึ่งค้นพบยาสมุนไพรรักษาโรคอัมพฤกษ์ ได้ดี ใครๆก็ชม หมอท่านนี้จะปกปิดความลับเรื่องของยาตัวนี้มาตลอดเวลา แม้ลูกชายตัวเองก็ไม่ทราบว่าเป็นสมุนไพรตัวใด เพราะมีความรู้ มีภูมิปัญญาเป็นทรัพย์ คือเอาไว้ขายเป็ยรายได้ส่วนตัว เข้าครอบครัว หากถามว่าส่วนตัวล่ะ ตอบตอนนี้ได้ว่าแบ่งปันแน่นอน ก็ระดับทั่วไป ที่ตอบเช่นนี้เพราะว่า ภูมิปัญญา น่าที่จะเปิดโอกาสให้ทุกคนเอาไปใช้ประโยชน์ได้ ทั้งเพื่อส่วนตัวหรือเพื่อสาธารณะก็ตาม อาจจะเกิดสิ่งที่ดีมากขึ้นก้ได้เมื่อมีการนำไปใช้ต่อเนื่อง คือ อาจจะมีการพัฒนาภูมิปัญญาให้ดีมากขึ้นก็เป็นไปได้ อะไรที่ใช้มากขึ้น มันก็พิสูจน์คุณค่าในตัวของมันเอง ในทำนองเดียวกัน ภูมิปัญญาที่เรามีอยู่ เมื่อถูกใช้มากๆ ก็อาจจะเป็นตัวต้นที่มีการต่อยอดไปสู่ภูมิปัญญาใหม่ๆเกิดเพิ่มขึ้นก็ได้ โดยหลักการแล้วควรที่จะแบ่งปันครับ ถามว่าระดับใด ตอบว่าทุกระดับ
“หากมีกิจกรรมที่จะนำไปใช้ประโยชน์ทางการค้าระดับชาติ / ระดับนานาชาติ ควรมี มาตรการในการแบ่งปันผลประโยชน์อย่างไร “ ข้อนี้ไม่ค่อยเข้าใจคำถาม ดูเหมือนผู้ถามจะมีความหมายเฉพาะของเรื่องภูมิปัญญาอยู่นะ ซึ่งอาจจะเหลื่อมๆกับสิ่งที่พี่คิดอยู่ก็ได้ (เราเองก็ไม่ใช่ผู้รู้ในด้านภูมิปัญญานะ) หากไปจะต้องตอบ ก็ตอบว่า ภูมิปัญญาใดๆของไทย ถ้าจะเขาจะเกิดประโยชน์แก่ประเทศชาติ ก็จงใช้เขาเถอะ แต่จงฉลาดเพียงพอที่จะไม่ให้ผู้อื่นมาขโมย มา ขมาย ภูมิปัญญาของเราไปแอบอ้างเป็นลิขสิทธิของเขา แต่การแบ่งปันผลประโยชน์นั้น ไม่เข้าใจว่าจะแบ่งอย่างไร เท่าไหร่ ทำไมต้องแบ่ง ไม่แบ่งไม่ได้หรือ และมาตราฐานการแบ่งอยู่ที่ไหน น่าที่จะเป็นคนที่คลุกคลีในเรื่องนี้เป็นผู้ตอบ หรือนักกฏหมานเฉพาะด้านทางนี้โดยเฉพาะเป็นผู้ตอบ
“การบริหารจัดการการใช้ประโยชน์จากภูมิปัญญาท้องถิ่นและทรัพยากรพันธุกรรม เช่น การอนุญาต การกำหนดค่าตอบแทน การแบ่งปันผลประโยชน์ ฯลฯ ควรเป็นอย่างไร มีรูปแบบอย่างไร” ข้อนี้ก็เช่นกัน มันเป็นคำถามที่ผู้คลุกคลีเท่านั้นจะตอบได้ โดยเฉพาะ ค่าตอบแทน การแบ่งปันผลประโยชน์ รูปแบบการแบ่งผลประโยชน์… สมมุติว่าจะต้องตอบ ก็พอจะเคยได้ยินมาบ้างว่า เขาคิดเป็น % ของผู้ที่นำไปใช้ เช่น ฝรั่งมังค่าคิดยารักษาโรคเอดส์ได้ เขาก็ไปจดลิขสิทธิ นี่คือภูมิปัญญาอย่างหนึ่งแต่เป็น “ภูมิปัญญาเชิงธุรกิจ” หากใครซื้อยามาใช้เขาก็บวกค่าลิขสิทธิเข้าไปแล้ว ไม่รู้กี่ % นะครับ หากคิดเป็นเงินก็มหาศาลครับ แต่ยาสมุนไพรบ้านเราเจ้าของตำหรับไม่เห็นได้ค่าลิขสิทธิเลย ก็เพราะเราไม่ได้จดทะเบียน ลิขสิทธิ หรือไม่ได้ทำธุรกิจแบบนั้น ไม่แน่ในอนาคตอาจจะคิดก็ได้ ก็เตรียมไว้ก่อน
พี่คิดว่าผู้จัดควรที่จะปูพื้นฐานเรื่อง ภูมิปัญญาก่อน ให้กว้างขวางที่สุดเพื่อผู้เข้าร่วมจะได้มีความเข้าใจร่วมกันก่อนครับ
ผิด ตก ยกเว้น ขออภัยด้วยนะครับน้องหนิง
ทำไงหละ อาจารย์ขจิตจ๋า...ไม่ทันแล้วค่ะ จะประชุมแล้วอ่ะ ขอระดมสมองในG2K แล้วกันนะคะ
เนี่ย...ยังอยู่ DSS ทำ VCD ( เถื่อน ) อิอิ
แวะมาทักทาย ก่อนครับพี่หนิงครับ
จะช่วยหา และมาแนะนำด้วยครับ
ปล.ผมส่งเมล์ให้พี่ได้รับยังครับ