กายนิ่ง..แต่ใจไม่นิ่ง

เมื่อวันหยุดสองวันที่ผ่านมา เป็นช่วงแห่งกาลเวลาที่ได้พักผ่อน ที่มีโอกาสได้ดูทีวีผ่านระบบ UBC อย่างคุ้มค่าของการเป็นสมาชิก เป็นวันแรก เพราะทุกครั้งจะต้องเปิดศึกระหว่างลูกสาวกับแม่มาตลอด วันนั้นลูกสาวกำลังเพลิดเพลินกับการเล่นคอมพิวเตอร์ เป็นโอกาสของคุณแม่บ้างล่ะ 

ดูหนังเรื่องนึง แล้วสะท้อนใจเหมือนกัน จำชื่อหนังไม่ได้ เป็นหนังต่างประเทศ  ตัวละครเด่นของเรื่องเป็นผู้หญิงชื่อ เพอร์ซี่  ไม่สวย และไม่ใช่ดาราดัง ในเรื่อง เล่นบทเป็นคนติดคุกข้อหา ฆาตกรรม ตอนอยู่ในคุกเธอชอบอ่านหนังสือ และเขียนหนังสือไปเรื่อย ๆ จนวันนึงเธอพ้นโทษ และได้ไปอาศัยอยู่เมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง อยู่กับหญิงแก่ชรามีอาชีพเปิดร้านอาหาร จากกิริยาท่าทางของเธอเป็นคนกร้าว ทำให้ชาวเมืองที่นี่หลายคนไม่ชอบเธอ  แต่เธอก็รับจ้างทำงานกับหญิงชราด้วยความอดทนเสมอมา โดยเธอมีหน้าที่อีกอย่างนอกจากงานในร้าน โดยการนำอาหารกระป๋องใส่ถุงไปไว้หลังบ้าน  ซึ่งเธอก็ไม่เข้าใจว่า ทำไมหญิงชราต้องทำเช่นนั้น  จนวันนึงเธอสามารถรู้ได้ว่าคนนั้นเป็นชายแก่ที่สติไม่ดี และอาศัยอยู่ในป่า  และเป็นมิตรใหม่ของเธอคนเดียวนับจากที่เธอมาอยู่ที่เมืองนี้  จากการที่ผู้คนในเมืองไม่ยอมรับเธอแต่ต้น ทำให้มีบางคนวางแผนเพื่อขับไล่เธอโดยการนำเงินของหญิงชราใส่ในถุงอาหารกระป๋องที่เธอต้องนำไปให้ชายแก่คนนั้น เพื่อป้ายสีเธอว่าสมรู้ร่วมคิดกับชายแก่ขโมยเงิน หญิงชราเชื่อตามนั้น  ตำรวจและชาวบ้านตามล่าเธอและชายแก่เพื่อนำมาดำเนินคดี   เธอรีบวิ่งเข้าไปในป่าเพื่อบอกให้ชายแก่รู้และหนีไป  แต่เธอก็ตกหน้าผาตายเสียก่อน.....และสุดท้ายชายแก่คนนั้น คือสามีที่เสียสติของหญิงชราเจ้าของร้านอาหาร....

เป็นการบ่งบอกถึง การเปลี่ยนแปลงของกาลเวลา  .......และการให้โอกาส.....

ซึ่งหาได้ยากนัก...แม้จะเป็นที่ใดก็ตาม....