๒๑ มีนาคม ๒๕๕๐
ภาคบ่ายผู้เข้าประชุมกลับมากันอย่างพร้อมเพรียง เก้าอี้ทุกที่นั่งที่เตรียมไว้เต็มหมดไม่มีว่าง ดิฉันเริ่มกิจกรรมด้วยการออกกำลังกายกันเล็กน้อย อาจารย์นิโรบลบอกกำลังเมื่อยอยู่พอดีเลยเป็นคนนำอยู่หน้าห้อง
 |
ออกกำลังภาคบ่าย ยังสดใสกันดีอยู่ |
ดิฉันแนะนำแนวทางการจัดกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ การใช้เว็บบล็อก GotoKnow.org เพื่อเป็นพื้นที่ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบ “B2B” ในห้องประชุมสามารถใช้อินเตอร์เน็ตได้ จึงเปิดบล็อกของคุณอารีย์และบล็อกอื่นๆ ให้ดูกันหลายบล็อก ต่อจากนั้นเป็นช่วงเวลาของ AAR
ผู้เข้าประชุมทุกคนได้พูด AAR รายละเอียดคณะกรรมการฯ จะจัดพิมพ์ออกมาภายหลัง ในภาพรวมผู้เข้าประชุมทุกคนชอบการประชุมแบบนี้ เพราะได้มีส่วนร่วมตลอดเวลา ไม่มีใครหลับเลย ทุกคนได้มากกว่าที่ตนคาดหวังเอาไว้ ได้รู้เทคนิควิธีการ ได้รู้จักเพื่อนเพิ่มขึ้น ผู้ช่วยพยาบาลที่ได้นำการปฏิบัติของตนมาแลกเปลี่ยนก็บอกว่ารู้สึกภูมิใจ มีการตั้งชื่อถุงน้ำที่ถูกผูกติดกันให้ว่า “ถุง (น้ำ) สมานฉันท์” ส่วนถุงรองปัสสาวะก็มีคนลองตั้งชื่อให้ว่า “ถุงใส่กล่องดวงใจ”
ข้อเสนอแนะสำหรับการจัดประชุมในครั้งต่อไป เช่น ต้องการไปดูแผลของจริง ต้องการให้มีฐานความรู้มากกว่านี้ อยากให้จัดประชุมแบบนี้บ่อยๆ ให้จัดทำเอกสารประกอบแจกบ้าง เป็นต้น
สำหรับคำถามที่ว่าจะกลับไปทำอะไรต่อนั้น มีตั้งแต่การนำความรู้ที่ได้ไปบอกต่อใน ward ไปลองใช้ด้วยตนเอง ส่วนใหญ่บอกว่าจะนำสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปใช้ต่อ บางคนบอกว่าหลังรับประทานอาหารกลางวันเสร็จก็ได้กลับไปสอนวิธีการที่เพิ่งเรียนรู้มาให้คนที่ ward ตนได้รู้ด้วยแล้ว การประชุมแบบนี้สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้เข้าประชุมได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ดิฉันเชื่อว่าคณะกรรมการฯ ที่รับผิดชอบทุกคนได้ฟังผู้เข้าประชุม AAR แล้วคงหายเหนื่อยเป็นแน่ หลังปิดการประชุม คุณอารีย์ บุญบวรรัตนกุล ในฐานะประธานคณะกรรมการฯ เรียกประชุมทีมทันทีเพื่อทบทวนเกณฑ์ระดับความสำเร็จที่ทำไปแล้วและสร้างเกณฑ์สำหรับแก่นความรู้ที่เหลือ เมื่อพิจารณา comment จากผู้เข้าประชุมที่ได้ทดลองประเมินตนเองแล้ว เราตกลงยุบแก่นความรู้เหลือ ๘ ปัจจัย แบ่งให้คณะกรรมการช่วยกันสร้างเกณฑ์ระดับความสำเร็จจนแล้วเสร็จ ขั้นต่อไปคือจัดพิมพ์แล้วส่งให้ ward ต่างๆ ทดลองประเมินตนเอง
 |
คณะกรรมการ ทำงานกันต่อด้วยสีหน้ามีความสุข |
การประชุมเชิงปฏิบัติการครั้งนี้ประสบความสำเร็จเกินความคาดหมาย เดิมคณะกรรมการจะจัดการประชุมสำหรับบุคลากรอีกกลุ่มหนึ่งในเดือนเมษายน ซึ่งเป็นช่วงที่ได้ห้องประชุมที่เป็นแบบชั้นเรียน เมื่อเห็นความสำเร็จของการประชุมครั้งนี้ คณะกรรมการเห็นพร้องต้องกันถึงความสำคัญของการเตรียมการ สถานที่ และบรรยากาศของการประชุม จึงจะเลื่อนวันประชุมออกไปก่อน คาดว่าน่าจะจัดได้ประมาณต้นเดือนมิถุนายน
ในการประชุมครั้งต่อไปถ้าเป็นไปได้จะเชิญญาติผู้ดูแลผู้ป่วยเข้าร่วมด้วย อาจารย์นิโรบลเล่าว่า เคยมีผู้ป่วยอายุ ๑๐๓ ปี อยู่ที่บ้าน ญาติดูแลอย่างดีมาก ไม่เคยมีแผลกดทับเลย แต่พอปอดอักเสบเข้านอนในโรงพยาบาลเพียง ๓ วัน ก็เกิดแผลกดทับแล้ว เราสามารถเรียนรู้วิธีการดูแลดีๆ จากญาติได้
CoP แผลกดทับของโรงพยาบาลรามาธิบดี เริ่มต้นด้วยดี และดิฉันเชื่อมั่นว่าจะเดินต่อไปได้ดี เพราะมีคณะกรรมการที่มีความตั้งใจสูง มุ่งมั่นและเอาจริงเอาจัง
วัลลา ตันตโยทัย
