ความห่วงใยที่สัมผัสถึงกันได้ จากคนที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้ากัน ทุกสิ่งเกิดขึ้นได้ใน gotoknow นี้

                   สืบเนื่องจากสัปดาห์ที่แล้ว ดิฉัน ไม่สบาย  เป็นไข้หวัด  ประกอบกับมีอาการปวดหู และหูอื้อ ร่วมด้วย 

 

                    เมื่อ blogger หลาย ๆ ท่านทราบข่าว  ต่างแสดงความห่วงใย ผ่านทางบล็อก  โดยอาศัยบันทึกอันอบอุ่นของพ่อครูฯ เป็นสื่อกลาง

 

                   ไม่ว่าจะเป็น พ่อครูบาฯ

                น้องเม้ง  ซึ่งส่งความห่วงใยส่งตรงมาจากเยอรมัน  โดยมีแสงจันทร์ทำหน้าที่เป็นนายไปรษณีย์, 

 

                 คุณครูขจิต  กามนิตหนุ่ม และ

                  อ.ลูกหว้า  ลูกสาวคนสวย และขยัน ของพ่อครูฯ

 

              ตลอดจน พี่อึ่งอ๊อบ ซึ่งนอกจากจะส่งความห่วงใยผ่านทาง b2b โดยอาศัยบ้านของพ่อครูฯ เป็นสื่อแล้ว    ยังส่งเสียงหวาน ๆ ปนเสียงขู่ ผ่านทาง m2m  (มิใช้ทาง mouth 2 mouth นะคะ แต่คือทาง mobile to mobile)

             

                 พี่อึ่งอ๊อบ โทรมาเตือนให้ทานยา, ทานข้าว ตลอดจนพักผ่อน  ซึ่งหมายรวมถึงพักสายตาจาก g2k  ช่วงนั้นจึงดูเสมือนดิฉันหายตัวไปจากการให้ความเห็นใน  g2k  2-3 วัน    แต่ก็ยังแอบแวะเวียนเข้าไปอ่านบ้างนะคะ (อย่าบอกเธอนะคะ กลัวโดนทำโทษ  อิอิ)

              

                    ด้วยความห่วงใยของพี่อึ่งอ๊อบ  หรือ  เพราะกลัวว่าดิฉันจะไม่ดูแลตัวเอง ตามที่เธอสั่ง รึเปล่าก็ไม่ทราบได้ 

              

                      เมื่อวานตอนเย็น ดิฉันได้รับพัสดุ ems  จากพี่อึ่งอ๊อบ
เปิดดูข้างใน มีการ์ดหนึ่งใบ บอกวิธีการทานสิ่งที่เธอส่งมาให้  พร้อมทั้งกำชับถึงวิธีการให้ดิฉันดูแลสุขภาพตัวเองอย่างคร่าว ๆ
 นอกจากนี้ ยังมีซองยา 2 ซอง  ประกอบด้วย วิตามินซี 1000 mg และ fish oil

            

                    พี่อึ่งอ๊อบขา  นอกจากจะขอบคุณแล้ว  อยากบอกพี่อึ่งอ๊อบว่า  นี่คือยาเม็ดใหญ่ที่สุดเท่าที่ดิฉันเคยทานมาเลยค่ะ
 
 

            สัญญาค่ะ ว่าจะทานให้หมด และจะพยายามดูแลตัวเอง มิใช่เพื่อใคร แต่เพื่อตัวเอง  จริงไหมค่ะ พี่อึ่งอ๊อบ