 |
| จาก http://www.bangkokbookclub.com/ img-lib/wbp_2007011243217.jpg |
เราคนไทยสนใจมนุษยชาติ |
เพราะเป็นญาติร่วมโลก, ร่วมโศกสุข |
|
ไปค้นหนังสือสำนักหอสมุด มน. ไปพบหนังสือเก่าเล่มหนึ่ง พิมพ์แจกงานศพ..ตั้งแต่ปี ๒๔๙๘ ชื่อหนังสือคือ "จอยุ่ยเหม็ง" เลยยืมมาอ่าน..น่าจะเป็นการอ่านครั้งที่สาม..อ่านครั้งที่สองปี ๒๕๓๑ และอ่านครั้งแรกประมาณปี ๒๕๑๓
มูลเหตุที่อ่านครั้งแรก..เพราะยาย (อาม่า) พาไปเที่ยวที่บ้านน้าเขย อ.บ้านนา จังหวัดนครนายก ไปพบตู้หนังสือที่ "หมอวิชัย" สะสมหนังสือเอาไว้..มีเรื่อง "จอยุ่ยเหม็ง" อยู่ในนั้นด้วย...เลยยืมมาอ่าน
อ่านไม่กี่วันก็จบ...แต่ปีหนึ่งเราถึงจะไปคืน..เพราะผมไปที่บ้านนี้ทุกปีแต่ไปปีละหนเท่านั้น
จอยุ่ยเหม็ง เป็นเรื่องราวที่แต่งขึ้น โดยอาศัยเหตุการณ์ในสมัยราชวงศ์ "หมิง" หรือ "ไต้เหม็ง" เป็นฉาก..โดยอาศัยตัวละครชื่อ "จอยุ่ยเหม็ง" เป็นตัวดำเนินเรื่อง
ได้กล่าวถึงชีวิตของ "จอยุ่ยเหม็ง" ขุนนางฝ่าย "บู๊" และ "บุ๋น" ตั้งแต่วัยเด็ก..จนถึงไปสอบเป็น "จอหงวน" ต่อมาก็แต่งงาน มีครอบครัว เป็นแม่ทัพไปรบกับ "เกาหลีก๊ก" กลับมาเป็นเจ้าเมือง
สำนวนแปล..นับว่าดีมาก แต่ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้แปล..น่าจะแปลมาในสมัยรัชกาลที่ ๖ แล้ว
ในเรื่องมีการพูดถึง "วิถีชีวิต" ของชาวจีนในสมัยของ "พระเจ้าบ้วนเละฮ่องเต้" ซึ่งเป็นกษัตริย์ในราชวงศ์หมิงตอนปลาย...ขุนนางสมัยนั้นถือครองที่ดินมากมาย และให้ประชาชนเช่าทำกิน...ถ้าทำนา..ก็เก็บค่าเช่านาเป็นข้าว ไร่ละหนึ่งถัง
ตระกูลขุนนาง กับตระกูลพ่อค้า มักมีเงินใช้จ่ายได้มาก..พกเงินครั้งหนึ่งเป็นร้อยตำลึง ขณะที่ชาวบ้านพกเงินเป็น "อีแปะ"
อ่านแล้วประเทืองปัญญาเหมือนกันครับ..คือได้แง่คิดในการดำเนินชีวิตครอบครัว..และวิธีแก้ปัญหาเมื่อพบเหตุการณ์เฉพาะหน้า..แบบที่คน "ตงฉิน" ต้องอ่าน
|
 |
BeeMan |
PenGuin |
เราเคยอ่านตอนเรียน ประถม 6 ตอนนั้นนึกว่าเป็นเรื่องจริง เหมือนท่านเปาบุ้นจิน เราชอบตอนที่ท่านตัดสินคดีความ สนุกดี ท่านมีลูกสาวคนโตชื่อ จอหงี่เจง ตอนไปเรียนภาษาจีน ตามบ้านในสมัยนั้นมีคนเปิดเยอะ เรายังของยื้มชื่อ ลูกสาวท่าน มาตั้งเป็นชื่อเรา ด้วยความนิยมนะ เป็น ลิ้มหงี่เจง 555