คุณค่าของความดี

      วันที่  13  มีนาคม  2550 ได้ดูรายการคนค้นตน เวลา  4 ทุ่ม ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี  เรื่องของลุงเสรี  หอมมาก  อายุ  63  ปี  อาศัยอยู่ที่  อ.บ้านโป่ง  จ.ราชบุรี  ภาค  2  ว่าด้วยสิ่งมหัสจรรย์ของลุงเสรี  คือ  ตัดตัดผมทรงนักเรียนโดยไม่ต้องบอกเพียง 5 นาที  เวลาไปไหนมาไหนลุงเสรีก็จะโบกรถขอไปด้วยซึ่งรถทุกคันก็ยินดีที่จะไปส่ง  ลุงเสรีก็จะมีค่ารถให้เป็นเหรียญที่ลุงสะสม  ส่วนทางน้ำลุงจะมีห่วงยาง1 ห่วงสำหรับการทัศนศึกษาของลุง  เรื่องอาหารลุงเสรีจะกินนอกบ้านเสมอ  หิวที่ไหนก็กินที่นั่น  เพียงสั่งก็ได้โดยไม่ต้องจ่ายเงิน  การแต่งกายของลุงง่ายมาก ลุงบอกว่ามีเพียงกางเกงนักเรียนสีกากีเพียงตัวเดียวก็อยู่ได้  กางเกงของลงก็จะมีคนตัดให้ฟรีตัดปีละ  1  ตัวเท่านั้น  ในกระเป๋ากางเกงของลุงจะมีอุปกรณ์ของใช้มากมายไม่ว่าจะเป็นแว่นขยาย  ไขควง  มีด ฯลฯ ทุกอย่างอยู่ในกระเป๋าลุงหมด  การเก็บเงินสมุดโน๊ตหรือที่ลุงเรียกว่าไดอารี่ นั้นลงจะใส่ถุงไว้หลายชั้นมากๆๆๆๆๆๆๆ  ลุงบอกว่าเวลาหล่นหายหรือถูกขโมยกว่าจะมีคนแกะเอาของแกได้แกก็มาเจอพอดี  นอกจากเพื่อนบ้าน  เด็กๆ แล้วลุงเสรียังมีสุนัข  แมว  เป็นเพื่อน  ลุงเสรีจะไม่จ่ายเงินซื้ออะไรเลยในสิ่งที่คนอื่นซื้อ  แต่ลงจุซื้อเหรียญต่างๆ  ไม่ว่าจะแพงแค่ไหน  ชอบสะสมเหรียญ  เป็นความภาคภูมิใจที่มีเหรียญที่คนอื่นไม่มี  ลุงเสรีจะเก็บเศษเทียนตามวัดต่างๆ  มาหลอมใหม่และนำไปถวายให้กับวัดต่างๆโดยเฉพาะช่วงเข้าพรรษาสิ่งหนึ่งที่ลุงเสรีหวงมากๆๆๆ แม้แต่คนที่บ้านโป่งก้ไม่สามารถเข้าถึง  คือห้องของลุงเสรี  แต่ครั้งนี้ลุงเสรีได้ยอมให้เข้าไปดูที่ห้อง  ห้องของลุงประกอบด้วยฝาขาดน้ำเยอะมากๆๆ  ลุงบอกว่าเอาไว้ให้ที่วัด  มีเข็มกลัดเอาไว้ติดสบงเวลามีงานบวชเณร  ฝาอลูมิเนียมเอาไปบริจาคให้โรงพยาบาลไว้ทำขาเทียม  ซึ่งบริจาคให้หลายครั้งแล้ว  มีเหล้าเอาไว้ให้คนหุงข้าวงานวัด  และอื่นๆอีกมากมาย  ทุกอย่างที่ลุงเสรีมีไม่มีของใช้ส่วนตัวของลุงเลย   

          จะเห็นว่าสิ่งที่ลุงเสรีมี  สิ่งที่ลุงเสรีทำนั้นทำเพื่อสังคมจริงๆ  ทำโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ทำด้วยใจ  มองเห็นสิ่งที่ไม่จำเป็นสำหรับคนอื่นเป็นสิ่งที่มีค่า  จะมีสักกี่คนที่คิดทำเพื่อส่วนรวม  จะมีสักกี่คนที่ทำโดยไม่ต้องการชื่อเสียง ความดีที่ออกจากใจของชายคนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเลย