ควนแหม็ดชุนดงกล้วยไม้
ปี 2539 หลวงไข่ และคณะ จำนนวน 3 - 4 คน ได้เดินทางไปนอนพักแรมที่ควนแหม็ดชุนดงกล้วยไม้ นอนที่นั่นหนึ่งคืนดื่มด่ำกับความเงียบสงบของป่า ความร่มรื่นของต้นไม้ ตื่นเช้าขากลับเดินชมดงกล้วยไม้อันสวยงาม ประทับใจ ภูมิใจ ในสมบัติอันล้ำค่าของฅนน้ำขาวที่ยังอนุรักษ์ป่าผืนนี้ไว้ได้
วันนี้ 10 ปีผ่านไป หลวงไข่กับเพื่อนหน้าตาคงไม่หนุ่มเหมือนในรูปนี้ พูดตรง ๆ คือแก่ขึ้น ต้นไม้ที่ผืนป่าแหม็ดชุนก็น่าจะแก่ขึ้นด้วย แต่ต้นไม้ไม่ได้แก่ขึ้นอย่างที่คิด โดนมนุษย์ทำลายไปก็เยอะ กล้วยไม้สวย ๆ ถูกคนต่างถิ่นมาตัดไปขายตลาดนาทวี เดือนละหลายกระสอบ ทำรายได้เป็นกอบเป็นกำให้กับคนต่างถิ่น โดยคนในพื้นที่ไม่เหลียวแล ขาดการอนุรักษ์ มองไม่เห็นความสำคัญ
โชคดีของฅนน้ำขาว อบต.ดา หญิงเหล็กของหมู่ 7 บาวเหวาและเพื่อน ได้ประสานกับป่าไม้สงขลา สร้างเรือนเพาะชำต้นกล้าไม้ยืนต้นที่ควรอนุรักษ์ และการบวชป่า ที่ผืนป่าควนแหม็ดชุน เมื่อไม่กี่วันมานี้บาวเหวาและคณะจากป่าไม้สงขลา ได้ขึ้นไปสำรวจป่า ก็พบกับคนต่างพื้นที่มาตัดกล้วยไม้ไปขาย ซึ่งได้พูดขอร้องขอความร่วมมือในการอนุรักษ์ไปแล้ว ขอให้ โครงการบวชป่าควนแหม็ดชุน สำเร็จเร็ว ๆ ขอชมเชย อบต.ดา ที่จากบ้านเกิดไปนาน วันนี้กลับมา ลุยงานพัฒนาบ้านเกิดอย่างเต็มที่ ควรเอาเป็นแบบอย่าง และทีมงานของบาวเหวาทุกคน คนรุ่นใหม่หัวใจรักษ์ป่า
