ต้นข้าว

กรอบของการก้าวเดินของชีวิต                ต่อไปนี้ชีวิตของฉันที่อยู่ในบ้านหลังน้อยๆที่มีทั้งความอบอุ่น ความรัก ความสามัคคีฉันท์พี่น้องในรั้วมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์แห่งนี้ โอ้…คิดแล้วเศร้าและหดหู่ คิดถึงบรรยากาศของตึกกิจกรรม ตึกเรียน หน้าตาของเพื่อนและน้องๆที่ยังคงอยู่ในความทรงจำ                นี่คือความจริงที่ฉันจะต้องออกสู่โลกกว้างอย่างเต็มรูปแบบสักที….คิดๆไปแล้วไม่อยากจบออกไปเลย เพราะเชื่อแน่เหลือเกินว่านอกรั้วของบ้านแห่งนี้ จะต้องแข่งขันเพื่อให้ได้อะไรมาบางอย่าง ซึ่งในสังคมภายนอกนั้นไม่ได้มีระบบพี่น้องที่แท้จริง จะหาคนมาจริงใจกับเราสักคนนั้นยาก                 กรอบการเดินของชีวิตนั้นก็ต้องมีทั้งเรื่องของโชคชะตาและโอกาสของคนที่จะไขว่คว้ามากแค่ไหน การเดินแต่ละก้าวของเราหากเราเพียงแค่มองว่าการเดินของเรานั้นเดินไม่ได้ ทำอะไรมากไม่ได้หรอกเพราะเรานั้นเป็นผู้หญิง แต่อย่าลืมว่า มือของผู้หญิงนั้นสรรสร้างสังคมมาเยอะแล้วแต่การก้าวเดินที่เราเลือกที่จะเดินนั้นต้องระมัดระวังตัวด้วยคิดดูแล้วกันว่าชีวิตของตัวเองนั้นจะเป็นเพียงแค่ดอกไม้ในแจกันหรือโคมไฟที่ให้แสงสว่างกับใครๆที่ต้องการแสงสว่าง                ดังนั้น กรอบของการก้าวเดินของชีวิตมิใช่กรอบที่สวยหรูเสมอไปอาจมีทั้งความเจ็บปวดในหลายๆรูปแบบ อย่าคาดหวังว่าอนาคตจะสวยเพราะโอกาสและจังหวะของคนแตกต่างกันและพร้อมน้อมรับการแก้ไขเพื่อให้สิ่งนั้นดีขึ้นๆ  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>