นี่ไม่ใช่ข้อแก้ตัว "แต่เป็นข้อผิดพลาดจากงานที่ซ้อนกัน ไม่สามารถที่จะบูรณาการให้เชื่อมโยงกันได้

          ความผิดพลาดที่ว่าเป็นเรื่องของการทำงานที่กำหนดด้วยระยะเวลา  ทั้งงานของที่ทำงาน  และงานของภาคีเครือข่าย...ความผิดพลาด ยังติดอยู่ในใจ รู้สึกเสียใจครับ...

           ความผิดพลาดที่ว่าคือ...

  • ผมกับครูแต้วได้ตกลงที่จะไปเป็นวิทยากรพี่เลี้ยงประจำกลุ่ม กับเครือข่ายภาคประชาชนในการประชุมแกนนำหมู่บ้าน ตำบล... แต่พอถึงเวลาเข้าจริงๆ ผมกับครูแต้วกลับไปไม่ได้ เพราะ ผมได้รับคำสั่งให้อยู่ประชุมเพื่อเตรียมจัดค่ายพัฒนาชีวิตนักศึกษา ที่อำเภอขนอม  ส่วนครูแต้วก็ต้องไปเป็นวิทยากรพี่เลี้ยง ตามคำสั่ง เหมือนกัน... นี่ไม่ใช่ข้อแก้ตัวครับ... แต่เป็นข้อผิดพลาดจากงาน ที่ซ้อนกัน ไม่สามารถที่จะบูรณาการให้เชื่อมโยงกันได้...
  • ผมได้รับปากกับพี่ สุภาพ  ทรัพย์แก้ว  ว่าจะไปเป็นวิทยากรพี่เลี้ยงให้กับแกนนำหมู่บ้านนำร่อง โครงการชุมชนเข้มแข็งเมืองไทยแข็งแรง...  วันที่  26-28 กุมภาพันธ์  2550  แต่ต้องไปเป็นวิทยากรที่ค่ายด้วยเช่นกัน  เรียกว่า  3  งานซ้่อน แต่ของพี่สุภาพน้ีผิดน้อยหน่อย เพราะตำบลที่ผมรับผิดชอบได้อบรมผ่านไปแล้วในรอบที่ 1 ทั้งสองตำบล รอบที่สองน้ีว่าจะไปช่วยเสริม แต่เมื่อรับปากแล้วก็ถือว่าผิดอยู่ดี

          ทั้งสองความผิดพลาด...เป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ของการทำงาน... โดยเฉพาะการทำงานภาคประชาชนที่คนทำงานต้องพยายามออกนอกกรอบ ถึงแม้จะนอกกรอบแต่ก็สามารถบูรณาการเชื่อมโยงงานให้เนียนด้วยกันได้  แต่ก็นั่นแหละครับ ในวงราชการคนที่เป็นลูกน้องไม่สามารถที่จะทำงาน ตามอำเภอใจเราได้  ที่สำคัญคือต้อง ทำงานตามคำสั่งของผู้บังคับ บัญชาชนิดที่เรียกว่า จะขบถ ไม่ได้... ยกเว้น ผู้บังคับบัญชาจะสวมหมวก คุณเอื้อที่สมบูรณ์แบบเท่านั้นคนทำงานข้างล่างจึงทำงานได้อย่าง คล่องตัวในทุกๆเรื่อง  งานน้ีต้องขอโทษเจ้าของงาน  ทั้งสองงานด้วย...    

        โอกาสหน้าคิดว่าการที่จะทำงานที่ซ้อนงานต่้องเพิ่มความ ระมัดระวังมากขึ้น เพื่อกันความผิดพลาดเหมือนครั้งน้ี....