GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

วันขอบคุณนักกิจกรรม (2) : อ่านความคิดความศรัทธาของผู้นำนิสิตต่อกิจกรรมนิสิตผ่านวาทกรรมความคิดในเอกสาร

หรือบางทีถ้อยความเหล่านี้ อาจหมายถึงพลังความศรัทธาอย่างล้นหลากของพวกเขาที่มีต่อกิจกรรมนิสิต

วันขอบคุณนักกิจกรรม   ประจำปีการศึกษา  ๒๕๔๙   ได้ปิดตัวลงอย่างภาคภูมิเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา  บรรยากาศของงานอบอวลด้วยสัมพันธภาพอันแน่นแฟ้น  หลายองค์กรมากันเป็นกลุ่ม ๆ  ใส่เสื้อชมรมเดินเข้าร่วมงานอย่างมีสีสัน  ทุกชีวิตที่เข้าร่วมงานจะเดินผ่านซุ้มต้อนรับสู่โต๊ะลงทะเบียนเพื่อรับของที่ระลึก (ย่ามผ้าฝ้ายใบเล็ก)  และล่วงเดินไปสู่กระดานบอร์ดเพื่อ ละเลง ความรู้สึก  อย่างเต็มที่  รวมถึงการเดินเยี่ยมชมรมนิทรรศการภาพกิจกรรมที่จัดแสดงไว้รายรอบบริเวณงาน

วันขอบคุณนักกิจกรรมในปีนี้  ผมกำหนดให้มีการจัดนิทรรศการประวัติและผลงานของ นักกิจกรรม   ที่ได้รับการพิจารณาให้รับทุนการศึกษา จำนวน  54  คน  โดยนิทรรศการกลุ่มนี้ได้รับความสนใจไม่แพ้นิทรรศการภาพกิจกรรมเลยแม้แต่น้อย

นิสิตหลายท่านเดินมาพูดคุยกับผมในทำนองขอบคุณและขอบใจที่มีการจัดแสดงประวัติของพวกเขา  !  โดยเฉพาะการคัดลอกเอาทัศนะ (วาทกรรมกิจกรรม)  ของแต่ละคนมาจัดแสดงไว้ให้ได้อ่านกันอย่างถ้วนทั่ว  จนกลายมาเป็นสีสันของงานเลยทีเดียว

ทัศนะหรือวาทกรรมเหล่านั้น  ผมต้องใช้เวลามากโขในการเพ่งอ่านลายมือของนิสิตในใบสมัครบางรายลายมือสุภาพงดงาม  แต่บางคนกลับลายมือดื้อซนราวกับคนเมาเขียนหนังสือ  จากนั้นผมก็ต้องคัดสรรถ้อยคำหรือประโยคต่าง ๆ ของแต่ละคนมาจัดพิมพ์เป็นส่วนหนึ่งของการจัดนิทรรศการ    

และทัศนะเหล่านี้นี่เอง,   ที่กลายเป็นแรงเร้าดึงดูดให้ผู้ร่วมงานแห่แหนเข้าไปเยี่ยมชมอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง บางคนถึงขั้นจดบันทึกไว้เลยก็มี  แต่ที่ผมขำเป็นที่สุดก็คือ  บางคนบอกกับผมว่า  ตอนที่เขียนข้อความเหล่านี้ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก  แต่พอมีคนมาคัดแยกออกมาแต่เพียงสั้น ๆ  กลับดูคมคายและให้แง่คิดอย่างน่าประทับใจ  .. บางคนถึงขั้นบอกว่า  ข้อความของเขาช่วยให้เขา ดูดี  ขึ้นเยอะเลย

บางคนหาว่าผมปรับแต่งข้อความของเขาเองให้ดูดีขึ้น  แต่ผมก็ยืนยันหนักแน่นว่า  ผมไม่ได้กระทำอื่นใดเลยแม้แต่น้อย    ทุกคำและทุกกระบวนความเป็นส่วนหนึ่งที่นิสิตแต่ละคนได้เขียนไว้อย่างยืดยาวในใบสมัคร  ผมเพียงแต่คัดกรองและนำมาสื่อสารเท่านั้น...  ...   

และนี่คือการประมวลทัศนะหรือวาทกรรมของนิสิตที่ได้รับการพิจารณาให้รับทุน นักกิจกรรม   เนื่องในวันของคุณนักกิจกรรมของมหาวิทยาลัย  หรือที่เรียกโดยทั่วไปว่า วันเชิดชูเกียรตินักกิจกรรม   ซึ่งทัศนะของนิสิต  ได้สะท้อนมุมมองที่มีต่อชีวิต  ต่อมหาวิทยาลัยและต่อสังคมอย่างน่าสนใจ   เป็นต้นว่า

  

(๑)        ทัศนะที่เชื่อว่า กิจกรรมนิสิต  เป็น  บทเรียนชีวิตนอกตำราเรียน

         ความรู้ในห้องเรียนก็มิอาจจะตอบปัญหาของสังคมได้อย่างถ้วนทั่ว  หากปราศจากกิจกรรมในมหาวิทยาลัย  

        “คนที่ไม่เคยทำกิจกรรมอะไรเลย จะสามารถแก้ปัญหาเหล่านั้นได้ หรือไม่  เพราะการเรียนในตำรา  ไม่ใช่ตัวชี้วัดเสมอไป

  

การทำกิจกรรมทำให้เราเป็นคนที่สมบูรณ์มากขึ้น  กิจกรรมเป็นการหาความรู้และประสบการณ์ที่หาไม่ได้จากห้องเรียน

  

กิจกรรม  คือ  วิธีการที่ไม่ต้องเข้าเรียนในชั้นเรียนที่คลาสสิคที่สุด

    (๒)        ทัศนะที่เชื่อว่า กิจกรรมนิสิต  เป็น  กระบวนการเตรียมความพร้อมสู่โลกกว้างของชีวิตและการทำงาน    

 

กิจกรรมเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์เกิดการเปลี่ยนแปลงและทำให้เกิดความพร้อมที่จะออกไปเผชิญกับสังคมภายนอก

  

การทำกิจกรรมในมหาวิทยาลัย  เปรียบเสมือนห้องเรียนห้องหนึ่งที่สอนให้เราเตรียมความพร้อมในการใช้ชีวิตอยู่ในสังคม

  

กิจกรรมเป็นการเริ่มต้นของชีวิตคนทำงาน  เพราะเมื่อออกไปสู่โลกของการทำงานแล้ว  การได้ทำกิจกรรมมาจะทำให้เราสามารถเข้าใจการทำงานได้ดียิ่งขึ้น

นี่เป็นแต่เพียงบางส่วนของทัศนะจากนิสิตที่เข้ารับทุนการศึกษาเนื่องในวันขอบคุณนักกิจกรรม  เป็นทัศนะที่มีต่อกิจกรรมนิสิตที่พวกเขาพลัดหลง หรือแม้แต่การตั้งใจก้าวเดินเข้าสู่ถนนสายกิจกรรมอย่างเชื่อมั่นและศรัทธา 

  

วิถีคำและกระบวนความอาจดูเหมือนการประดิษฐ์ขึ้นเพื่อให้สวยหรู  ดูดี  ชวนเตะตาเตะใจของกรรมการที่จะพิจารณาทุนการศึกษา  แต่ในฐานะที่ผมเองก็สัญจรพบพานพวกเขาอยู่บ่อยครั้ง  ผมก็กล้าพอที่จะยืนยันว่า  วิธีคิด  วิธีปฏิบัติของพวกเขาก็มิได้แปลกแยก  แตกต่าง  หรือผิดเพี้ยนไปจากกระบวนความเหล่านั้นเลย ...

หรือบางทีถ้อยความเหล่านี้  อาจหมายถึงพลังความศรัทธาอย่างล้นหลากของพวกเขาที่มีต่อกิจกรรมนิสิตในฐานะของบทเรียนนอกตำราที่มีคุณค่าต่อการเสริมสร้างและพัฒนาความเป็นคนให้กับพวกเขา,  ก็เป็นได้  

 

จริงหรือไม่  และอย่างไรนั้น,  พวกเขาเท่านั้นที่จะให้คำตอบได้อย่างชัดแจ้ง 

และส่วนที่เหลือว่าด้วยทัศนะเหล่านี้    โปรดติดตามในตอนต่อไปนะครับ ...

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 80585
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 10
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (11)

  • อยากเห็น AAR ของนักศึกษาว่าเป็นอย่างไรบ้าง
  • ดีใจที่งานต่างๆผ่านมาได้ด้วยดีครับ
  • รออ่านอีกครับผม
  • ขอบคุณครับ
  • สวัสดีครับ อ.ขจิต
    P
  • สัญญาครับ..จะนำ AAR  ของนิสิตมาเสนอผ่านบันทึกอีกครั้ง
  • รวมถึงการนำเสนอผ่านบันทึกของนิสิตโดยตรง
  • ขอบคุณครับ
  • จะรออ่านครับ website ล่มครับ
  • เพิ่งกลับมารูปแบบใหม่ครับ
  • บทเรียนชีวิต  นอกตำราเรียน  เป็นสิ่งที่มีคุณค่า  และต้องใช้ทั้งพรสวรรค์และพรแสวง  ครับ 
  • ยินดีกับความสำเร็จของกิจกรรมนี้  ครับ
  • ขอบคุณ อ.ขจิตมากครับที่เป็นแฟนคลับติดตามอ่านในเกือบทุกบันทึกของผม
    P
  • ช่วงนี้เว็บ G2K  เปลี่ยนแปลงบ่อยพอ ๆ กับอากาศ...ผมซึ่งไม่คุ้นกับเทคโนโลยีเลยต้องปรับตัวขนานใหญ่
  • ผมก็กำลังพยายามเรียนรู้ G2K โฉมใหม่ อยู่เหมือนกันครับ
  • สวัสดีครับท่านอาจารย์
    P
  • ตอนนี้ที่เม็กดำคงใกล้ปิดเทอมแล้วใช่ไหมครับ
  • และขอบคุณมากครับสำหรับกำลังใจ,  วันขอบคุณนักกิจกรรม เตรียมงานกันมาอย่างหนัก แต่ลงมือทำแล้วก็มีความสุข...มีความสุขกับการทำงานกันมาก
  • มีความสุขที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมการส่งเสริมคนดีของสังคม
  • สวัสดีครับ อ.แพนด้า
    P
  • วันก่อนผมก็งงไม่หายกับระบบใหม่  ..
  • งง สับสน จนนึกขำ ๆ ว่า เมื่อไหร่ระบบจะนิ่งซะที 
  • แต่ถ้าถือว่าระบบที่ใหม่นี้คือการสะท้อนพัฒฯการในทางที่ดีขึ้นของระบบ...ก็โอเคครับ
  • และมีความสุขที่จะค่อย ๆเรียนรู้ระบบแบบค่อยเป็นค่อยไป

คุณแผ่นดินช่างคิด ช่างดึงจุดเด่น และแนวคิดคิดของทั้งนิสิต และกิจกรรม ออกมาให้เห็นชัดเจนและประทับใจ

ชอบที่คุณแผ่นดินพูดถึงนักศึกษาที่ลายมือไม่สวยว่า.....ลายมือดื้อซนราวกับคนเมาเขียนหนังสือ.....เป็นคำพูดของศิลปินจริงๆ ....... 

ขอบคุณท่านอาจารย์มากครับ..วกกลับมาอ่านเก็บตกทุกบันทึกเลย..
P
  • ผมอ่านและแกะลายมือนิสิตจนตาลายทีเดียว  คราวหน้าต้องบอกให้คัดลายมือถึงจะง่ายขึ้น
  • อันที่จริงการให้เขียนทัศนะเช่นนี้ก็ผมเพิ่งนำเข้ามาใช้กับระบบเมื่อ 2 - 3  ปีที่แล้ว  เพราะทุนนักกิจกรรมไม่ใช่ดูฐานะ หรือการเรียน แต่ต้องดูผลงานและทัศนะที่มีต่อกิจกรรมด้วย
  • สำคัญก็คือ... ผมนำไปจัดแสดงแล้วมีคนสนใจมากจริง ๆ ครับ..สนใจพอ ๆ กับนิทรรศการภาพกิจกรรมด้วยซ้ำไป
  • และเรื่องลายมือ..ผมก็อยากให้เขียน ไม่อยากให้พิมพ์ด้วยคอมฯ เพราะดูมีชีวิตชีวากว่ากันเยอะเลย

จำไม่ได้ จริงๆ ว่าตัวเองเขียนไว้อย่างไร