สัปดาห์ที่แล้ว ได้ออกไปเยี่ยมองค์กรในโครงการวิจัย  ในกลุ่มที่เราสนทนากัน เกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้    บางแห่งมีการหวงวิชากัน บอกว่าคนไทยมีนิสัยหวงวิชา   ไม่จริง 100 เปอร์เซ็นต์หรอกค่ะ ชาติอื่นก็มีการหวงวิชาเหมือนกัน

      เดิมเราต้องหวงวิชาเอาไว้ทำมาหากิน  เพราะเคยได้รับคำสอนว่า "มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน"  เอาไปใช้ทำมาหากินได้ชั่วลูกชั่วหลาน

      แต่ท่านลองคิดดูว่า อะไรเกิดขึ้นกับขนมสุดอร่อย ที่ผู้คนเดินตามกลิ่นไป แล้วก็เข้าคิวยาวหลายร้อยเมตรเพื่อ ซื้อขนมนี้  เดี๋ยวนี้เป็นอย่างไร   คิวหายไปไหน  เห็นไหมคะว่าวิชานี้หวงไว้ได้ไหม เอามาหากินได้นานเท่าไร

       อีกตัวอย่างหนึ่งคือ ความรู้เรื่องคอมพิวเตอร์ เราเพิ่งจะเรียนเข้าใจวิธีทำ power point ได้ไม่เท่าไร  เดี๋ยวนี้ใครๆก็ทำเป็น เมื่อไม่นานมานี้เราได้ช่วยสอนเพื่อนให้รู้จักวิธีทำ ตอนนี้เพื่อนก็มาสอนเราทำสิ่งใหม่เป็นการตอบแทน

       นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความรู้เดี๋ยวนี้มันมีมากมายเหลือคณานับ เราต้องแบ่งให้เพื่อนก่อน  ในอนาคตเพื่อนถึงจะแบ่งให้เรา  อย่างกั๊กอะไรไว้ เดี๋ยวจะเก๊กซิมนะ