นับแต่งวันที่ 20 ตุลาคม 2549 ผมได้รับคำสั่งให้เดินทางมารับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านโคกสามัคคี สิ่งที่น่าประทับใจคือ บรรยากาศทีนี่ ร่มรื่นสวยงาม เด็กๆ น่ารัก ครู เพื่อนร่วมงานก็ดี ทำให้ผมเบาใจได้เยอ  เพราะก่อนที่จะสอบได้และเดินทางมาที่นี่ ผม ไม่เคยรู้จักโรงเรียนนี้ ได้มาสัมพัสกับบรรยากาศ เหมือนสมัยผมเป็นเด็ก ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีโอกาสอย่างนี้ เพราะเรียนจบช่าง(ยนต์) ทำงานเป็นช่าง (รพช.ร้อยเอ็ด) แต่ก็มาเป็นครูที่ตะคร้อพิทยา จ.นครสวรรค์  แล้วสอบคัดเลือกเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ...ทั้งที่ไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสดีขนาดนี้ เคยหวังแค่เป็นรองผู้อำนวยการโรงเรียนก็คงพอแล้ว  แต่ผมก็ภูมิใจในการตั้งต้นเป็นผู้บริหารโรงเรียน KM. มีส่วนช่วยให้ผมสามารถสอบได้เป็น ผอ.โรงเรียน โรงเรียนตะคร้อพิทยา ก็เป็นส่วนหนึ่ง(มาก)ที่ช่วยส่งเสริมให้ผมมีวันนี้ได้  สิ่งที่สำคัญคือครอบครัวครับ  ก็ต้องพร้อมพอสมควร กำลังใจจากคนรอบข้าง กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญ  สุดท้ายตัวเราเองก็ต้องมีภูมิรู้บ้าง    บางครั้งผมเองก็นึกว่าตัวเองฝันไปนะที่ได้เป็นผอ.โรงเรียน มีความภูมิใจที่ในชีวิตนี้ผมทำให้(พ่อเสียชีวิตแล้ว) แม่ ญาติ พี่น้อง และครอบครัวของผม มีความภูมิในในตัวผม.....ผมไม่ใช่คนเก่งครับ แต่ผมขยันอ่าน สนใจ ข่าวสาร บ้นเมือง ตลอดเวลา..ที่นี่โรงเรียนบ้านโคกสามัคคี เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก มีนักเรียนทั้งสิ้น 53 คน  ครู  5 คน  นักการภารโรง 1 คน เราอยู่กันแบบพี่แบบน้อง มีอะไรเราจะปรึกษาหารือกันตลอด  ทุกคนตั้งใจที่จะปฏิบัติหน้าที่เพื่อเยาวชนของชาติ เพื่อเป็นพลเมืองดีของประเทศต่อไป..เรายังต้องการสนับสนุนทรัพยากรในการพัฒนาโรงเรียน..ถ้าท่านผู้ใดมีจิตเมตตาต่อเด็กชนบท..พวกเรายินดีครับ..